[Background music - Every Second]
ဒီနေ့ကျောင်းပိတ်ရက်မို့ ချန်းယောလ်အိပ်ရာထတဲ့အချိန်က မနက် ၁၀ နာရီ။
အခန်းအကျယ်ကြီးထဲက အိစက်နေတဲ့တစ်ယောက်အိပ်ကုတင်ပေါ်ကွေးကွေးလေးလှဲနေရင်း ကျောခင်းရာကထဖို့ သူ့ကိုတစ်ခုခုကဆွဲခေါ်ထားသည်။ ညကခါတိုင်းလို Harry Potter စာအုပ်လေးဖတ်အပြီး အိပ်မယ်လို့ကြံခါရှိသေး.... စုစည်းရခက်တဲ့အိပ်ရာဝင်အတွေးလေးတွေက အိပ်ချိန်တွေကို အမြဲတတိတိနဲ့ခိုးယူထားဆဲ။
ချန်းယောလ်အခုတလော သူ့ရဲ့ဆန်းပြားတဲ့ခံစားချက်ကို မကြာခဏဆန်းစစ်မိတာ တစ်သိန်းတစ်သောင်းနဲ့ဆယ့်ခြောက်ခါလောက်တောင်ရှိနေပြီ။
ဖိသိပ်ထားတဲ့ စပရင်က ပိုပြီးရုန်းကန်ထွက်တတ်သလို ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ ခံစားချက်က ပိုပြီးလျှံကျတတ်တယ်တဲ့။
အရာရာတိုင်းက သဘောတရားတစ်ခုခုနဲ့ ဖြစ်တည်နေတယ်ဆိုရင် အချစ်ကရော ဘယ်လိုသီအိုရီမျိုးနဲ့ တည်ရှိနေတာလဲ။
ဟို....
particle လေးတွေနဲ့ဖွဲ့စည်းထားတာလား...
sin ကို ရှိတ်ရင် cos ရသလို အချစ်ကိုရှိတ်ရင်ရော ဘာကြီးထွက်လာမှာလဲ။ ကျောင်းမှာခဏခဏကြားဖူးနေကျ.... "မျဉ်းတွေမှာ direction ရှိတယ်" တဲ့။ ဒါဆိုရင် အချစ်ဆီကိုသွားဖို့ရော လမ်းညွှန်ချက်လေးဘာလေးများမဖွဲ့ဆိုထားဘူးလား။
သူအသက် ၂၀ ထဲဝင်ပြီဆိုပေမဲ့ အထက်တန်းတုန်းကလို စိတ်ကစားတာဆိုရင်ရော...
မညာတမ်းပြောရင် ချန်းယောလ်ရဲ့
နှလုံးသားက စပရင်တစ်ခုဖြစ်နေပြီ။ ချုပ်နှောင်ထားလို့ ပိုကန်ထွက်ချင်နေပြီ။ မဟုတ်ပါဘူးလို့ ကိုယ့်ဘာသာအတင်းငြင်းရင်း နစ်မှန်းမသိ နစ်နေမိပြီ။
အကြွေစေ့ကိုလှန်လို့ ကိုယ်ကကျပါစေလို့ ဆုတောင်းမိတဲ့ဟာက ကိုယ်တကယ်ဖြစ်ချင်တဲ့ဟာတဲ့။ သူအကြွေစေ့ပဲ လှန်ကြည့်ရကောင်းမလား။ လှန်စရာမလိုလောက်အောင်လည်း ရင်ဘတ်ထဲက
ဘတ်ခ်ဟျွန်း ဘတ်ခ်ဟျွန်းလို့ ကြွေးကြော်ရင်း စည်းချက်ကျကျခုန်နေမိပြီ။
ဒါပေမဲ့ စိတ်ကူးတွေက အဲ့ဒီမှာပဲ
ရပ်တန့်နေပြီး ရှေ့ဆက်တိုးမလာတော့။အကြောင်းပြချက်က ငါစိတ်ကစားတာဖြစ်မယ်ဆိုတာနဲ့ပဲ နိဂုံးချုပ်သွားတတ်တာမို့။ အဆုံးထိ တွေးခွင့်မပြုတဲ့မျက်ခွံတွေက ရည်ရွယ်ချက်မရှိလေးလံရင်းပိတ်ကျသွားတတ်တာမို့။
YOU ARE READING
Every Cloud Has a Silver Lining
FanfictionThis book is written on the basis of architecture. The characters and incidents portrayed in this story are entirely fictional.
