YYavaş yavaş gözlerimi açtığımda karşılaştığım ilk şey beyaz tavan oldu. Sonra bulunduğum yeri incelemeye başladım. Bir hastane odasındaydım. En son dayak yiyordum, sonra biri gelmişti.
Hızla odaya baktım, sonra gözüme komidindeki gül takıldı. Onu almak için uzandığımda ağzımdan bir inilti çıktı. Zalımın oğulları nasılda sert vurmuşlardı.
"Hareket etmeyin!"
Gelen sesle, konumdan bakışlarımı çekip o tarafa döndüm. Hemşire bana bakıp gülüyordu. Sonra gözü, almaya çalıştığım güle takıldı. Komidine yaklaştı, gülü aldı ve bana uzattı.
"Sizi getiren beyefendi bıraktı."
Gülümseyerek gülü aldım. Kimin bıraktığını biliyordum. Onu bilmek bile yüzüme bir gülümseme oluşturdu.
"Fazla endişeliydi, sizi önemsediği çok belliydi."
Gülümseyerek bakışlarımı kaldırdım.
"Burada mı?"
"Acil bir işi çıktığı için gitmek zorunda kaldı."
Başımı anladım dercesine salladım.
"Arkadaşlarınıza haber verdik, birazdan burada olurlar. Bir şeye ihtiyacınız olursa düğmeye basmanız yeterli."
Tam gidiyordu ki onu durdurdum:
"Telefonumu verebilir misiniz?"
Gülümsedi ve komidindeki telefonu bana uzattı.
"Teşekkürler."
"Rica ederim."
Mesajlar kısmına girdim ve birkaç gün önce engellediğim numaraya mesaj attım.
Hakan: Teşekkür ederim.
Bana Yanık Beyefendi: İyi misin?
Hakan: Evet, efsaneyim.
Bana Yanık Beyefendi: Ona ne şüphe.
Hakan: Gül için teşekkürler, daha önce kimse bana hiç gül almamıştı.
Bana Yanık Beyefendi: Sana daha çok ilkler yaşatacağım, gülüm.
ŞİMDİ OKUDUĞUN
Kimsin | Gay
Teen Fiction[TAMAMLANDI] Bilinmeyen: O kızlarla bir daha buluşma Hakan: Kimsin Bilinmeyen: O herkesin merak etiği seni dize getirecek kişiyim ;) _______________________ BxB konuludur Güneşim kitabındaki Hakan'ın Çapkın Hakanın hikayesidir. Bağımsız okunabilir
