19
မာယာဖြူဖြူ
အပိုင်း(၁၉)
#မာယာဖြူဖြူ
11040828
"နေဦး…ငယ်လေး.."
တစ်လမ်းလုံး စကားများလိုက် ရယ်လိုက် ရန်ဖြစ်လိုက်ဖြင့် မောင်းလာတာ အိမ်ရောက်ခါနီး တစ်လမ်းကျော်မှ ရုတ်တရက် ထအော်တော့ လန့်သွားသည်။
"ဘာကျန်ခဲ့လို့လဲ.."
"မဟုတ်ဘူး…ဒီအိမ်မှာ နေရင် ဘယ်လိုနေမှာလဲ…နင့်အခန်းမှာ မနေနိုင်ဘူးနော်.."
"လက်လည်းမခံပါဘူး.."
"အေးလေ…အဲဒါ ဘယ်လို လုပ်မှာလဲလို့.."
"မသိဘူးလေ…"
"အောက်မှာနေရင် မေကြည်တို့က မေးမှာပဲမလား.."
"မေးမှာပေါ့.."
"ငါ အပေါ်မှာ နေမှ ရမယ်..တိုးနိုင်တို့က နင့်စကားဆို နားထောင်တယ်မလား…သူတို့ကို အခန်းပြောင်းခိုင်းလိုက်လေ…ဟီး..ရတယ်မလား.."
သူလိုချင်တာ ရဖို့ဆိုရင် မျက်နှာက အံသြစရာကောင်းလောက်အောင်ကို ပြောင်းသွားသည်။
သက်ဦး ပခုံးတွန့်လိုက်ပြီး ကားကို ဆက်မောင်းခဲ့လိုက်သည်။
ရှေ့ကို အကြည့်ရောက်သွားပြီးမှ ဘူးလေးကို လှမ်းယူမိသည်။
"အင့်…၀တ်ထား.."
"ဘာလဲ…ဟ…ဟိုနားကပ်ပဲ"
"ဟုတ်တယ်…အတုမဟုတ်ဘူး…"
"အတင်းပေးနေတာနော်…ငါးသောင်းနဲ့ မနှိမ်နဲ့.."
"မနှိမ်ပါဘူးဗျာ…အကြွေးလည်း မြန်မြန် ဆပ်မှပဲ.."
"ဖြည်းဖြည်းပဲ ဆပ်ပါ…ခုက လူရင်းတွေ ဖြစ်သွားပြီပဲ…ဟီး…"
အသွားတုန်းကနဲ့ မတူတော့ပဲ အပြန်လမ်းမှာ မရပ်မနားစကားပြောလိုက်ရယ်လိုက်မို့ သူပျော်နေတာ သိသာပါသည်။
ဟူး..ဘာမဟုတ်တာလေးနဲ့ ပျော်နေလိုက်တာ..။
အသက်ကြီးလေ ပိုရူးလေ ဆိုတာ ဒီအူကြောင်ကြားလေးကို ပြောတာ ထင်ပါရဲ့..။
အိမ်ကို ပြန်ရောက်တော့ အန်တီတို့ မရှိချိန်မို့ပိုပြီး အဆင်ပြေသွားသည်။
YOU ARE READING
မာယာဖြူဖြူ
Romance"ငါ့ကို ပြောတာလေ...မှတ်မိလား...ငှက်ပျောတုံး ဖက်သေရမှာဆို...ငှက်ပျောပင် စိုက်ထားတယ်...ဝေးဝေးမှာသာနေ....အခုမှ ပုတာလေး က ကလေးလိုပဲဟလား..နင်ပြောတုန်းက လူစင်မမှီတဲ့ ပေမမှီ ထောက်မမှီ အရပ်ဆို....ဟွန့်...မိန်းမ တကာ ကို သုံးလာတဲ့ ယောက်ျားမာယာတွေ ...မသိရင် ခ...
