Ortak

9.2K 470 200
                                        

Tüm eşyalar yerleşince adamlar gitmişti. Ev bence çok güzel olmuştu.

"Sende nasıl oldu?" diye sordum heyecanla.

"Çok güzel oldu ama Metehan ile birlikte yerleştirmeniz gerekmez miydi?" diye sordu Selim.

"Eşyaların geleceği saati biliyordu. Zamanında gelseydi." dedim.

"Tamam o zaman gözlerini kapat." demesi ile "Niye?" diye sordum.

"Kapat işte." demesi ile gözümü iki elim ile kapattım.

"Şimdi açabilirsin." demesi ile ona baktım. Elinde küçük bir pasta tuttuğunu görmem ile "Ya ne ara gidip aldın?" diye sordum.

"Meslek sırrı. Yeni evin hayırlı olsun." deyince gülümseyerek "Teşekkürler." dedim.

"Rica ederim." deyince "Bu arada mutfak ıvır zıvırları gelmedi. Bunun içinde çatal bıçaklar da dahil." dedim.

"O zaman bu pasta dolapta kalabilir." dedi.

"Bence de." derken evin kapısı açıldı. Mutfak kapısından çıktım.

Metehan elinde poşet ile eve girmişti. Ellerimi belime koyup ona baktım.

"Kızmaya başlayacak bir anne gibi durma. Hem bak evde yiyecek bir şey yok diye bir şeyler aldım." dedi ve poşeti gösterdi.

Hiçbir şey demeden tek kaşımı kaldırdım. Özür dilemesini bekliyordum.

"Bugün olanlarda ben hatalıyım." deyince evin girişine şöyle bir baktım.

"Eşyalar da yerleşmiş. Geç kaldığım diye yine ben hatalıyım. Ben..." diyordu ki Selim yanımıza geldi.

"Ben pastayı buzdolabına koydum." dedi.

"Bu herif benim evimde ne yapıyor?" diye sordu Metehan.

"Evin değil evimiz. Sen gelmeyince o yardım etti bana." dedim.

"Yardım ettiğine göre gidebilir." dedi Metehan.

"Benim misafirim. Sana ne oluyor?" diye sordum.

"Ama bizim evimiz ve mutfak ortak alan." dedi.

"İyi o zaman benim odama geçeriz." dedim.

"Hay... Orası hiç olmaz. Ben bu herif istemiyorum." dedi sinirle.

"Bu seni ilgilendirmez!" diye bağırdım.

"Vakasını ben aldım diye sinirli. Ne de olsa hoca benim daha iyi olduğumu kabul etti. Sen onu boşver." dedi Selim.

Metehan "Ne diyorsun lan sen!" diye bağırdı.

Selim onu takmıyordu ki sinirle Selim'e omuz atıp içeri girdi.

"Bu herif evimde kalacaksa senin odanda takılın. Birde beni unutmayın. Evde ses istemiyorum." dedi.

Kast ettiği şey ile gözlerim doldu. Poşeti tezgaha koydu ve kendi işine odaklandı.

"Ben gideyim en iyisi. Sonra konuşuruz." dedi Selim bir şey dememe izin vermeden evden çıktı.

Ev ArkadaşıHikayelerin yaşadığı yer. Şimdi keşfedin