ကျောင်းပိတ်ရက်ကုန်ဆုံးဖို့ တစ်ပတ်အလိုရောက်လာသည်။ ချန်းယောလ်အဖေက ထူးထူးဆန်းဆန်း ကုမ္ပဏီကိုလိုက်ခဲ့ဖို့ မနေ့ညကခေါ်လို့ ဒီနေ့မနက်ခပ်စောစောထမိသည်။
ကျောင်းတက်နေတုန်းက အပြင်ထွက်ချိန်သိပ်မရလို့ အလုပ်ကိုလာလည်ဖို့ အတင်းတိုက်တွန်းလာတာကြောင့် ငြင်းမနေတော့ဘဲ စိတ်ပြေလက်ပျောက်အဖြစ် လက်ခံလိုက်သည်။ ဒီနေ့ကလေးနဲ့သူ့အမေက child care center ကိုသွားလို့အိမ်မှာ လူမရှိ။ CoCo ကိုတော့ခုနကမှမနက်စာကျွေးထားပြီး အိမ်အကူအဒေါ်ကြီးတွေလက်ထဲအပ်ခဲ့သည်။
"ဒီ company က ငါ့သားအမွေဆက်ခံရမှာဆိုတော့ စီမံခန့်ခွဲတဲ့ကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး
အဖေဖြည်းဖြည်းချင်းသင်ပေးမယ်"
ချန်းယောလ်အဖေက ကားမောင်းရင်း ဘေးထိုင်ခုံမှာ လျော့တိလျော့ရဲထိုင်နေတဲ့ သူ့သားကိုပြောပြလာသည်။ ချန်းယောလ်ကတော့ ကားမှန်အပြင်ဘက်ကိုငေးနေရင်း တမင်သက်သက်ကိုနှာခေါင်းရှုံ့ပစ်လိုက်သည်။ သူ့အဖေဘက်လှည့်လိုက်တော့ လမ်းမပေါ်ကကားတွေကို မတိုက်မိအောင်ပဲ ဂရုစိုက်နေသည်။
"ကျွန်တော်က စီမံခန့်ခွဲတာတွေ စိတ်မဝင်စားဘူး..... ကျွန်တော်ကျောင်းပြီးရင် ကျွန်တော့်ပညာရေးနဲ့ပတ်သက်တဲ့ အလုပ်ပဲလုပ်မှာ..... ကျွန်တော်မဟုတ်လည်း အဖေ့သားတစ်ယောက်ရှိသေးတယ်လေ သူ့ကိုပေးလိုက်ပေါ့"
"သူကငယ်ငယ်လေးရှိသေးတယ်လေ ဘယ်လိုစီမံခန့်ခွဲမတုန်း... ခေါင်းမမာစမ်းပါနဲ့ကွာ... မိဘအမွေဆိုတာကတော့ မဖြစ်မနေဆက်ခံရမယ့်
ကိစ္စပဲ... အဖေမရှိတော့ရင် သားပဲဆက်စောင့်ရှောက်ရမှာ"
"အဲ့ဒါဆို ဘာလို့အခုမှမိန်းမထပ်ယူပြီး ကလေးမွေးတာလဲဗျ .. company ကိုရောင်းစားပြီး ဘဏ်ထဲမှာပိုက်ဆံအပ်ပြီး အတိုးနဲ့ထိုင်စားရင်အေးရော..
ဘယ်သူမှ ကြည့်စရာမလိုတော့ဘူး"
ချန်းယောလ်အဖေက စိတ်ပျက်သလို ခေါင်းတခါခါနဲ့။ ပိတ်ရက်မို့လို့ လမ်းမပေါ်တဝီဝီပြေးနေတဲ့ကားအသွားအလာတွေကိုလည်း သတိထားနေရသလို ချန်းယောလ်ကိုလည်းဖျောင်းဖျနေရသည်။
YOU ARE READING
Every Cloud Has a Silver Lining
FanfictionThis book is written on the basis of architecture. The characters and incidents portrayed in this story are entirely fictional.
