Caressing My Perplexed Stella [HS #3]

CHAPTER 38

They didn't asked, not at all. No one asked what happened, why all of a sudden and no one talks about what could have been. The dining table is normal, except the fact that Sea lives in the house now. It's why no one asked, or they already know and they don't want to mention him at all. Sinungaling ako kapag sinabi kong naging madali, dahil hindi naman.

Six months after I passed the boards, with a lot of job offerings and firms giving me their contact numbers, I went up to Dad. Behind the curtains, we talked and I'll never forget what he told me.

"Sigurado ka?" Tinanggal niya ang salamin, tinignan ako at tila ba tinatantsa. "Sa anong dahilan?" Huminga ako nang malalim bago nagsalita. Kaming dalawa lang ang nandito sa opisina niya pero kinakabahan pa rin ako.

"Trabaho, Daddy. A towering firm came up to me, with my credentials, they found me. Batangas is good, nandoon sina Mama at Papa, para rin sa trabaho." Nakatingin lang ito sa akin, kung tumitig ang mga mata niya ay tila basang basa na ako. "Until I have a satisfaction performance, tsaka na lang ako babalik dito." Napapikit siya, halatang ayaw marinig iyon.

"It would take you years," Nanghihinang sabi nito na ikinatango ko. "Bakit kailangan pang umalis sa Bulacan, you can stay here and I'll help you find a good firm that can match the offer for you in Batangas. I can send you to Spain if you want to, nandoon si Meteo..." At halatang may babanggitin siyang pangalan ngunit pinigilan na lang ang sarili.

"When the time comes, I'll go there too. But for now, I'll stay here." I'll never want to step my foot on that land. "I'll be fine there, I just told you first so you won't be shock. I have plans to tell them too,"

"Bakit may bumubulong sa akin na hindi ito dahil sa trabaho? Gusto mo na ba talagang umalis?" Ipinahinga ko ang likod sa backrest ng single sofa, tumitig ako sa kisame upang maiwasan ang tingin niya. "If this is all about Lennon, no one speaks his name, and out of respect, of course we'll give you peace..." He added.

"This isn't about him, this is about me. Gusto kong hanapin ang kapalaran ko,"

"Bulacan is your fate," Maagap niyang wika.

"And so does Nueva Ecija," Nagulat siya sa sinabi ko, huminga ito nang malalim at tila ba alam na hindi na siya mananalo. Malaki na ako, matanda na. I'm all grown up now and I'll make grown up decisions. "So let me find it wherever my heart longs," I just can't stay here anymore.

"Bakit kayo naghiwalay, dahil ni minsan ay hindi mo nabanggit. I can't asked Michelle or Lionel, it's your story to tell." Huminga ako nang malalim at nagbalik ng tingin sa kanya. "Bakit biglaan? Ang tagal niyoong naghintay, Dale. Kung hindi lang pinagbigyan ni Lennon si Comet, dapat ay ikaw ang kasal ngayon."

Ngumiti ako, akala ko rin. Matagal ko nang pinangarap 'yan. "Huwag niyang hingin ang kamay ko, dahil wala siyang responsibilidad sa akin." Tumaas ang kilay nito, katahimikan ang namayani sa aming dalawa. Hinagod ko ang buhok, maigsi na lang ito. "Hindi naman ako ang ina ng anak niya, kaya hindi sa akin dapat isuot ang singsing..."

"Come again?" Gulat ang nadepina sa boses nito. "Anak? Hindi ako naniniwala,"

"Believe me, that's what I told myself when I found out too." Umiling siya, tinitigan ko ang mukha nito at mapait na ngumiti. "Hindi ako bulag, nakita ko. Matagal ko nang alam pero hindi ako nagsalita, noong nalaman ko, tatlong taon na ang bata. Lalaki, iyon ang unang apo ng mga Vesta at hindi ang nasa tiyan ni Sea ngayon."

"That's impossible. He loves you, he talks to you a lot-"

"That's possible, you did it to Mommy too..."

Tinakpan niya ang bibig at iniinilamos ang palad sa mukha. Halatang hindi na kayang bumangon sa lahat ng sinabi ko. Huminga ito nang malalim, ilang beses na ba siyang nagpakawala ng buntong hininga?