Unicode ❄️❄️❄️❄️❄️❄️❄️❄️❄️❄️
အစည်းအဝေးပြီးကတည်းက Lisa ရုံးခန်းထဲမှာ ထိုင်နေပြီး သက်ပြင်းခဏခဏချနေသည့် Chaeyoung ကို အလုပ်လုပ်ရင်း Lisa တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
" ဘာဖြစ်နေတာလဲ Chaeyoung"
" Lisa ငါစဉ်းစားနေတာ တော်တော်ကြာပြီ အခုထိကို အဖြေမထွက်သေးဘူး "
" ဘာကိုလဲ "
" မ ကိုလက်ထပ်ခွင့်တောင်းမလို့ ... အဲဒါ ဘယ်လိုမျိုးလုပ်ရင်ကောင်းမလဲဆိုတာ "
Lisa လက်တော့ကိုပိတ်လိုက်ကာ Chaeyoung ဆီသို့လမ်းလျှောက်သွားလိုက်သည်။
" အပြင်အဆင်က အဓိကမကျဘူး နင့်စိတ်ရင်းကသာအရေးကြီးတာ Jisoo အတွက်ဘယ်လိုအရာကို ဖန်တီးပေးချင်လဲ အဲဒါကိုအရင်စဉ်းစားပြီး စိတ်ထဲရှိတဲ့အတိုင်းပဲ ဖန်တီးလိုက်ရင်ရပြီလို့ ငါတော့ထင်တာပဲ "
Chaeyoung ခေတ္တစဉ်းစားနေသည်။ ထို့နောက် ပြုံးရွှင်လို့ Lisa ကိုကြည့်လာသည်။
" ကျေးဇူးပဲ Lisa "
" ရပါတယ် "
အင်တာနက်ပေါ်မှာ ပျံ့နှံ့သွားတဲ့ Vedio ကြောင့် လွန်ခဲ့တဲ့ငါးနှစ်ရဲ့ အမဲစက်က ပျောက်ကွယ်သွားရပြီး မီဒီယာတွေရဲ့ စောင့်ကြည့်ခြင်းကိုခံနေရသည်မို့ Jane နဲ့ လွတ်လွတ်လပ်လပ်မတွေ့ရသေးချေ။ ပေးနိုင်သလောက် ရနိုင်သလောက်အချိန်လေးတွေ အများသတိမထားမိအောင် ရုပ်ဖျက်ပြီးတွေ့ရပေမယ့် အပြုံးတွေပဲ တည်ရှိနေရတဲ့အချိန်လေးတွေ၊ အပြုံးတွေကိုပဲ ငေးကြည့်နေရတဲ့အခိုက်အတန့်လေးတွေ သိပ်ကိုကြည်နူးစရာပါပဲ ...
" အခုတလော SNS မှာ အရှာဖွေခံရဆုံး လူငယ်စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်စာရင်းမှာ LaLisa Manoban ဆိုတာထိပ်ဆုံးကပဲ "
" ဒါတွေအားလုံး နင့်ကျေးဇူးကြောင့်ပါ Chaeyoung ရယ် "
" နင်က SNS မသုံးလို့မသိတာ နင်အထက်တန်းကျောင်းက ပုံတွေပါတက်လာတာ .... ပြီးတော့ အပြုံးအရယ်မရှိ သွေးအေးတဲ့ ရေခဲလူသားတဲ့ "
" ရေခဲမဟုတ်ဘူး နှင်း .. Jane ကို ပျော်ရွှင်စေတဲ့ အဖြူရောင်နှင်းလေးပေါ့ "
ခေါင်းတစ်ခါခါဖြင့် ကြည့်နေတဲ့ Chaeyoung ကို ကျောခိုင်းထားခဲ့ကာ လုပ်စားပွဲတွင်သာ ပြန်ထိုင်နေလိုက်သည်။ အလုပ်စားပွဲပေါ်က နှင်းတွေကြားထဲမှာ နှစ်ယောက်အတူရိုက်ထားတဲ့ ပုံလေးကိုကြည့်ရင်း အဲအချိန်လေးကို ပြန်တွေးရင်း Jane ရဲ့ ရယ်သံလေးတွေ စကားသံလေးတွေကို ကြားယောင်နေမိသည်။ အမှတ်တရတွေအများကြီးကို ဖန်တီးခဲ့တဲ့အချိန်တွေမှာ အပြုံးတွေအပြင် တစ်ခါတစ်လေမျက်ရည်တွေပါအတူရှိနေပေမယ့် Jane နဲ့အတူမို့ သိပ်ကိုအဖိုးတန်ပြီး သိမ်းထားချင်စရာကောင်းနေခဲ့တာ ...
YOU ARE READING
Voice In My Ears
Romance" Jane ကို ကိုယ်သိပ်ချစ်တာကြောင့် ဘယ်လောက်ဝေးဝေး Jane အနားကိုပြန်လာမှာ ကိုယ့်ကိုယုံပေးနော် " " Jane တစ်ခုမှတ်ထားပေး ဒီလောကကြီးမှာကိုယ်တို့နှစ်ယောက်ကို ခွဲခွာအောင်လုပ်နိုင်တဲ့အရာဆိုတာ မရှိဘူး ရှိလာခဲ့ရင်လည်း အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိပဲ ... ဘယ်တော့မှ အ...
