Atlastaki Rota

67 . Bölüm : Candan can olan

Onca zaman , onca yaşanmışlık , onca acı sadece bir kaç cümleyle son buldu . İçimdeki buzuluk sadece bir kaç cümleyle eridi . İşte o an ateş olmak istemiştim ilk defa . Onu ve beni yakıp kül edecek o ateş olmak istemiştim . Kalbimde ilk defa onun için bir ateş yanmıştı zayıf kalbim onun için atmıştı belki de deli gibi . İnanmıştım ... ben ona yine ve yine inanmıştım . Değişmeyecekti belki ama en azından değişmek için çabalayacaktı . Onun gözlerinde kendimi gördüm ucu bucağı olmayan bir sevgisi vardı bana karşı ve bu sevgi için uğruna her şeyi feda edebilecek o ateşi .

" sana yemin ederim ... yemin ederim ki benden gitmemen için uğruna her şeyimi feda ederim derin . " fısıldayışı sadece kulaklarıma değil kalbime de dokunmuştu . Ben onunla bu yola çıkarken nasıl kendimi feda etiysem oda benim için aynısını yapmaya hazırdı .

" sana güvenmiyorum Uluhan . Ya beni yine yarı yolda bırakırsan ? " diye sordum kollarımı boynuna dolarken .

" seni yarı yolda bırakırsam şayet o zaman canımı kendi ellerinle almana izin vereceğim sözüm olsun . " Gözlerimi gözlerine çıkartım yavaşça ardından tek kaşımı kaldırıp ona sorgulayan bir ifadeyle baktım .

" ben uğruna her şeyini feda etmeye gerçekten hazırmısın Kartal ? " dudakları kıvrıldı yavaşça ve beli belirsiz kafasını salladı .

" senin uğruna her şeyim feda olsun kadın . "

Bilmediğim bir şarkının delice dilime takılması gibiydi ona olan hislerim . Bilmiyorum . Sorsalar , söyleyemem ne olduğunu . Ama sürekli zihnimde . Ben sadece bir kaç saat öncesinde ondan gitmek istiyordum . Her şeyin başladığı o lunaparka , o geceye dönmek istiyordum . Ama atladığım hesaba katmadığım bir şey olmuştu . Başkaları için her şeyini feda eden ben , bu kez feda edilen taraf olmuştum . Atlas beni seçmişti  , sadece atlas olarak bana gelmişti . Şimdi söyleyin bana ben bu kadere nasıl karşı gelirdim ? Bu adamın sevgisini nasıl görmezden gelip arkamı dönebilirdim .

Bedenimi onun sert göğsüne yasladım kokusunu içime çektim derince . Sonrada kalbimden taşan şu sözleri fısıldadım ona .

" atlas ... ben sana çok aşık oldum . " belimim okşayan parmakları durdu ve kulağımın altında olan kalbi delicesine atı , sanki oradan çıkmak istermiş gibi . Ona daha fazla sokulup sakladım kendimi bana ait olan kalbine .

" derin ... sen benim sonum olacaksın bir gün kadın . " söylediklerine sarhoşça gülümsedim .

" göreceğin son yüz benim yüzüm olsun . " belki sesli bir şekilde cevap vermedi ama kalbi onun yerine konuştu . Bende anladım . Bir anda kendini benden uzaklaştırdı . Sıcaklığı gidince ürperdim . Tam karşımda durup gözlerime fütursuzca baktı ardından elini uzatı bana doğru .

" benimle dans eder misin karıcım ? " kulaklarıma varan gülümsememle onu onayladım hiç düşünmeden . Eline elimi bıraktım korkusuzca . Sımsıkı kavradı elimi ve beni kendine çekip belimi kavradı . O gece o balo salonunda sadece ikimiz vardık sadece atlas ve derin vardı . Ayaklarımın ucunda sanki bir ceset yokmuşcasına sanki bu gece hiç bir yaşanmamışcasına ona daha fazla yaklaştım . Sessiz bir konserin içinde kalmış iki ruha dokunurken ona bu kadar yakın , cesur olmayı sevmiştim .

Müzik yoktu belki ama kalplerimizin sesi bizim en güzel şarkımızdı ...

Dakkikalarımızı alan dans bir öpücükle taçlanmıştı . Dudaklarımda onun tadı kalınca gülümsedim . Ruhuma da , bedenime de hiç unutamayacağım izler bırakıyordu . Kulaklarıma cesurun sesi gelince irkildim aynı ses atlasa da gitmiş olacak ki oda irkildi . Cesur burada değildi sadece sesi vardı .