Voice in my ears { 29 }

2.7K 234 25
                                        

Unicode ❄️❄️❄️❄️❄️❄️❄️❄️❄️❄️

ငါးနှစ်လုံးလွမ်းနေခဲ့ရတဲ့ လူသားလေးကို နိုးထလာချင်းချင်း ပထမဆုံးမြင်လိုက်ရတဲ့အပြင် သူ့ရင်ခွင်ထဲရောက်နေတယ်ဆိုတဲ့ အသိနဲ့တင် အရာအားလုံးက ပျော်ရွှင်မှုတွေ လွှမ်းခြုံလို့သွားသည်။ မြန်ဆန်လွန်းတဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေကြောင့် မြင်နေရတဲ့ လူသားလေးကို စိုက်ကြည့်ရင်း နှာခေါင်းထိပ်လေးကို တို့ထိလိုက်သည်။ အိပ်ပျော်နေတဲ့ Ban ရဲ့ ပုံစံလေးက ချစ်စရာကောင်းလွန်းလို့ အဲ့မျက်နှာလေးကို ကြည့်ရင်း ပြုံးနေမိသည်က ခဏခဏ ...

Ban ရဲ့ နဖူးကို အနမ်းပေးလိုက်ရင်း ထသွားဖို့လုပ်တော့ လက်ကောက်ဝတ်ကိုဖမ်းဆွဲလာတဲ့ Ban က မျက်လုံးတွေဟာ မှိတ်လျက်ရှိသေးသည်။

" ဘယ်ကိုသွားမလို့လဲ "

" ရေချိုးမလို့လေ "

ပွင့်လာတဲ့ မျက်လုံးနဲ့ အတူ နှုတ်ခမ်းလေးတွေ ကော့တက်သွားသည်အထိ ပြုံးပြလာတဲ့ Ban ရဲ့ အပြုံးလေးကြောင့် အရာရာက ပိုလို့ပြည့်စုံသွားရသည်။

" အတူတူချိုးမယ်လေ "

" နှာဘူးကြီး .... မချိုးနိုင်ဘူး "

နှုတ်ခမ်းလေးစူကာ စောင်နဲ့ ခေါင်းကို အုပ်ရင်း ရေချိုးခန်းထဲ ပြေးဝင်သွား‌တော့ ကိုယ့်အတွေးနဲ့ကိုယ် ပြုံးမိသေးသည်။ ထို့နောက် စောင်အဖြူကို ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ပတ်ကာ တခြားအခန်းထဲက ရေချိုးခန်းထဲသို့သာဝင်သွားရတော့သည်။ ရေချိုးရင်း လည်ပင်းက Jane ကြောင့်ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ အနီရောင်အကွက်လေးတွေကို လက်နဲ့တို့ထိရင်း ညကအကြောင်းတွေ ပြန်တွေးမိရင်း ကြည်နူးကာ ပြုံးရသေးသည်။

ရေချိုးပြီးတာတောင် ရေချိုးလို့ မပြီးသေးတဲ့ Jane အတွက် အဆင်ပြေမယ့် အဝတ်အစားတွေကို ကုတင်ပေါ်တင်ထားပေးခဲ့ရင်း ကိုယ်တိုင်လည်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါးဝတ်ဆင်ကာ အခန်းထဲမှထွက်လာခဲ့သည်။ ဧည့်ခန်းတွင်ထိုင်‌နေရင်း တံခါးဘဲလ်သံကြားရသည်မို့ Lisa တံခါးဆီသို့သွားကာ ဖွင့်ပေးလိုက်သည်။

" ဥက္ကဌကြီး မှာထားတာတွေလာပို့တာပါ "

" ကျေးဇူးပဲ Pang ... နေရတာ အဆင်ပြေရဲ့လား "

Voice In My EarsStories to obsess over. Discover now