Who's The Young Boss? [COMPLETED]

Chapter 47

EUNHO
I feel frustrated and exhausted this past weeks and I don't know what to feel right now after receiving a news about my sister, she came here to see me because she said she miss me but I know she just do that because she can't stay at our house anymore like why I decided to stay here but even though she really wanna see me and talk to me I wouldn't give her time to listen I did not pay much attention to her even if I know she's having a depression because I think I also feel the same but never comes to my mind that she will going to do that to herself they say she's having no pulse and heartbeats she found dead inside her room at my house I feel very bad to myself for letting her do that and still my parents didn't know about this and I don't know how to tell them.

I suddenly lose my strength and found myself crying I just cried till I almost runs out of tears.
• • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • CHANGSEO
Nandito kami ngayon sa bahay namin nag uusap usap kaming tatlo nila Cindhie kung ano ano ang gagawin naming plano.

“Oh ano Cindhie? Natetrace mo parin ba kung saan yung exact location nila?”

“Oo naka open parin ang phone ni Carol at siguro naman nasa kaniya pa ang phone niya dahil kung may nakakuha man nito malamamg ay papatayin na ito”

“Okay alam na natin ang location pero ano sure na ba kayo na pupunta na tayo agad doon?”, tanong ni Sijun samin.

“Teka hindi ba tayo tatawag ng pulis?”, tanong ko.

“Hindi ko alam baka agad silang makatunog pag nagsama pa tayo”, sabi ni Cindhie.

“Hindi akong bahala magsasama tayo ng pulis pero may plano kakausapin ko sila iba na din yung may back up tayo lalo pa at wala naman tayong magagamit na panlaban sa mga yon, hindi ko alam kung natawagan na ba ang mga parents nila nung kidnapper pero kung sakali man maaaring natataranta na rin sila ngayon at baka ibigay pa nila ang halagang hinihingi ng mga yon”, biglang singit ni Sijun.

“Eh ano kaya kung sabihin na natin sa mga magulang nila at makipagtulungan na tayo sa kanila malay natin di pa nila alam”, agad kong sabi.

“Changseo naisip ko na rin yan kaso iniisip ko rin sila tita at tito baka mamaya mapahamak rin sila malay mo bigla silang sumugod doon eh hindi pa naman tayo sure kung anong meron doon”, sabi ni Cindhie.

“Pero Cindhie parang may point din si Changseo di ba mas delikado kung tayo lang? Dahil kahit naman tayo hindi natin alam kung ano ang meron doon kailangan lang nating gumawa ng steps”

Nang matapos na kaming mag plano ay umuwi na muna si Cindhie, 7:00pm ang napag usapan naming oras mas okay na nga yun para madilim na hindi kami masyadong mahahalata at madali kaming makakapagtago pero hindi ko talaga lubos maisip kung bakit parang handang handa akong ibuwis ang buhay ko para lang sa kanila pero wala eh kaibigan ko na rin sila kailangan ko silang iligtas.
• • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • •
CAROLINE
“Oucchh where are we going again? Why are you doing this? Why don't you just let go uf us?”

“No we can be rich because of you, you, and her”, sabi ng lalaki sabay turo sa isang babae sa harap namin, nakatape ang bibig niya at natatakpan ng mahabang buhok ang mukha kaya di ko siya makita ng mabuti.

“Stay here!!!”, sabi ng lalaki sabay tulak samin, umalis na rin sila at isinara ang pinto.

“Teka si..”, nagtataka kong sabi.

“Lethizia?!”, agad na sigaw ni Charlotte.

“Nako sabi ko na nga ba ano ba kasi yan nagapos pa ang mga kamay natin ang hirap tuloy kumilos”