Atlastaki Rota

7. Bölüm : Suskunluk

Ayakta kalmak gerekli bu hayatta. Bir ağaç gibi kök salmak gerekli ki toprağa, rüzgârda bir yaprak gibi savrulmamak için. Sağlam durmak gerekli zorluklara karşı, aşılan zorluklar, köklerin daha sağlam olmasını sağlar. Ama ben bunu başaramadım ben toprağın altına köklerimi salamadım . Yapmak istediğimde her defasında engellendim . Bu yüzden ilk rüzgarda bir yaprak misali savruldum .

Saatlerdir odanın penceresinden yağmuru izliyordum . Atlasla konuşmamızın üzerinden 3 saat geçmişti . Atlas beni orda bırakıp gitmiş bende yemeğimi yiyip odama çıkmıştım . Duyduğuma göre karstaydım . Hangi ara buraya getirildiğimi bilmiyorum . Ailemden çok uzaktaydım . Acaba beni arıyorlarmıdır ? Mesela babam bütün herkesi benim için seferber etmişmidir ? Yada deniz şuan beni bulmak için çabalıyormudur ? Peki annem ? O şuan kızının yolunu gözetliyormudur ? Sanmam o hiçbir zaman benim için endişelenmedi şimdimi endişelinecek ? Gözlerimi pencereden ayırdım ve ayağa kalktım . Nedenini bilmediğim bir şekilde dışarıya çıkmak istedim . İçimde tarifsiz bir dürtü vardı dışarı çıkmam için . Bende o dürtüyü dinledim ve odadan çıktım . Aşağıda , salondan sesler geliyordu . Merak edip aşağıya indim ve salonun girişindeki kalona saklandım . Dev televizyonun hemen karşısında tekli koltukla oturan bacak bacak üstüne atmış ve elindeki kahvesini yudumlayan bir adet atlas uluhan vardı . Televizyondan ses gelince dikkatimi oraya verdim . Ve duyduğum kelimelerle adeta oraya çivilendim .

" son dakika haberi ile bugün karşınızdayız Türkiye'nin en iyi emekli polislerinden olan darhan yiğiterin kızı derin yiğiter kaçırılmış . Darhan yiğiter ve oğlu başkomiser deniz yiğiter bütün herkesi seferber edip derin yiğiteri aramaya koyuldular . Komiser deniz şu sözlerle gündem oldu ; ' derin , Küçüğüm sakın korkma abin seni bulucak ordan alıcak seni , sadece biraz daha dayan kardeşim . '

Hemen ardından darhan yiğiter konuşma yaptı ; ' biricik kızımın bulunması için elimizden gelen herşeyi yapıyoruz , derin dayan kızım bulucam seni . '

Ve son olarak acılı anne derya yiğitlerin görüntüleri ; ' ' derinim , annem bulucaz seni sabret '

Ben beni düşünen bir ailem yok sanıyordum , beni merak eden bir annem ve babam yok sanıyordum . Ama hiçbirşey sandığımız gibi değilmiş . Annemin mavi gözlerine baktım ve gözlerindeki o acıyı , o bitmişliği gördüm . Gerçekti gözyaşları , gerçekti hüznü . Sonra babama baktım kendinden emin duruşu , sert yüz hatlarıyla kendini beli ediyordu her yerde . Ama bu sefer bir farklılık vardı sanki , gözlerindeki merhameti , kaygıyı ve endişeyi gördüm ilk defa . Bunlar benim uydurmamı bilemiyorum sadece gördüklerimi söylüyorum . Salona bir adım atım yavaşça ve salonun tam ortasına , televizyonun tam karşısına dizlerimin üzerine çöktüm ve dudaklarından 'ailem' Kelimesi döküldü .

Arkamda birinin varlığını hisetim , ardından saçlarımdan sertçe çekilmemle dudaklarımdan ufak bir çığlık kaçtı .

" ailem öylemi ? Senin artık bir ailen yok pandora . Sen kimsesiz ölümü bekleyen bir kızsın . "

Söylediği kelimeler boğazımda bir yumru oluşmasını saladı , nefesim kesildi adeta .

" ben kimsesiz değilim benim bir ailem var , beni merak eden , benim için endişelenen bir ailem var. "

Gözyaşlarım durmaksızın akıyordu . Atlas bir bacağını kırdı ve kulağıma eğildi .

" Sen kimsesizsin , seni aileden kopardım nasıl beni babamdan kopardıysalar öyle bende seni onlardan aldım . "

Sinirle ayağa kalktım bu hamleyi beklemediği için saçlarımı bırakmak zorunda kaldı. Belindeki silahı çektim . Yine bu hamlemi beklemediği için boşluğundan faydalanmıştım .

" beni öldürmek istemiyormuydun ? Ne bekliyorsun o zaman ? Sen beni buraya oyun oynamak içinmi getirdin yoksa babamın intikamını almak için mi getirdin ? Sık kafama bitsin her şey sen intikamını al ben de bu hayattan kurtulayım . Hadi Atlas uluhan bitir bu işi . " dedim ve silahı onun eline verdim .

Ardından önüne diz çöküp beklemeye başladım .

" kalk ! "

Kalkmadım .

" kalk ! "

Kalkmadım .

" kalk ! "

Kalkmadım .

" Derin kalk dedim sana kalk ! Yapmıycam ... Yapmıycam kalk . "

Gözyaşlarımdan artık etraf göremiyordum . Kalbim öyle bir acıyorduki daha önce sanki bin defa acımamış gibi . Bu bu bambaşkaydı kaldıramıyordum . O arada sadece Atlasın önüme eğildiğini gördüm.
Omuzlarımdan tutu ve beni göğsüne yasladı . Hıçkırıklarım dudaklarımdan ardı ardına döküldü .

" yanlış yapıyorum pandora , yanlış yapıyorum ama bu yanlışı düzeltemiyorum . İntikamımı senden almamam gerekiyor çünkü babam bana böyle öğretmedi . Ama eğer senden değilde aileden intikamımı alırsam yaşayamazsın , acı çekersin. Ama eğer sen ölürsen hem intikamımı alıcam hemde senin canın çok yanmıycak . Beni anlamıyorsun , beni kimse anlamıyor . Olsun beni ben anlıyım yeter Güzel pandora . "

Son .