Nasıl hissettiğimi anlatmak çok zor. En başta yanımda olan abim..
Beraber büyüdük ve beni yalnız bırakmadı. Ne olursa olsun, hep yanımda oldu. Hatam olduysa düzeltti. Ağladığımda beni sıkıca sarmaladı. Ve şimdi ise, o da çok mutlu.
Jimin kollarını bana sıkıca sardı ve gökyüzünü izledik. Herkes burdaydı. Hepimizin yüzünde kocaman bir gülümseme vardı.
Güldük, eğlendik, ağladık ama birbirimizi bırakmadık.
Benim en güzel ailem onlardı. Ve hep onlar olacaktı.
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
Bu zamana kadar destek olduğunuz için teşekkür ederim. Yeni bir kitap yazmaya başladım. Lütfen, bir göz atın.
