Finding You In Mendiola

CHAPTER 7

Maaga akong nag ayos para maagang makapasok. Exam namin today kaya napuyat ako kagabi sa pagrereview. Hindi ko alam kung masasagutan ko iyon ng maayos but I will do my best.

Pagdating ko sa school ay diretso na agad ako sa classroom. Pagpasok ko ay naabutan ko si flaire na nagrereview. Hinayaan ko lang sya at tahimik na umupo sa silya at nagbuklat ng notes ko. I don't want to disturb her because I know she's very serious kapag dating sa ganito. I sometimes notice her being hard on herself but I choose not to speak.

Our examinations are not easy. There's a question that I haven't read or I'm not familiar with but I'm still confident in my answer. Hindi ko alam bakit pero malaki ang tiwala ko sa sarili ko and If i fail then I will accept it, hindi naman laging perpekto. Sabi nga nila in every success there's always a failure. Siguro dahil hindi ko pa naranasan kaya wala lang sa akin.

After an hour ay natapos din ang exam. Niligpit ko ang gamit ko ay dali-daling lumabas. Paglabas ko ng gate ay tanaw ko si felix na nakatayo at naghihintay sa akin. Dahan-dahan akong lumapit sa kanya.tatakpan ko sana ang mata nya subalit hindi ko kayang abutin dahil hindi naman kami magkasing tangkad kaya nagsalita na lang ako para maagaw ang atensyon nya.

"Kanina kapa?"tanong ko sa kanya

Humarap siya sa akin at sinalubong ko siya ng isang matamis na ngiti. Ngumiti din naman siya pabalik sa akin.

"Kamusta exam?"he asked

"Nakaka drain ng utak."I answered,then he chuckled a bit.

Will I'm just saying the truth. Nakaka drained talaga ng utak but I'm still happy cause first day is now done and I know naman na nakasagot ako ng maayos.

"At Least you did your best."he said and held my hand

"How about you? You have recitation right?"

"Hmm,maayos naman."

"That's good."

Umupo kami sa isang upuan sa labas ng 7/11 . Hinihintay namin sina flaire at ang iba pa.

Tahimik lang akong nakaupo sa upuan hindi umiimik. Hindi ko alam kung anong sasabihin ko.ayoko din magtanong about sa mommy niya. Masakit para sa akin na hindi ako gusto ng magulang niya. Ganun talaga siguro... hindi lahat ng tao matatanggap at magugustuhan ka. May mga tao talagang kahit gaano ka kabuti ay hindi mawawala ang may ayaw sayo.its normal and I don't need to complain. I understand his mom may mga gano'ng tao talaga pero hindi mo naman sila masisisi.

Siguro tanggapin ko nalang na ayaw sa akin ni tita. Wala naman akong magagawa dun. If someone doesn't like you all you need to do is accept it. You don't have to beg them to be kind to you,to be good to you.

"Tahimik mo?are you okay?"he asked

Napalingon ako sa kanya at tipid na ngumiti.Tumango ako sa kanya bilang sagot sa tanong niya at agad na Ibinaling ko ang tingin ko sa mga sasakyang dumadaan.

"You're not okay via, what's wrong? You have a problem?"

"Tange ayos lang ako may iniisip lang."

"I'm always here if you.sabihin mo lang sakin."

I don't know if it's okay to ask him about his mom. Alam niya naman siguro diba? Alam niya naman siguro na ayaw sa akin ng mommy nya.

Hindi ko alam pero bigla kung iniba ang usapan. Siguro hindi ko talaga kayang marinig mismo galing sa kanya na ayaw sa akin ng ina niya.

"Ano palang balita sa pag babasketball mo?"pag iiba ko ng tanong

"Wala na yun. I need to prioritize my studies first."