Four_Leaf Clover

13 /)/)

Zawgyi

ေရွာင္းက်န္႕ ျခံထဲဝင္လာေတာ့ ျခံေစာင့္ဦးေလးျကီးလည္း မရွိပဲ တစ္ျခံလံုး လူသူကင္းမဲ႕ေနတယ္။ အပင္ငယ္ေတြနဲ႕ ဥယ်ာဥ္ျခံငယ္ေတြမွာ ထြန္းထားတဲ႔ moon light အေရာင္ေပးတဲ႔ မီးအလင္းေရာင္ ေတြသာ ျဖာက်ေနတယ္။

အိမ္အဝင္ဝ ေရာက္ေတာ့ တစ္အိမ္လံုး ေမွာင္အတိျဖစ္ေနတယ္။ အပ္က်သံေတာင္ မျကားရတဲ႔ ပါတ္ဝန္းက်င္မွာ ေရွာင္းက်န္႕ရဲ႕ တံခါးဖြင့္သံ လွုပ္ရွားသံေတြကိုသာ ျကားေနရပါတယ္။ ေရွာင္းက်န္႕ရဲ႕ နာရီကို ငံု႕ျကည့္လိုက္ေတာ့ ည ဆယ္နာရီ နီးပါး ရွိေနပါျပီ။

'အေမ အေမ့'

အိပ္သြားတာလား။ တုန္႕ျပန္သံမျကားရတဲ႔ေနာက္မွာ အဝင္ဝနားက မီးခလုတ္ကို စမ္းကာ ဧည့္ခန္းက မီးဆိုင္းကို ဖြင့္ခ်လိုက္တယ္။

'ျပန္လာျပီလား'

'အား'

ဧည့္ခန္းထဲမွာ ငုတ္တုပ္ထိုင္ေနတဲ႔ အေဖ့ကိုေတြ႕လိုက္ရတယ္။ အေဖက မီးမဖြင့္ပဲ အေမွာင္ထဲမွာ ထိုင္ေနခဲ႔တာလား။ ေရွာင္းက်န္႕ကို လွည့္မျကည့္ပဲ ေရွ႕တည့္တည့္က ဘာမွဖြင့္မထားပဲ T.V screen ျကီးကိုသာ စိုက္ျကည့္ေနရင္း ေမးလာခဲ႔တာ။

'ေတာ္ေတာ္မွ ေပ်ာ္ခဲ႔ရဲ႔လား'

ေရွာင္းက်န္႕ရဲ႕ ေခါင္းအစ ေျခအဆံုး ျကက္သီးဖ်န္းဖ်န္းထ သြားတယ္။ အေဖက သူဒီေန႕ဘာေတြလုပ္ခဲ႔တယ္ ဆိုတာ သိသြားျပီလား။

'အ အေဖ'

အေဖက ထိုင္ေနရာက ထကာ ေရွာင္းက်န္႕ကို စူးစူးရဲရဲ ျကည့္လာတယ္။ အေဖရဲ႕ ရုပ္သြင္ျပင္ဟာ အသက္အရြယ္ အိုမင္းတာက လြဲရင္ ေရွာင္းက်န္႕နဲ႕ သိပ္တူတယ္။ အခုလို တစ္ဖက္သားကို ျခိမ္းေျခာက္တဲ႔ မ်က္လံုးစူးစူးေတြက လြဲရင္ေပါ့။

အေဖက သူ႕ဆီ ေျခတစ္လွမ္း ခ်င္းလွမ္းလာျပီး ေနာက္ဆံုးသူ႕ေရွ႕မွာ ေျခစံု ရပ္လိုက္တာမို႕ မ်က္လံုးကို မွိတ္ကာ ပါးေပၚက်လာမယ့္ လက္သီးခ်က္ကို ေစာင့္ေနလိုက္တယ္။ ဒါေပမယ့္ လက္သီးခ်က္အစား တစ္ခုခုနဲ႕ ျပစ္ေပါက္က ခံစားလိုက္ရလို႕ မ်က္လံုးဖြင့္ျကည့္မိေတာ့…

'ျကည့္လိုက္ပါဦး မင္းပံုေတြကို'

သူနဲ႕ ဝမ္ရိေပၚရဲ႕ ေနာက္ေက်ာပံုေတြ… နွစ္ေယာက္လံုး ဦးထုပ္ေဆာင္းထားတာမို႕ မ်က္နွာေတြေတာ့ မေပၚဘူး။ ေရွာင္းက်န္႕လက္ေတြ တုန္ခ်ိေနတယ္။ အခုခ်ိန္မွာ အေဖက ဘာမဆို လုပ္နိုင္တဲ႔ အင္းအားျကီးတဲ႔သူ။ သူတို႕နွစ္ေယာက္ ဘဝေတြ ဘယ္ေလာက္ထိ စုတ္ျပတ္သြားနိုင္လဲ ဘယ္ေလာက္ထိ ေဝးကြားသြားနိုင္လဲဆိုတာ အေဖ့ အေပၚမူတည္ေနတယ္။