The Light || Meanie ~~

Mutlu Sonsuz

Eğer sen ve ben beraber isek, gökyüzüne bile koşabiliriz

Kalmak istemiyorum, şimdi gidiyoruz 

Şimdi beni götür lütfeni"biz" adlı büyüye.(TXT-Run Away)

                                                               --Kim Mingyu&Jeon Wonwoo

-----------------------------------------------

---------------Wonwoo'dan-------------

  Mingyu'nun demesi ile gösterdiği yere dönmüştüm. Gelen kişi kazadan beri ara ara gelen o kadından başka biri değildi. Mingyu'nun annesi...

Mingyu'ya döndüğümde gözlerinin yine dolduğunu görmüştüm.Yine ve yine..Her seferinde böyle kötü oluyordu eve gelip ağlıyordu,kendini hırpalıyordu fakat yine de bir adım atmıyordu. Annesinden bunca senenin hırsını alması adil değildi. Sonuçta o sadece çocuğunu korumak isteyen bir anneydi. Araya girmek istemiyordum ama artık katlanamıyordum ikisini böyle görmeye.

Wonwoo--"Mingyu yeter artık kendini böyle yıprattığın bir suçu yok kadının. Git ve konuş lütfen."

Mingyu gözlerini yerden kaldırdığından kolumdan tutup beni okula doğru götürmeye çalışmıştı. Hayır efendim bu sefer kaçmayacaksın.

Kolumu çeken elini tutup tüm gücüm ile bu sefer ben onu çekmeye başladım. 

Mingyu--"Saçmalıyorsun şu an.Nereye götürüyorsun beni?"

Gerizekalı sanki bilmiyor.

Wonwoo--"Nereye olduğunu gayet iyi biliyorsun. Yeter artık konuşacaksın kadın ile. O senin annen ki masum.Bak şu an baban gelip senden özür dilese o kadar şeye rağmen gene affet derim."

Sustuğunu gördüğümde arkamı döndüm hala durdurmaya çalışıyordu beni. Bu sefer omuzlarından tutup tüm kararlılığım ile konuştum.

Wonwoo--"Hastanedeyken seni kurtaran annendi. Sana o bağışı yapan annendi. Onun sayesinde şu an yanımdasın Mingyu onun sayesinde. Hastanedeyken konuştun annenle aldın organı sonra noldu?Bir daha suratına bile bakmadın kadının. Sen koysana kendini onun yerine? O kadın nelere katlanmış neler yaşamış senin için nasıl uğraşmış sen hala neler yapıyorsun. K.b ama şu an yaptığın sadece anneni kullanmışsın gibi görünüyor."

Cümlem bittikten sonra Mingyu'ya gidip sıkıca sarılıp konuşmaya devam ettim.

Wonwoo--"Ben biliyorum böyle olmadığını. Senin nasıl üzüldüğünü biliyorum sevgilim,nasıl ağladığını görüyorum. Yapamıyorsun belki de kendini affetmiyorsun ama emin ol bu olanlar ne senin ne de onun suçu. Hım anladın mı?Tek bir suçlusu var oda çekecek cezasını. Lütfen artık bu cezadan annene ve kendine pay çıkartma.'

Mingyu boğazını temizleyerek biraz geri çekilmişti.

Mingyu--"Haklısın cesaretimi toplayacağım ve yapacağım ama sonra. Hem şimdi ders var."

Bu söyledikleri ile yarım ağız gülümseyip ona döndüm. Dudaklarına küçük bir öpücük yerleştirdikten sonra geri çekildim. Konuşacaktı ve bu da hallolacaktı.

Wonwoo--"Haksız olduğum konularda konuşmam bilirsin. Siktir et dersi.Şimdiden daha iyi bir zaman mı var?"

Yine itiraz edecekken onu susturdum ve elinden tutup annesine doğru yürümeye devam ettim.

Wonwoo--"Eğer bu konuşma şu an gerçekleşmezse yeni yatacağın yer koltuk olur hemde süresiz. Çok ciddiyim sinir etme beni."

Bu sefer kendisi yürümeye başlayınca küçük bir kahkaha attım bunun üzerine o da koluma vurmuştu.