ဘတ်ခ်ဟျွန်းအမေက ဘူချွန်းရဲ့မြို့လယ်ခေါင်မှာ နာမည်အတော်အတန်ရှိတဲ့ ကဖီးတစ်ဆိုင်ဖွင့်ထားသည်။ ဒီ့အပြင် သူ့အဖေကလည်း ပြည်တွင်းကထိပ်တန်းကုမ္ပဏီအခွဲတစ်ခုရဲ့ မန်နေးဂျင်းဒါရိုက်တာဆိုတော့ အချိန်လုနေရလောက်အောင်အလုပ်ရှုပ်သည်။ မိဘနှစ်ပါးစလုံးက မွေးရပ်မြေမှာအခြေကျနေပြီး ဘတ်ခ်ဟျွန်းကဆိုးလ်မှာ တက္ကသိုလ်တက်ရမှာမို့ ဒီကလုပ်လက်စတွေအကုန်အချိန်တိုအတွင်းပြောင်းရွှေ့ဖို့က သိပ်မလွယ်။
သူ့ညီမလေးကလည်း အလယ်တန်းကိုသူတက်ခဲ့တဲ့ဘူချွန်းကကျောင်းမှာပဲ ဆက်တက်မှာဆိုတော့
ဘတ်ခ်ဟျွန်းတစ်ယောက် နေရေးထိုင်ရေးအတွက် ကျပ်တည်းတဲ့အခြေအနေကိုရောက်ရှိလာသည်။ နောက်တော့မှ ဆိုးလ်က အဘိုးနဲ့အဘွားကသတိတရလှမ်းခေါ်လို့ ကျောင်းတက်နေတဲ့ အတောအတွင်းတော့ နေစရာတစ်ခုရှာတွေ့သွားသည်။ သူတို့အိမ်ကလည်း အစကတည်းကလူနည်းစုဆိုတော့ သိပ်ပြီးကရိကထမများလှ။
ရာသီတွေအလီလီကူးသန်းသွားတာနဲ့အမျှ ကျောင်းတက်ရမယ့်ရက်နဲ့ နီးကပ်လာပြီဖြစ်သည်။ ရောင်စုံပန်းတွေအစီအရီဖူးပွင့်တဲ့ တက္ကသိုလ်မြေကိုခြေချဖို့ရာ စောင့်ဆိုင်းခဲ့ရတဲ့အချိန်တွေ။ ငယ်ငယ်ကတည်းက မျှော်မှန်းထားခဲ့တဲ့တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားဘဝက ဘယ်လောက်အထိရင်ခုန်စရာကောင်းနိုင်မလဲ။
အရင်ကတည်းကတစ်နှစ်ခြားတစ်ခါတော့ အလည်သွားဖူးတဲ့ဆိုးလ်မှာ နည်းနည်းပဲဖြစ်ဖြစ်နေသားတကျရှိအောင်လို့ တစ်လလောက်ကတည်းက ကြိုသွားနှင့်လိုက်သည်။ အိမ်သားတွေကို နှုတ်ဆက်တဲ့နေ့ကသူမျက်ရည်တော့မကျခဲ့။
မွေးရပ်မြေကို ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ်ကြာကြာခွဲခွာရခြင်းကိုတော့ ရင်မောသည်။ ဝင်ခွင့်ရတဲ့အထိမ်းအမှတ်အဖြစ်လည်း အိမ်နီးနားချင်းတွေကို သူ့အမေကဆန်မုန့်လိုက်ဝေတုန်းကတောင် သူပါဘေးကတကောက်ကောက်လိုက်ခဲ့ရသေး။ အဲ့ဒီတုန်းက တစ်နေ့လုံးနီးပါးလိုလို နားနဲ့မဆံ့အောင်ကြားခဲ့ရတာတွေကတော့ ...
"ဘတ်ခ်ဟျွန်းကတော်လိုက်တာ" ဆိုတဲ့ ချီးကျူးသံတွေချည်းထပ်နေအောင်ပေါ့။
ESTÁS LEYENDO
Every Cloud Has a Silver Lining
FanfictionThis book is written on the basis of architecture. The characters and incidents portrayed in this story are entirely fictional.
