Hoofdstuk 66: save Lisa

95 3 2
                                        

EMMA ~

Met Emma neem ik op. Heey, met Britt waar zijn jullie hoor ik Britt zeggen. Hoe bedoel je vraag ik verbaasd. Iedereen is in het ziekenhuis voor Lisa antwoord ze. Wacht wat, Lisa ligt in het ziekenhuis zeg ik geschrokken. Wacht, je wist het nog niet zegt Britt verbaasd. Nee en Lindsey volgens mij ook niet kijk ik Lindsey dan aan. Die schudt ook van nee. Hoe weet jij het dan vraag ik aan Britt. Kaj, had Sam gebeld en ik was toen bij Sam. Toen heb ik Farah gebeld, dan ben ik vergeten jullie te bellen zegt ze volgens mij een beetje schuldig. Het maakt niet uit, je zult het vast vergeten zijn vanwege alles. We komen er nu aan zeg ik tegen haar en kijk naar Lindsey die knikt. Okee, dan zien we jullie zo zegt Britt nog en dan wordt er opgehangen. Ik roep de jongens wel stelt Lindsey voor. Ik knik en pak me spullen bij elkaar. EHHH, JONGENS WE MOETEN NAAR HET ZIEKENHUIS, KOMEN JULLIE!!!!! roept Lindsey dan. Hoef niet doof, zit naast je zeg ik nog tegen haar. Oeps, sorry zegt ze. Het werkt wel, want de jongens komen naar ons toe gerent. Wie ligt er in het ziekenhuis vraagt Jai verbaasd. Lisa en de rest is daar al leg ik hem uit. Dan gaan wij er ook maar naartoe zegt Dioni in het algemeen. Iedereen knikt en dan lopen we naar de straat van Lindsey en mij, omdat de scooters van Dioni en Jai daar nog staan. De jongens pakken de scooters en wij gaan bij ze achterop en rijden naar het ziekenhuis. Gelukkig zijn we er snel denk ik bij mezelf. Als we er aan komen zien we de scooters van Sam en Cassius ook al staan. Hebben die 2 nou hun scooters meegenomen in de trein ofzo vraagt Dioni verbaasd. Geen idee antwoord ik maar. Kom we gaan naar Lisa zegt Lindsey tegen ons. Iedereen loopt naar binnen en we lopen naar de balie om te horen waar ze ligt. Ik hoop dat ze okee is.

KAJ ~

De rest vond het goed als ik bij Lisa bleef en de rest elkaar aflost. Ik sta nu voor het raam en zag net Lindsey, Jai, Emma en Dioni het ziekenhuis binnen komen. Die zullen de rest wel in de kantine zien. Ze wouden eff wat drinken en wouden wat drinken voor mij meenemen, maar had geen dorst. Ik maak me alleen maar zorgen over Lisa. Wat nou als het mij schuld was, dat haar paard haar er overheen kiepte. Dan vergeef ik het mezelf nooit. Ik schud me hoofd en ga weer naast haar zitten. Alsjeblieft wordt snel wakker zeg ik tegen haar voor zeker de 100ste keer in een half uur. Ik geef haar een zoen op haar wang. Als ze vanavond nog niet wakker is, is er iets veel ergers aan de hand. Misschien hebben de dokters iets over het hoofd gezien en ligt ze wel echt in coma. En als dat is, wordt ze dan ooit wel wakker. Stop Kaj, je maakt jezelf helemaal gek. Heey gast, hoe gaat ie hoor ik dan achter me. Als ik me omdraai zie ik Sam staan. Niet goed om eerlijk te zijn antwoord ik eerlijk. Het komt vast goed, ze is een sterke meid probeert ie me optebeuren. Dat geloof ik ook wel, maar je weet maar nooit. Ik ga even de andere halen, die hebben natuurlijk nog niet gezien zegt ie en wil dan omdraaien. Is goed gast antwoord ik maar half. Dan loopt ie de kamer uit. Ik hoor een appje geluid en besef dan dat het de mijn phone is. Als ik kijk wie het is, zie ik dat het Tessa is. Over 2 weken komt ze al terug. Wat moet ik nu doen? Heb ik eigenlijk nog wel gevoelens voor haar. Maar dan hoor ik een piepje en draai mezelf om naar Lisa. Langzaam gaan haar ogen open. Kaj?

LINDSEY ~

Me wakker gaat ughhhhh. Ik doe half me ogen open druk hem af. Stiekem zou je die dingen gewoon moeten verbieden. Als ik kijk zie ik dat ik hem een kwartier te vroeg heb gezet. Ook dat nog zucht ik. Vandaag beginnen de examens en ik zet meer bij Lisa. Ze is wakker, dus dat goed. Maar ze herkende alleen Kaj en verder niemand. Dat is een stuk minder. Vanvond zouden de andere meiden ook naar het ziekenhuis gaan en eigenlijk wil ik ook mee. Maar ik weet niet of ik het aan kan. Ik wel vaker mee gemaakt dat iemand me niet kende en dat liep ook niet goed af. Ik ga weer liggen en staar naar het plafond. Na 5 minuten ga ik er toch maar uit en loop naar de badkamer om te douchen. Soms helpt een douche echt om even alles te vergeten. Als ik beneden kom, nadat ik me heb aangekleed natuurlijk. Zie ik dat iedereen al weg is. Ik zie een briefje liggen op de tafel. Blijkbaar moest mam Jaimy eerder naar school brengen. Mooi, heb ik even voor mezelf. Ik zit de computer aan en zit me playlist aan en pak me boeken en ga nog even leren. Om 9 uur pak ik alles bij elkaar en loop naar me scooter. Eigenlijk heb nog niks gegeten, maar kan wel iets hebben dus boeien. Als ik even later aan kom op het plein, zijn Emma en Britt er nog niet. Wel heb ik een succes appje van Jai en voel gelijk weer een stuk beter. Ik loop naar binnen en kan het toch niet laten om een panni te pakken bij de kantine. Ja, zo val ik niet af maar ja. Dan komen Emma en Britt binnen gelopen. Heey zeg ik tegen hun en geef ze een knuffel. Zenuwachtig vragen ze tegelijk aan mij. Nogal zeg ik zenuwachitig. Het komt echt wel goed probeert Emma me gerust te stellen. Ik hoop het antwoord ik gespannen. Dan gaat de bel en wordt nog zenuwachtiger. We moeten naar gymzaal, omdat daar ze meeste ruimte is. Als we binnen komen, krijgen we een nummer en moeten we onze tafels vinden. Helaas zitten we niet echt bij elkaar de buurt. Ik krijg een toets voor me en neem nog een hap lucht. Here we go denk ik nog. Jullie mogen beginnen.

ALS BELOOFT EEN VROEG HFD EN HEB ER VEEL LEES PLEZIER MEE EN EIGENLIJK HEB IK VERDER NIKS TE MELDEN BEHALVE DAT DE KAFT VAN THE BRAVE WAY AL VERANDERD IS, MAAR DIE KUNNEN JULLIE TOCH NIET ZIEN. ALS IK VANDAAG TIJD HEB, GA IK OOK AAN DE SLAG MET DE ANDERE 2 DIE JULLIE WEL KUNNEN ZIEN. TOT MORGEN

LINDSEY ***

Brave HeartVerhalen om door geobsedeerd te raken. Ontdek het nu