My Strict Professor

Chapter 45

Hailey's pov

Pagkarating na pagkarating ko sa school, si Maam Mandy kaagad ung hinanap ng mata ko. And there, I saw her beside maam Girly. Sila nga pala ung magh-host tonight.

Pero hanggang ngayon di ko pa rin maiwasang matawa at the same time kiligin tuwing nakikita ko ung tingin ni maam mandy na may pagka possessive. Alam mo ung tingin nyang panlalakihan ka talaga ng mata tapos parang sinasabi na "keep your distance away from him or else" .

Hindi naman kasi lingid sa kaalaman ko na nagseselos talaga si maam kay john. Kasi alam din naman ng lahat na may gusto sakin si john at gusto nya akong ligawan. Kaso wala e. Nauna akong makuha ng masungit na teacher namin.

Para tuloy akong baliw na napapatawa habang naglalakad kami ni john papunta sa table namin.

"Sus, alam ko yang ngiti mong yan, Hail. Sabi na nga ba eee. Kaya paulit-ulit mo'kong binabasted kasi may nakakuha na ng puso moo aroi" pang aasar sakin ni john na kala mo'y wala lang sa kanya ang lahat.

Tumingin ako ng nag-aalala kay john pero nagthumbs up lang sya at ngumiti ulit. Ayoko namang maging insensitive sa taong to. Mabait sya, gwapos, gentle man, at alam kong may ibang mas deserving para sa kanya. Hindi ako yun.

"John, alam kong wrong timing to para sabihin pero ayaw ko na kasing patagalin pa. I'm sorry. Well, yep. I already have someone else. Nakuha nya ako. Kaya sorry kung hanggang kaibigan lang talaga ang maibibigay ko sayo. You know you deserve someone who can make you feel love and happy. And that somone is not me, I'm sorry."

I think it's the best thing to do. Para di na sya mas umasa pa at para di na din masyadong magselos si Maam.

Kasi kahit nung kay kuya sam nga sobra sobra ung pagseselos ko, pano pa kaya si maam na nakikita kaming eto, nag-uusap at malapit sa isa't-isa.

Pero nagulat ako sa naging reaction ni john pagtapos ko magsalita.

He laughed?

"Oh chill. Di mo kailangan mag sorry okay? You're good. Well infact, I already know that there will never have a chance for us. Kaya yun. Nagmove on ako sayo. And it's for you to find out kung pano ako naka move on. Btw ang swerte naman ng someone na yan."

Di ko mapigilang hindi maconfuse dahil sa sinabi ni john.

Haaaa? Anudaw? Wala kasi akong naintindihan. Di ko alam kung anong nangyayari kasi parang may laman ung mga sinasabi nya.

Parang may alam sya.

"No, I am the one who's lucky for having her"

Sincere akong ngumiti sa kany at hindi pinansin ang pagka confuse na nararamdaman ko. Once again, I looked at him pero wala man lang bakas ng gulat sa mukha nya.

"Hmm , you both lucky"

"Yep, btw byee I gotta go. Punta muna ako kila janah"

Napapangiti akong naglakad palayo sa kanya. Wala akong pakialam kung di sya nagulat.

I don't know, nap-proud ako sa sarili ko kasi unti-unti ko nakakayang ipagmalaki sya. Unti-unti ko nakakayang lumabas sa closet at maipakita ung tunay na ako.

"Hailey, tagal mo naman, kanina ka pa namin hinihintay dito oh" pagrereklamo sakin ni andrea.

"Ehe sornaaa. Ambagal kasi kumilos nung heels ko"

"Sus, sabihin mo makupad ka lang talaga" pang-aasar naman din ni savannah kaya nag roll eye ako sa kanila bago tumawa.

"Guyssss pictureeee tayooo" sigaw ni janah. Mukha kasi yang picture e.