*ကျွီ*
စာသင်ခန်းတံခါးကို ကာထားတဲ့မီးခိုးရောင်လိုက်ကာအကြီးကြီးရွေ့သွားတာနဲ့ ဒုတိယတန်းလောက်မှာထိုင်နေတဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက်လှုပ်လှုပ်ရွရွဖြစ်သွားသည်။ အကြောင်းက မျှော်နေခဲ့ရတဲ့ ချန်းယောလ်တစ်ယောက် ဆယ်မိနစ်လောက်နောက်ကျပြိးမှ အတန်းထဲရောက်လာလို့....
"မနေ့ကအခြေအနေဘယ်လိုလဲ"
ဆရာ့ကိုဝင်ခွင့်တောင်းပြီး ဘေးကနေရာလွတ်မှာလာထိုင်လာတာနဲ့ Kyungsoo သူ့နားကပ်ရင်း တိုးတိုးလေးနဲ့ဆိုင်းမဆင့်ဗုံမဆင့်မေးချလိုက်သည်။ နှစ်ကိုယ်ကြားဆိုရခြင်းမှာ ရှေ့က Physics ဆရာက projector မှာ powerpoint နဲ့စာတွေကိုစိတ်ရှည်လက်ရှည်ရှင်းပြနေတာကြောင့်။ မနေ့ညကတည်းက သူတို့နှစ်ယောက်အကြောင်း သိချင်လွန်းလို့ Kyungsoo မှာတစ်ပိုင်းသေနေပြီ။
"ရွှတ်... ရွှတ်"
Kyungsoo မေးခွန်းကို မကြားတာပဲလား၊ အခြေအနေမဟန်လို့ပဲလားတော့မသိ.... ရောက်လာကတည်းက ချန်းယောလ်ဆီကတရှုံ့ရှုံ့နဲ့ဘာမှန်းမသိတဲ့အသံကလွဲလို့ ဘာမှထွက်မလာ.. ပေါင်ပေါ်လွယ်အိတ်တင်ရင်း စာအုပ်တစ်အုပ်ကိုလည်း စားပွဲပေါ်ဘတ်ခနဲကောက်တင်လိုက်ပြီး ဘေးမှာ တုတ်တုတ်မလှုပ်။
ဒီကောင် နှာစေးနေတာလား..... ဒါမှမဟုတ် ညကအကစ်ခံလိုက်ရလို့ အသည်းကွဲပြီး ငိုရင်း အခုထိအရှိန်မသေသေးတာလားပဲ။ ဘတ်ခ်ဟျွန်းကလည်း မနေ့ကညဉ့်နက်သန်းခေါင်မှ ထူးထူးဆန်းဆန်း သူ့ကိုဖုန်းဆက်ပြီး ဒီမနက်အတန်းတစ်ချိန်ပျက်မှာမို့လို့ မနက်ဖြန်တစ်ယောက်တည်းအရင်သွားနှင့်ဆိုပြီး အကြောင်းကြားလာသည်။ "ချန်းယောလ်ရောဘာပြောသေးလဲ" ဖုန်းထဲက တီးခေါက်ကြည့်မိတော့ ဘတ်ခ်ဟျွန်းက "ဘာပြောရမှာလဲ" ဆိုပြီးတစ်ပြန်ကြီးမေးနေလို့ ပတ်ချန်းယောလ်မဖွင့်ပြောဖြစ်ဘူးများလားဆိုပြီး ဖုန်းချပစ်ခဲ့ရသည်။
ရှေ့ကစာသင်နေတဲ့ဆရာကို လေးစားသမှုနဲ့သိချင်စိတ်ကိုအတတ်နိုင်ဆုံးထိန်းချုပ်ထားပြီး အရှေ့စာအုပ်ပြောင်ထဲမှာ အနက်ရောင်ဘောပင်တစ်ချောင်းနဲ့ notes တွေလိုက်မှတ်ရင်း lecture ကိုပဲ Kyungsoo အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ စာသင်ချိန်တစ်လျှောက်လုံးလည်း ဆရာ့ရဲ့သြဇာငြိမ့်ညောင်းတဲ့အသံကို ဘေးက အဆက်မပြတ်တရှုံ့ရှုံ့အသံက သဲ့သဲ့လေး ဟာမိုနီလိုက်နေသည်။
ESTÁS LEYENDO
Every Cloud Has a Silver Lining
FanfictionThis book is written on the basis of architecture. The characters and incidents portrayed in this story are entirely fictional.
