ep(17)

13.9K 1.5K 231
                                        

''ကျွန်...ကျွန်တော်
အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလို့ထင်တယ်''

ထိုမဝံ့မရဲဝန်ခံသံလေးကြောင့် ချာတိတ်လေးအနားသို့
ဖြည်းဖြည်းချင်းလျှောက်သွားပြီး
လက်ကလေးနှစ်ဖက်ကို
ဆုပ်ကိုင်လိုက်ကာ

''သေချာလို့လား ချာတိတ်လေးရဲ့''

''သေချာပါတယ် ကျွန်တော်
ဦးကို ယုံတယ်...''

လက်ဖမိုးလေးတွေကို
ဖွဖွလေးနမ်းလိုက်ပြီး

''အဲ့ဒါဆို စတော့မလား...''

ကျွန်တော်ကထိုသို့ပြောတော့ ခေါင်းလုံးလုံးလေးက အတင်းငုံ့သွားသည်။

.
.
ကွန်ဒုံးနှင့် ချောဆီအား ဗီရိုတွေထဲကို လှပ်ပြီးလိုက်ရှာနေသည့် ကျွန်တော့်ကို ကုတင်ပေါ်တွင် ထိုင်ကာ ပြူးပြူးလေးကြည့်နေသည့် မျက်ဝန်းညိုလေး။

''တွေ့ပြီ''

''ဦး အဲ့တာဘာကြီးတွေလည်း''

''ခဏနေရင် သိလာလိမ့်မယ်''

ကျွန်တော် ဘာအဓိပ္ပါယ်နှင့်ပြောမှန်းသိတော့ ချာတိတ်လေးက
သူ့မျက်နှာလေးကို လက်ဖြင့်အုပ်ပြီး ရှက်ရယ်ရယ်သည်။

သူ့ဘေးနားသို့ ကပ်ထိုင်လိုက်ပြီး မျက်နှာကိုအုပ်ထားသည့်
လက်ကလေးနှစ်ဖက်ကို
ဆွဲဖယ်လိုက်သည်။

ပြူးပြူးလေးမော့ကြည့်နေသည့် မျက်ဝန်းညိုလေးတွေကို
အရင်ဖိနမ်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် နှုတ်ခမ်းအိအိလေးဆီ။

လျှာဖျားကိုတိုးဝင်ပြီး
အတွေ့အကြုံမရှိသည့် လျှာသေးသေးလေးကို ဆွဲစုပ်ချယ်လှယ်တော့ ကိုယ်ငယ်လေးက ထွန့်ထွန့်လူးလာသည်။

ကလေးငယ်ကြောက်နေမှန်းသိပေမဲ့ အသွေးအသားကြောင့် သကြားလုံးလေးလိုချိုနေသော နှုတ်ခမ်းလေးကို အကြမ်းပတမ်း စုပ်ယူနေမိသည်။

အင်္ကျီထဲသို့ လက်လျိုသွင်းပြီး
ဗိုက်သားလေးကိုပွတ်သပ်သည့်အခါ
တအင့်အင့်အော်ငြီးသည်။

အင်္ကျီလေးကို အသာအယာလေး
ဆွဲချွတ်ပြီး ရင်ဘတ်မှ အထိမခံသည့်နေရာလေးများအား ဆွဲငုံတော့
ခပ်သဲ့သဲ့လေး ညင်းညူပြီး
ကျွန်တော့်ဆံပင်များကို ထိုးဖွသည်။

No Reason ( Completed )Where stories live. Discover now