Unicode ❄️❄️❄️❄️❄️❄️❄️❄️❄️❄️
" Ban!!!!! "
ခေါ်သံနဲ့အတူ ကျောပြင်ပေါ်ထိကပ်လာတဲ့ အထိအတွေ့ ခါးမှာယှက်တွယ်လာတဲ့ လက်ချောင်းလေးတွေကြောင့် နှလုံးသားက စောင့်နေခဲ့ရသူ ရောက်လာပြီဆိုတာ သိလိုက်သည်။ နှုတ်ခမ်းသားတွေဟာလည်း အလိုလိုပြုံးမိသွားသလို နှလုံးသားဟာလည်း နွေးထွေးသွားသည်။ မျက်ဝန်းတွေက မျက်ရည်တွေဟာလည်း ကျလုနီးနီးရယ် သို့ပေမယ့် ဒီမျက်ရည်တွေကို မမြင်စေချင်တာမို့ မကျဖို့ အမိန့်ပေးထားရသည်။
" လွမ်းနေတာ ဘာလို့အခုမှပြန်လာတာလဲ ... ဘာလို့အဆက်အသွယ်မလုပ်တာလဲ လူယုတ်မာကြီးရဲ့ "
အငိုသန်တဲ့ Jane လေးက တွေ့တွေ့ချင်းမှာလည်း ငိုနေပြန်သည်။ ဒီအသံလေးကို သေမတတ်လွမ်းနေခဲ့တာ။ အခုလိုလေးသေမတတ် အချွဲခံချင်နေခဲ့တာ။ ပြီးတော့ ထူထဲနေတဲ့ coat အင်္ကျီကြောင့် သေချာမခံစားမိသည့် ဒီအထိအတွေ့လေးကိုရောပေါ့ ...
" တစ်ယောက်ထဲ အကြာကြီးပစ်ထားသေးတယ် မကောင်းတဲ့လူကြီး ... အရူးကြီး "
ခါးမှာဖက်တွယ်ထားသည့် လက်ကလေးတွေကိုဖြုတ်ကာ နောက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်းလှည့်ရင်း မျက်နှာချင်းဆိုင်ကာ ပခုံးသေးသေးလေးတွေကို ဆုပ်ကိုင်ပေးထားရင်း ပြုံးကာပြလိုက်သည်။
" သူများငိုနေတာတောင်ပြုံးနိုင်သေးတယ် တော်တော်ဆိုးတဲ့ လူပဲ Ban က "
ကလေးတစ်ယောက်လိုငိုရင်းပြောနေတဲ့ Jane ဟာ ကလေးထက်ပိုချစ်စရာကောင်းနေသည်။ အရမ်းလွမ်းနေတဲ့ ချစ်ရသူရဲ့ မျက်ခွံပေါ်ကမှည့်လေးကို နမ်းလိုက်တော့ မျက်ရည်တွေဟာ ချက်ချင်းပျောက်ကွယ်သွားသည်။ အရင်ကတိုင်း ...
" အရင်လိုမပြောင်းမလဲရှိနေတာပဲ "
" လူကိုအပြောင်းအလဲမြန်တယ်များထင်နေလား မကောင်းတဲ့လူကြီးရဲ့ "
" အရမ်းလွမ်းနေခဲ့တာ ... သေမတတ်လေ "
ရင်ခွင်ထဲထည့်ကာဖက်ထားလိုက်တော့ ခါးကိုပြန်ပြီး ဖက်တွယ်လာတဲ့ Jane ရဲ့ လက်တွေဟာ ဘယ်လောက်တောင်လွမ်းနေရတဲ့ အရာလဲ
" ပြောပါဦး ပြီးရင်ရော ဘယ်ပြန်သွားဦးမှာလဲ "
စူအောင့်အောင့်မေးလာသည့် Jane ကို စချင်လာသည်မို့ အနည်းငယ်စလိုက်သည်။
YOU ARE READING
Voice In My Ears
Romance" Jane ကို ကိုယ်သိပ်ချစ်တာကြောင့် ဘယ်လောက်ဝေးဝေး Jane အနားကိုပြန်လာမှာ ကိုယ့်ကိုယုံပေးနော် " " Jane တစ်ခုမှတ်ထားပေး ဒီလောကကြီးမှာကိုယ်တို့နှစ်ယောက်ကို ခွဲခွာအောင်လုပ်နိုင်တဲ့အရာဆိုတာ မရှိဘူး ရှိလာခဲ့ရင်လည်း အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိပဲ ... ဘယ်တော့မှ အ...
