ဒီနေ့ကရုံးပိတ်ရက်မို့လို့ မနေ့ကတည်းက ဖုန်းဆက်လှမ်းချိန်းထားတဲ့နေရာကိုထွက်လာခဲ့သည်။ သူရောက်နေတဲ့နေရာက တစ်ခါမှခြေဦးလှည့်ဖို့မဆုံးဖြတ်ဖူးခဲ့တဲ့နေရာတစ်ခု..
အခုတော့ စေ့ထားတဲ့မှန်တံခါးတစ်ချပ်ရှေ့မှာ မတ်တပ်ရပ်နေရပြီ။ ဒီနှစ်တွေအတွင်း ချန်းယောလ်ကိုတခြားလူတစ်ယောက်လို ပြောင်းလဲသွားနိုင်စေလောက်တဲ့အရာက ဘာများလဲ။
*knock knock*
ဘတ်ခ်ဟျွန်းလက်ဆစ်တွေ တံခါးပေါ်ခပ်ဖြည်းဖြည်းတီးခေါက်လိုက်သည်။ အထဲကလူဆီကခွင့်ပြုချက်ရတာနဲ့ မှန်တံခါးလက်ကိုင်ကိုဆွဲဖွင့်ပြီး အထဲကိုအလျင်စလိုဝင်လိုက်သည်။
*********
ချန်းယောလ် မျက်စိနှစ်လုံးပွင့်လာတော့ ခပ်စူးစူးအလင်းရောင်ကြောင့် မျက်ခွံတွေအထဲကိုကျုံ့ဝင်ကုန်သည်။ ခေါင်းထဲမှာလည်း ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်နေပြီး သူ့ကိုယ်သူ နေရာတစ်နေရာရောက်နေတာတွေ့ရသည်။ သေသေချာချာဆန်းစစ်မိတော့မှ ကုတင်တစ်ခုပေါ်မှာ။
အပြင်မှာတော့ကြားနေရတဲ့ အသံသဲ့သဲ့တွေရှိသည်။ ခပ်ဩဩယောက်ျားလေးအသံနှစ်ခုက တစ်ယောက်တစ်ခွန်းအမေးအဖြေလုပ်နေကြသလိုပဲ။ခဏကြာတော့ ဝတ်စုံအဖြူဝတ်ထားတယ်ယူဆရတဲ့ မျက်နှာခပ်ချိုချိုနဲ့ ဆံပင်တွေဖွေးဖွေးလှုပ်နေတဲ့အသက်ကြီးကြီးလူတစ်ယောက်က သူ့နားရောက်လာပြီး နားလည်ရခက်တဲ့ မေးခွန်းတွေမေးလာတယ်။
နာမည်ဘယ်လိုခေါ်လဲသိလားတဲ့။
ချန်းယောလ် ခေါင်းတွေအုံခဲနေသလို.. လုံးဝကိုစဉ်းစားလို့မရဘူး.. ဘာလို့လဲ။ သူပြောတာကို အိပ်နေရင်းကနေပဲ အူကြောင်ကြောင်နဲ့ ခေါင်းပဲယမ်းပြလိုက်သည်။ သူက ချန်းယောလ်မျက်လုံးကို တည့်တည့်စိုက်ကြည့်ပြီး ထပ်ပြီးတော့အတောမသတ်နိုင်တဲ့မေးခွန်းတွေ ဆက်ကာဆက်ကာမေးလာသည်။
ဟိုးအရင်က ဖြစ်ခဲ့တာတွေရော၊ အခုလတ်တလောအခြေအနေတွေရော... သိတာတွေရော၊ မသိတာတွေရော ချန်းယောလ် တတ်နိုင်သလောက်စဉ်းစားလို့ရတာတွေကို နှုတ်ကဆက်တိုက်ဖြေမိသည်။
YOU ARE READING
Every Cloud Has a Silver Lining
FanfictionThis book is written on the basis of architecture. The characters and incidents portrayed in this story are entirely fictional.
