Unicode ❄️❄️❄️❄️❄️❄️❄️❄️❄️❄️
"မမလေး မနက်စာအဆင်သင့်ဖြစ်ပါပြီ "
" လာခဲ့မယ် "
အမြဲတမ်းတိတ်ဆိတ်နေတဲ့ထမင်းဝိုင်း ...
ဟင်းပွဲတွေ ဘယ်လောက်များနေပါစေ တစ်ယောက်ထဲသာရှိတဲ့ ထမင်းဝိုင်းဟာ Lisa အတွက်တော့ စိတ်ကုန်စရာ အချိန်အပိုင်းအခြားတစ်ခုထက်မပိုခဲ့။ အလုပ်မှာသာအချိန်ကုန်လေ့ရှိတဲ့ အမေဖြစ်သူ နဲ့ အတူတစ်ဝိုင်းထဲ စားချင်တဲ့ ဆန္ဒလေးက Lisa အတွက်တော့လက်တွေ့ဖြစ်မလာနိုင်တဲ့ စိတ်ကူးတစ်ခုသာ...
ငွေကြေးပိုင်းဆိုင်ရာအရ လိုလေသေးမရှိပေမယ့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လိုအပ်ချက်တွေကိုတော့ အမေဖြစ်သူက မသိခြင်းမျိုးလား။ မဟုတ်ရင် မသိဟန်ဆောင်ထားခြင်းလား။ သေချာတဲ့အရာတစ်ခုက နွေးထွေးမှုမရှိတဲ့ အမေဖြစ်သူကြောင့် ကိုယ်တိုင်တောင် မသိလိုက်ခင်မှာပဲ Lisa ဟာ အရမ်းသွေးအေးတဲ့ လူတစ်ယောက်ဖြစ်လာခဲ့ပြီး တိတ်ဆိတ်နေခြင်းတစ်ခုကလွဲရင် တခြားဘာမှမသိတဲ့ ဆယ်ကျော်သက်တစ်ယောက်သာဖြစ်လာခဲ့သည်။
မနက်စာစားပြီး ကျောင်းလာခဲ့ပေမယ့် သူငယ်ချင်းဆိုတာလည်း တစ်ယောက်လေးတောင် ရှိမနေတော့ အရာရာဟာ ငြီးငွေ့စရာကောင်းတဲ့ ကျောင်းတက်ရက်တွေသာဖြစ်ခဲ့ရသည်။
" ဦးလေးကြီး ရောက်ရင်ပြောနော် "
" ဟုတ်ကဲ့ပါ မမလေး "
နားကြပ်ကိုတပ်ကာ နားထောင်နေကျ သီချင်းလေးကိုပဲနားထောင်ရင်း ကားမှန်ကနေတဆင့် ဖြတ်ပြေးနေတဲ့ အရိပ်လေးတွေကို ကိုငေးကြည့်နေမိသည်။ ပျော်ရွှင်မှုဆိုတာ တစ်ခါမှမခံစားဖူးသည့် Lisa အဖို့တော့ တစ်ခါတစ်လေ အသက်ရှင်နေရသည့်အကြောင်းအရင်းက ဘာလဲ၊ မွေးဖွားလာရခြင်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ။ ဒီမေးခွန်းတွေကို ကိုယ့်ကိုယ်ကို တစ်ခါတစ်ရံမေးမြန်းကြည့်ပေမယ့် မေးခွန်းသက်သက်သာဖြစ်သွားရသည်။
" ရောက်ပါပြီ မမလေး "
" အင်း "
စာသင်ခန်းထဲရောက်တော့ အရင်နေ့တွေကလို Lisa စိတ်မဝင်စားပဲ ရောက်နေတတ်တဲ့ Postcardရောင်စုံနဲ့ လက်ဆောင်ဘူးတွေက စားပွဲပေါ်မှာ အစီအရီနေရာယူလျက်ရှိနေပြန်သည်။ ဒါတွေက လီဆာအပေါ်ထားတဲ့ စိတ်ရင်းအမှန်တွေမဟုတ်ပဲ အမေဖြစ်သူရဲ့ အရှိန်အဝါတွေကြောင့် လီဆာထံချဉ်းကပ်လာကြခြင်းသာ။ အတိတ်မှာရှိခဲ့ဖူးတဲ့ အနည်းငယ်သော သူငယ်ချင်းတွေက သက်သေပါပဲ။
YOU ARE READING
Voice In My Ears
Romance" Jane ကို ကိုယ်သိပ်ချစ်တာကြောင့် ဘယ်လောက်ဝေးဝေး Jane အနားကိုပြန်လာမှာ ကိုယ့်ကိုယုံပေးနော် " " Jane တစ်ခုမှတ်ထားပေး ဒီလောကကြီးမှာကိုယ်တို့နှစ်ယောက်ကို ခွဲခွာအောင်လုပ်နိုင်တဲ့အရာဆိုတာ မရှိဘူး ရှိလာခဲ့ရင်လည်း အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိပဲ ... ဘယ်တော့မှ အ...
