Unicode ❄️❄️❄️❄️❄️❄️❄️❄️❄️❄️
" Ban အခုလုပ်နေတာတွေက ဘယ်တော့ပြီးမှာလဲ "
" မကြာတော့ပါဘူး တစ်လလောက်ပါပဲ "
လာနေကျ လူရှင်းနေသည့် ပန်းခြံလေးက ခုံတန်းလေး တစ်ခုမှာ Ban က ထိုင်နေပြီး Ban ရဲ့ ပေါင်ပေါ်ခေါင်းလေးအုံးလို့ Ban ရဲ့မျက်နှာကို မော့ကြည့်ရင်းမေးလိုက်သည်။ နေရောင်ကြောင့် Ban မျက်နှာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမမြင်ရပေမယ့် အတူတူရှိနေတယ်ဆိုတဲ့အသိနဲ့တင် ရင်ထဲမှာ ပျော်ရွှင်မှုတွေက တရိပ်ရိပ်ပဲ ...
" Ban မညောင်းဘူးလား "
" ဘာကိုပြောတာလဲ "
" နေကာထားတဲ့လက်ကိုပြောတာ "
မျက်နှာကို တည့်တည့်ကျရောက်နေသည့် နေမင်းရဲ့ အလင်းရောင်တွေကို ဒီပန်းခြံလေးတွင် စရောက်သည့် အချိန်ကတည်းက Ban လက်ဖဝါးလေးဖြင့်ကာပေးထားတာ
" ကိုယ်ညောင်းတာ မညောင်းတာထက် Jane မျက်နှာပေါ်ကျရောက်လာမယ့် နေရောင်ကိုမနာလိုဘူး "
" သိပ်ပိုတဲ့ Ban "
Jane ရဲ့ ချစ်စဖွယ်စကားလေးကြောင့် အသံထွက်သည်အထိ ရယ်လိုက်မိသည်။ အမှန်အတိုင်းပြောသည်ကို သိသိရက်နဲ့ သိပ်ပိုတယ်ဆိုပြီးမျက်စောင်းလေးထိုးကာ ပြောလိုက်သည့် Jane ကို တခြားသူတွေ မမြင်နိုင်၊ မချစ်နိုင်အောင် ဘယ်နေရာမှာများ ဖွက်ထားရပါ့မလဲ။ ကိုယ့်အပိုင်ကို တခြားသူတွေသဘောကျမှာ သိပ်ကို မလိုချင်ဘူးလေ ...
" ချထားလိုက်ပါ Ban ညောင်းနေမှာပေါ့ "
" မညောင်းပါဘူး ကိုယ်အဆင်ပြေပါတယ် "
ပေါင်ပေါ်မှာ လှဲနေရာက ချက်ချင်းထကာ မြှောက်ထားသည့် Ban ရဲ့လက်မောင်းလေးကို ချပေးလိုက်ကာ ပခုံးလေးပေါ်မှီတွဲလာသည်။ ကလေးတစ်ယောက်လို အပြုအမူလေးတွေကြောင့် ပြုံးမိပြန်သည်။ Jane နဲ့သာဆိုရင်လေ အပျော်ရွှင်နိုင်ဆုံးလူသားရယ်လို့တောင် မှတ်တမ်းတင်လိုက်လို့ရလောက်ရဲ့ ...
" Ban သိလား .... အပြုံးအရယ်သိပ်မရှိတဲ့ Ban ရဲ့ မျက်နှာမှာ တို့ကြောင့်နဲ့ဖြစ်လာတဲ့ အပြုံးလေးတွေရှိလာရင် တို့အရမ်းပျော်တာ "
YOU ARE READING
Voice In My Ears
Romantik" Jane ကို ကိုယ်သိပ်ချစ်တာကြောင့် ဘယ်လောက်ဝေးဝေး Jane အနားကိုပြန်လာမှာ ကိုယ့်ကိုယုံပေးနော် " " Jane တစ်ခုမှတ်ထားပေး ဒီလောကကြီးမှာကိုယ်တို့နှစ်ယောက်ကို ခွဲခွာအောင်လုပ်နိုင်တဲ့အရာဆိုတာ မရှိဘူး ရှိလာခဲ့ရင်လည်း အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိပဲ ... ဘယ်တော့မှ အ...
