Να θυμάσαι...

Δικός μου!

15

«Δεν καταλαβαίνω!» διαμαρτυρήθηκε η Ειρήνη. Δεν πλησίασε κανέναν από τους δυο επίτηδες γιατί το υποσυνείδητο κραύγαζε, την προειδοποιούσε για κάτι. «Γνωρίζεστε;»

«Ας σου απαντήσει ο αγαπημένος σου... Αλέξανδρε, η αδερφή μου περιμένει!» τα μάτια της γυάλιζαν από ικανοποίηση γιατί αυτή η αναπάντεχη συνάντηση επέσπευσε τα σχέδια της και την βοήθησε αρκετά για την υλοποίηση της. Πίστευε δίχως την Ειρήνη στη ζωή του, ο Αλέξανδρος θα αποτελούσε μια πιο εύκολη λεία. Η ίδια θεωρούσε ήδη τον εαυτό της κερδισμένη μιας που είχε καταφέρει να προβληματίσει τον πατέρα του και να την δει με άλλο μάτι.

Ακόμη και ο Αλέξανδρος τα είχε χαμένα. Το μυαλό του δούλευε αστραπιαία για να συνδυάσει τα πάντα ξεκινώντας όμως από το επίθετο, το οποίο κάτω από διαφορετικές συνθήκες θα ξεχνούσε πολύ γρήγορα. Θυμήθηκε πως από την πρώτη στιγμή πόση εντύπωση του έκανε το επίθετο δίχως να καταφέρνει να προσδιορίσει το γιατί. Ίσως επειδή ο εγκέφαλος του προσπαθούσε να αναχαιτίσει αναμνήσεις από το παρελθόν. «Μαυρίδη Κάτια..» ψέλλισε αμέσως σοκαρισμένος από το βάρος της αποκάλυψης.

Η Κάτια χειροκρότησε ειρωνικά. «Μπράβο το βρήκες! Κάτια Μαυρίδη και Ειρήνη Μαυρίδη η αδερφή μου!» Εστίασε όλη τη προσοχή στην Ειρήνη για να της ρίξει την χαριστική βολή. «Ο Αλέξανδρος από εδώ είναι παλιός γνώριμος στη σχολή και δεν μπορώ πως συνύπαρξη εκεί ήταν και ιδιαιτέρως καλή... ας πούμε πως του άρεσε να πειράζει τους ανθρώπους και εάν θυμάμαι καλά δεν είχε και πολύ υπομονή. Τόσα χρονιά μετά αμφιβάλλω εάν έχει αλλάξει, ένα έχει ξεχάσει τους κακούς τρόπους»

«Τι θέλει να πει η αδερφή μου Αλέξανδρε;» Κοιτούσε μονάχα εκείνον σαν να είχε γευτεί η μεγαλύτερη προδοσία. «Μίλα!»

Η φωνή της αφύπνισε τον Αλέξανδρο, ο οποίος προσπάθησε να την πλησιάσει. «Δεν γνώριζα, δεν έχει και σημασία Ειρήνη εγώ... εγώ... σε...» προσπάθησε να της εξηγήσει»

«Εσύ τι Αλέξανδρε;» τον κοιτούσε επικριτικά και αυτό το βλέμμα ήταν που μισούσε ο ίδιος!»

«Εγώ θέλω να πω είμαι ερωτευμένος....από την πρώτη φορά που σε ακολούθησα στο πάρκο...» προχώρησε σε μια εξομολόγηση αυτός η οποία όμως διεκόπη από από τα νέα χειροκροτήματα της Κάτιας.

Η μόνη που διασκέδαζε ήταν αυτή άλλωστε. «Εσύ είσαι ανήμπορος να αγαπήσεις κάποιον άλλο παρά τον εαυτό σου. Πατάς πάνω στους ανθρώπους, πάνω στην περηφάνια τους για να σπας πλάκα. Δεν νομίζω πως σε ενδιαφέρει η αδερφή μου. Ίσως να την προσέγγισες και επίτηδες για εκδικηθείς εμένα, ίσως πάλι να αποτελεί ένα ακόμη λάφυρο....»