Brave Heart

Hoofdstuk 28: je bent terug

KAJ ~

Gvd, wat heb ik een hoofdpijn. En op de een of andere reden krijg ik me ogen maar moeilijk open. Dan hoor ik een piep en dan krijg ik pas langzaam me ogen open. Kaj hoor ik een stemmetje dan zeggen. Pas als ik me ogen helemaal open heb, zie ik wie het is. Tessa zeg ik dan verwart. Wat doe jij hier..... Dan pas zie ik, dat ik niet in me kamer was en niet in me eigen bed lig. Waar ben ik zeg ik dan verbaast. Je ligt in het ziekenhuis vertelt Tessa me dan. In het ziekenhuis, maar wat is er dan gebeurt zeg ik dan nog steeds verwart. Je lag bewusteloos op de grond, waarschijnlijk door te veel drank zegt ze dan met tranen in haar ogen. Dan schiet me weer te binnen, wat er gebeurt in. Doordat Tessa het uitmaakte voelde ik me zo rot, dat ik maar ging drinken. Ik merk dat ik haar pijn heb gedaan, want haar ogen zijn nog rood. Tess, heb ik je pijn gedaan zeg ik zonder haar te durven aankijken. Hoe bedoel je, is het niet mij schuld dan zegt ze dan verbaast. Hoe kon het jouw schuld zijn, ik ging drinken probeer ik haar dan te troosten. Misschien, maar als ik het niet had uitgemaakt was dit niet gebeurt snikt ze dan. Dan pak ik haar hand vast en merk dat ze ervan schikt, maar niet los laat. Ik denk dat we elkaar harder nodig hebben, dan dat we zelf beseffen knipoog ik dan. Misschien wel ja probeert ze dan te glimlachen. Zullen we het weer proberen, misschien krijg jij mij weer op het goede pad glimlach ik dan. Nou, er is wel een klein probleempje zegt ze dan. Hoe bedoel je vraag ik dan verbaast. Weet je nog dat je vond dat ik iets met me zang moest doen zegt ze dan terwijl ze naar beneden kijkt. Ja, je hebt een mooie stem zeg ik dan nog zonder dat ik het door heb. Nou, ik heb me aangemeld voor een zangopleiding zegt ze dan. Nou, dat is toch geweldig maar hoezo is dat dan een probleem vraag ik dan nog steeds verbaast. De opleiding is in Londen snikt ze dan. Maar dan raak ik je opnieuw kwijt en wel voor goed denk ik dan.

JAI ~

Hoelaat moet je bij die ontmoetingsplek zijn vraag ik dan aan Lindsey als ik haar heb opgehaald. Om 3 uur antwoord ze dan. En krijg je dan te horen met wie je moet en welk nummer vraag ik dan ook maar. Jep antwoord ze weer. Ik kijk op me horloge en zie dat het al half 2 is. We moeten al naar het station zeg ik dan een beetje teleurgesteld. Heey dan gaan we wel daarna naar de bios knipoogt ze dan. Okee zeg ik dan een beetje vrolijker. Heb je trouwens al je concurrentie gecheckt vraag ik dan ook maar. Ja een beetje zegt ze dan heel stil. Is er iets vraag ik dan verbaast. Nee hoor antwoord ze dan. Zullen we gaan vraagt ze dan. Umm, okee antwoord ik dan en sta op om me jas aantedoen. Waarom doet ze raar vanwege haar tegenstanders. Zal er misschien een bekende meedoen. Als we onze schoenen en jassen aanhebben, lopen we naar het station. We maken wel veel treinreizen he vraag ik dan. Ja nogal antwoord ze dan down. Be happy probeer ik haar optevrolijken terwijl ik een gekke bek trek. Jai, het is ...... Wat doe je nou weer kijkt ze me dan raar aan. Ik probeer je optevrolijken lach ik dan. Gekke indo schud ze haar hoofd dan. Altijd grijns ik dan. Mafkees lacht ze dan. Dan komt de trein eraan en merk ik dat ze weer wat downer wordt. Wat zou er toch aan de hand zijn en sterker nog, waarom vertelt ze het niet tegen mij. In de trein zelf, is ook super stil, wat echt niks is voor haar. Lins, wil je me vertellen waarom je zo stil ben zeg ik dan maar om de stilte te doorbreken. Ik voel me gewoon niet zo lekker dat is alles zegt ze dan. Je weet dat je me alles kan vertellen probeer ik haar te overtuigen. Weet ik zucht ze dan. Ik sla me arm over haar heen en merk dat ze dat fijn vindt, aangezien ze meteen tegen me aan komt zitten en haar hoofd op mij schouder legt. Als ik jou toch niet had glimlacht ze dan naar mij. Dan had je je vast niet opgegeven of wel glimlach ik dan naar haar. Ja, dat heb ik nu ook niet grijnst ze dan naar mij. Dan wordt er omgeroepen dat we er zijn. We zijn er zeg ik dan. Ja, let's do this zucht ze dan. Het komt wel zeg ik dan terwijl ik haar een knuffel geef. Weet ik, zolang ik jou heb zegt ze dan met een kleine lach. Kom dan gaan we zeg ik dan. Na goed een kwartier later, komen we aan bij een soort van ontmoetingsplek. Het lijkt wel een haven opslagplaats lach ik dan. Ja, dat dacht ik dus ook lacht Lindsey dan. Als we binnenkomen moeten blijkbaar, wat hun noemen "het aanhang" naar een andere ruimte en de kandidaten moesten doorlopen. Ik zie je straks weet zeg ik dan tegen Lindsey. Is goed antwoord ze dan. We geven elkaar een kus en dan loopt ze weg. Even later mag ik op een soort van tv kijken, tegen wie Lindsey moet. Ik zie haar tegen een soort van deur aanstaan en een beetje zenuwachtig op en neer lopen. Dan moet ze blijkbaar een soort van deur openmaken. En dan zie ik tegen wie ze moet en schrik ervan. Nu snap ik waarom ze zo down deed over haar concurrenten.

LISA ~

Ik snap niet dat Farah nog steeds zo moeilijk doet rondom Cassius en mij. Nu ik erover na ben gaan denken, heb ik ook niet echt geen gevoelens meer voor Cassius. Dus het is maar goed, dat we alleen vrienden zijn. Ik hoop alleen dat Farah, dat ook snel in ziet. Dan merk ik pas, dat ik vandaag nog naar Willie moet. Ik besluit maar om me foon en box mee te nemen, aangezien er toch verder niemand er is. Lindsey zit in Rotterdam, Britt heeft voetbal training en Emma is met haar mee. En Farah moest nog leren voor een proefwerk. Dus ik ben toch alleen, kan ik net zo goed muziek meenemen. Ik doe me box in poetstkistje en me foon gewoon in me zak. Als ik me rij-kleren heb aangedaan loop ik naar beneden. Ik ben even naar Willie roep ik naar de woonkamer. Okee wordt er gereageerd. Als ik me schoenen en jas aan heb loop ik naar buiten, waar me fiets staat. Maar omdat er een stevige wind staat en ik hem natuurlijk weer tegen heb, duurt het langer dan normaal om op de manege te komen. Gvd, ben alleen al uitgeput puur door het fietsen denk ik dan. Ik loop naar beneden, maar vergeet dat me sleutels nog aan me fiets hangen. Toch loop ik door naar Willie. Blijkbaar heeft ie net vers eten gehad, want hij heeft meer aandacht voor zijn eten, dan voor mij. Dan schiet me wel te binnen dat ik me sleutels op me fiets zitten. Snel doe ik Willie zijn stal dicht en ren naar buiten. Maar daar staat Cassius met mij sleutels in zijn hand. Je was ze vast vergeten glimlacht ie dan. Ja, denk het ook glimlach ik dan. Ik wil hem een zoen op zijn wang geven, maar dan draait ie net zijn hoofd om. Dan raak ik zijn lippen, alleen hij trekt niet terug en ik ook niet. Het voelt te vertrouwt. Tot we een bons horen. Shit!!!!

IK DACHT ZO VAN, WAAROM DOE IK GEEN 2 CLIFHANGERS. DUS VAN WIE SCHRIKKEN LINDSEY EN JAI EN WIE IS DE GENE VAN DE BONS EN ZELFS WAAROM ZOENEN CASSIUS EN LISA ELKAAR EN TREKKEN ZE GEEN VAN BEIDE TERUG. HEBBEN ZE TOCH NOG GEVOELENS VOOR ELKAAR. EN OOKAL WAS HET NIET ECHT EEN CLIFFHANGER, HOE LOOPT HET VERDER AF MET TESSA EN KAJ. NOGAL VEEL EN KOMT OMDAT IK ZOVEEL IDEEEN HAD EN DAAROM DUURDE HET OOK ZO LANG WERD NOGAL VAAK GESTOORD VANDAAG. DUS HOPELIJK IS DAT MORGEN NIET.

LINDSEY 😊😊😊