*ဒေါက် ဒေါက်*
တံခါးကိုခပ်စိပ်စိပ်ခေါက်လာတဲ့အသံကြောင့် ဘတ်ခ်ဟျွန်း ပစ္စည်းတွေထုပ်ပိုးနေရာကနေ ထူးလိုက်သည်။
"ဟုတ်.."
ကျွီခနဲ တံခါးပွင့်လာတော့ သူ့အမေ။ လက်ထဲက အပြာနုရောင်ခရီးဆောင်အိတ်လေးကို ကုတင်ဘေးကြမ်းပြင်ပေါ်ဒေါင်လိုက်ချထားလိုက်ပြီး လူကတော့ကုတင်အစွန်းမှာထိုင်လျက်သား။
"သား... မနက်ဖြန်အတွက် လိုအပ်တာတွေထည့်ပြီးပြီလား လာကြည့်တာ"
ဘတ်ခ်ဟျွန်းအမေက တံခါးဘောင်မှာမှီရပ်ရင်း အဝေးကနေ ခရီးဆောင်အိတ်ကိုသေချာကြည့်ရှုနေသည်။ ငယ်ငယ်တုန်းကလို ခရီးသွားရင်သူ့အိတ်ကိုသေချာလိုက်စိစစ်ပြီး ထည့်ပေးခဲ့ရတဲ့အရွယ်ကိုလည်းကျော်လွန်သွားပြီ။ သူ့ဘာသာသူတော့သပ်သပ်ရပ်ရပ်ထည့်တတ်မယ်မျှော်လင့်ရတာပဲ။ ကျောင်းတက်တုန်းကအိမ်နဲ့ခွဲပြီးလေးလတောင် ဆိုးလ်မှာ တစ်ယောက်တည်းနေခဲ့တာပဲကို။
"အော.... သားကကလေးမှမဟုတ်တော့ပါဘူး... အသက် ၂၀ ပဲ ဟိုတလောက
ပူပူနွေးနွေးပြည့်ပြီးပြီဟာကို"
ဘတ်ခ်ဟျွန်းက အောက်နှုတ်ခမ်းကိုရှေ့ထုတ်ရင်း
စူပုပ်ပုပ်။ ဒီအပြုအမူတွေက လူကြီးဆန်တာနဲ့လားလားမျှမဆိုင်အောင်ကို ဆန့်ကျင်ဘက်။ စကားထဲပါသွားတဲ့အချက်တစ်ခုကြောင့် ဘတ်ခ်ဟျွန်းတစ်စုံတစ်ရာကိုလည်း သတိရသွားသည်။ လွန်ခဲ့တဲ့လပိုင်းက သူ့အသက် ၂၀ ပြည့်မွေးနေ့မှာ ချန်းယောလ်လီပေးခဲ့တဲ့ privè ရဲ့
I̶ M̶ P O S S I B L E Bracelet...
ဟုတ်သားပဲ...အဲ့ဒီ bracelet လေးမနက်ဖြန်
ဝတ်သွားရမယ်။
ဘတ်ခ်ဟျွန်းအမေကတော့ အခန်းထဲဝင်လာပြီး ထောင့်ဘက်စားပွဲပေါ်ကရှုပ်ယှက်ခတ်နေတဲ့ စာအုပ်တွေကိုပါစီစီရီရီ တစ်အုပ်ချင်းဝင်ထပ်ပေးလာသည်။
"အဲ့ဒါဆို စောစောအိပ်... Game တွေဆော့မနေနဲ့ဦး... မနက်ကျစောစောထရမှာ... ပစ္စည်းတွေစုံမစုံသေချာပြန်စစ်၊ အနွေးထည်တွေဘာတွေရောသေချာထည့်ပြီးပြီလား.... ဟိုမှာက အေးလောက်တယ်"
တစ်ခွန်းချင်းစီညွှန်ကြားချက်တွေအောက်မှာ ဘတ်ခ်ဟျွန်းကုတင်ပေါ်တင်ပျဉ်ခွေချိတ်ထိုင်ရင်း ဒူးတစ်ဘက်စီပေါ်လက်ကလေးတင်ထားပြီး မျက်စိစုံမှိတ်ခေါင်းတညိတ်ညိတ်။
YOU ARE READING
Every Cloud Has a Silver Lining
FanfictionThis book is written on the basis of architecture. The characters and incidents portrayed in this story are entirely fictional.
