Caressing My Perplexed Stella [HS #3]

CHAPTER 20

In one glance, I saw Kuya Lennon. Gumuhit ang awa sa mata nito nang magkatinginan kami, awang awa ba sila sa akin? Nang ilipat niya ang tingin sa natahimik na mga tao ay tumalim ang kanyang titig, from the corner of my eyes, Kuya Meteo was just staring at me while his hands are on his pocket.

"How did the media get in here, anyways? Where are the guards? You are all attacking a student!" Umalingawngaw ang sigaw ni Kuya Lennon sa corridor ng school at wala ni isang sumagot sa kanya. "Bakit niyo siya pinipilit? Hindi niyo ba nakikita na hindi siya kumportable?"

Nakira kong binulungan ni Kuya Meteo ang kaibigan. In an instant, he shove the people around me and grabbed my wrist. I cleared my throat as I heard the gasps of the media, mabilis ang naging paglakad ni Kuya Lennon paalis sa kumpulang iyon habang ako ay walang nagawa kung hindi sumunod sa kanya.

It was a total chaos that I couldn't speak anymore. Nakarating kami sa parking lot, pinatunog niya ang isang fortuner at agad na akong pinagbuksan ng pinto. Napalunok ako at pumasok doon, sa inaakala kong susunod din siya ay nagkamali ako.

Nanatili ito sa labas, sa tapat ng backseat kung saan ako nakaupo ngayon. Sa ilang minuto akong nakatanaw sa labas ay nakita ko ang pagsungad ng aking mga kapatid, it was Aster and Comet with Sea. Sigurado akong naiwan si Kuya Meteo roon upang kausapin ang media.

Salubong ang kilay ni Aster, diretso ang tingin sa sasakyan. Mabilis ang paglakad nito, sandali pa siyang kinausap ni Comet ngunit hindi niya pinansin iyon. Napagilid si Kuya Lennon nang marahan na buksan ni Aster ant pinto.

"Anong sinabi ko sa iyo?!" Singhal nito sa akin, kinagat ko ang labi at yumuko. "Dale, we're trying to control the issue, sana ay sumunod ka na lang!"

"Aster, stop it. It already happened." Pigil sa kanya ni Kuya Lennon, timpi ang nakikita ko sa mukha nito at nagbuntong hininga.

"Can you take them home, Kuya Lennon? I'll wait for Kuta Meteo, sa bahay na lang tayo magkita-kita..." Hindi na ako binalingan ng tingin ni Aster, tinalikuran niya ako at tinapik na lang ni Kuya Lennon ang kanyang likod.

Humayo na si Aster, binalingan ako ni Kuya Lennon at tipid na ngumiti.

"Umuwi na lang tayo, iuuwi ko na lang kayo." Bulong nito na ikinatango ko. Tinawag niya na rin ang dalawa, si Comet ay tumuloy sa tabi ko samantalang si Sea naman ay nasa harap.

Tahimik ang lahat habang nasa gitna kami ng daan, ang mga mata ko ay nanatili sa labas samantalang ang aking katabi ay abot ang pagbubuntong hininga. Nakakahiya na ganito ang bumungad kay Kuya Meteo, as I think about what happened earlier, the face of Kuya Lennon flashed in my mind.

He was so mad, as mad as Aster. Our older brother, on the other hand, remained calm just like Comet. At ako, ako ang nakakahiya. Wala man lang akong nagawa sa sarili ko, I can't even stand all by myself. If they didn't come, siguro ay nasupalpal na ako ng mga media.

All I know is, it was traumatic. I've been in the field of press work for years, I know that what they did is not right. Knowing the fact that I am insde the school's premises, the guards should've stop them from entering. It's actually a destruction of peace, so I can't blame Kuya Lennon and Aster if they acted that way, out of frustration.

Nang makarating kami sa bahay ay huminto na rin ang sasakyan sa tapat ng gate. Kuya Lennon immediately went out as he open the door for me, lumabas ako samantalang sa kabilang pinto naman lumabas si Comet.

Sea stayed inside the car as his brother accompanied us, as we entered the house, I immediately saw Mommy waiting for us. I was expecting Dad here too but maybe he's trying to talk to the public, I don't even know too.