Να θυμάσαι...

Μιζέρια

6

Τόσο ο Μιχαήλ όσο και η Κάτια διασκέδαζαν αρκετά. Το γεύμα ήταν υπέροχο και με τη συνοδεία ενός εκλεκτού κρασιού φαίνεται να κλείνει ακόμη πιο όμορφα. Τσούγκρισαν τα ποτήρια μια ακόμη φορά ουσιαστικά αφήνοντας ένα ανοιχτό παραθυράκι για τη συνέχεια. Η πιθανότητα αιωρούνταν και αυτό ήταν αρκετό προς το παρόν. Οι αποστάσεις κρατήθηκαν και κανένα όριο δεν ξεπεράστηκε. Πέρα από ανούσια φλυαρία, όμορφες αναμνήσεις παλιότερων χρόνων δεν αναφέρθηκε κάτι που θα μπορούσε να σηματοδοτήσει την απαρχή κάτι διαφορετικού.

«Εσείς έχετε γυρίσει όλο τον κόσμο και εγώ έχω πάει μέχρι το Ναύπλιο!» σχολίασε με σαρκασμό.

«Είσαι μικρή και έχεις όλο τον χρόνο μπροστά σου!» τη διαβεβαίωσε ο Μιχαήλ γελώντας με το σχόλιο. «Μου δίνεις χρόνια να σου προσφέρω εμπειρίες Ειρήνη;» τη ρώτησε.

«Δε γίνεται αυτό. Κοστίζει ακριβά αυτό που ζητάτε!»

«Υπάρχει τρόπος νομίζω αρκεί να το θέλουν και οι δύο πλευρές!»

Τα μάγουλα της Κάτιας κοκκίνισαν. «Κάποιοι δεν έχουν καν το χρόνο να ονειρευτούν. Αυτό είναι προνόμιο των πλουσίων...» σχολίασε με επιφύλαξη.

«Και πιστεύεις πως οι πλούσιοι δεν έχουν προβλήματα; Ξέρεις τι θυσίασα για να βρίσκομαι εδώ πέρα;»

«Πολλά;» ρώτησε δήθεν γεμάτη αφέλεια η Κάτια. Στο μυαλό της είχαν δημιουργηθεί ένα σωρό πιθανότητες ήδη και όλα φάνηκαν να εξελίσσονται πολύ καλύτερα από ότι φαντάστηκε.

«Δεν έχει σημασία Ειρήνη. Σημασία έχει πως πέρασα πολύ όμορφα...» της είπε και τότε μόνο άγγιξε την παλάμη της.

Την τράβηξε στην άκρη για να μην επιτρέψει καμιά διαχυτικότητα, κάτι που θα την εκθέσει και θα της φορούσε ταμπέλες. «Είναι αργά πρέπει να πηγαίνουμε!» του είπε απότομα.

Ο Μιχαήλ υπάκουσε. Καθώς επέστρεψαν σπίτι και ενώ πλησίαζαν εξέφρασε δυνατά τις σκέψεις του. «Θέλω να ξαναδώ...»

Μόνο που δεν έλαβε απάντηση. Η ίδια αποφάσισε να μην ρισκάρει και να αφήσει τα πράγματα να ''πάνε'' από μόνα τους.

Χαιρετήθηκαν αφήνοντας τα πάντα ρευστά. Για ένα περίεργο λόγο η Κάτια ήταν πεπεισμένη πως όλα θα πήγαιναν πολύ καλύτερα από ότι ήλπιζε. Πριν προλάβει να βάλει το κλειδί στην πόρτα. η Ειρήνη πετάχτηκε από το πουθενά, της άρπαξε το χέρι απαιτώντας λίγο πολύ εξηγήσεις.