His Dark Side (COMPLETED)

Chapter 5

IT'S BEEN week since I moved into Keith's house. We were in the same house but he didn't come home, Manang Josie said, Keith was always busy at work kaya minsan lang daw 'yun umuuwi dito. I was sad, I thought I could be with him here. I took a deep breath before entering the car. Ang kulet kasi ni Keith, sabing ayuko na ihahatid sundo ako, pero nakipag away pa sa'kin. No choice ako dun.

When we arrived at the Cafe, I was about to get out of the car but suddenly stopped when I saw Keith outside the Cafe, Kissing a woman. I was shocked, I didn't know what to do, It felt like my heart was being stabbed.

"Ma'am Sophie." kuha ni kuya Mike sa attensiyon ko.

"Sorry. Kuya Mike, pwede bang bumalik na lang tayo ng bahay? Biglang sumama ang pakiramdam ko eh."  Ani ko na ikinatango lang ni kuya Mike. Umalis na kami doon sa Cafe, pero hindi parin mawala sa isip ko ang nakita ko kanina. Pagdating namin nang bahay nagulat si Manang Josie ng makita niya ako.

"Ba't kayo bumalik?. Ayos ka lang ba Sophie? " Nag alalang tanong sa akin ni Manang Josie.

"Ayos lang po manang, medyo masama lang po pakiramdam ko." Nakangiting sabi ko sa kanya.

"O siya, sige mag pahinga kana muna, dadalhan nalang kita mamaya ng gamot." Tumango ako sa kanya.

"Salamat po manang" Ani ko sabay akyat papuntang kwarto ko.

Naalala ko na naman si Keith at ang babaeng kahalikan niya. May girlfriend na pala siya di man lang niya sinabi sakin. Akala ko ba busy siya sa trabaho niya? Tsk busy pala sa babae, pero sabagay maganda naman yung babae mukhang mayaman din, sexy pa kaya siguro na gustohan ni Keith yun. 

Ewan ko, bigla na lang sumakit ang puso ko. Ito na nga ba ang sinasabi ko eh! Pero ano pa nga ba? Wala naman ako magagawa sa nararamdaman kong to. Kung pwede ko lang diktahan tong puso ko na wag mahulog kay Keith, sana matagal na, sana hindi ako masasaktan ngayon.

 
Ugh! Nababaliw na talaga ako! Pati sarili ko kinakausap ko na! Hays! Bababa na sana ako ng makasalubong ko si Manang Josie.

"Okay ka na ba?" Bungad na tanong ni manang sa akin.

"Opo mamang, pasok po kayo." anyaya ko sa kanya.

"Sinabi sa'kin ni Mike, kung bakit hindi ka pumapasok" Ani ni manang Josie na ikinagulat ko. Nakita din pala 'yon ni Kuya Mike.

"Po?"Natatakang tanong ko.

"Ah wala, sige pahinga ka muna" Ani niya sabay labas ng kwarto. Shit alam kaya ni kuya Mike? Nakita din kaya niya? Hindi ko alam kung paano ako nakatulog sa ganoong sitwasyon, ang daming pumapasok sa isip ko. Parang ang baliw ko na tuloy dahil kung ano-ano nalang ang mga kalokohan ang naiisip sa sa araw na yun.

Kasalanan talaga to ni Keith eh!

Maaga akong pumunta sa Cafe, kung saan nagtatrabaho si Sophie, gusto ko siyang makita. Abala ako ngayon sa trabaho ko, kaya hindi na kami nag uusap. Kanina pa ako dito sa labas ng Cafe alas ocho pa lang ng umaga pero eighty-thirty ang pasok niya. While waiting for Sophie, suddenly someone grabbed my hand. When I looked at it, my emotions suddenly changed. I turned to Claire without emotion.

"Hey," Claire said with a seductive voice. Oh, fuck. I hate her.

"What do you want?" I said with a cold voice. Ayukong masira ang umaga ko dahil lang sa babaeng to

Pero wala akong choice kundi ang sabayan na lang ito para sa plano.
Inilapit niya ang mukha niya sa mukha ko habang ang kamay nito ay nakapulopot sa batok ko, kung titingnan mo ito sa likod ko parang naghahalikan kami.

"You know what I want Keith." She said. Nagtitimpi na Talaga ako sa babaeng to, but I need to be more patient,  I need more information about her father.

"I'll pass, Claire. I'm not in the mood right now" Ani ko sabay talikod sa kanya. Tinawag pa niya ako pero hindi ko na ito pinansin. Napatingin ako sa relo ko lagpas 8:30 na, bat di ko nakita si Sophie? Nag-alala na ako, kanina pa ako dito naghihintay. Pumasok ako sa Cafe na tinatrabahoan niya. Nagulat sila ng makita ako.

"Where's Kate?." Takang  tanong ko kay Jay na isa sa mga nagtatrabaho sa Cafe

"A-Ah wait a minute Sir." Natatarantang sabi ni Jay sabay alis sa harapan ko.

"S-Sir? Good morning po." Gulat na bati ni Kate sa akin.

"Good morning din, pumasok na ba si Sophie." Takang tanong ko dito sa kanya. Inilibot nito ang paningin sabay harap sa akin.

''Sir wala po si Sophie, hindi rin po nag text kung papasok siya o hindi." Sagot ni Kate, tumango lang ako dito at lumabas ng Cafe. What happened? Why she didn't text Kate her manager? Or even me?

Fuck this!

Napabuntong hininga na lang ako at pumunta ng Headquarters. Hindi pa ako tapos sa trabaho ko. Pumunta ako dito sa Cafe para dalawin si Sophie, pero wala naman siya dito. Pumunta ako ng Headquarters para makapag isip ng maayos pero mukhang mas lalo akong hindi makapag isip ng maayos dahil sa mga kasama ko doon. 

''What was that face?'' sinabayan pa iyon ng mahinang tawa na tanong ni Rider.

''I'm not in the mood, Rider O sabihin na nating ZION'' malamig na sagot ko dito sabay diin sa pangalan nito pero mukhang walang epekto ang pagsagot ko sa kanya dahil hindi man lang nito pinansin ang malamig kong boses.

''Hmm, hulaan ko.'' Umakma pa itong nagiisip.

''Oh, please. I'm tired, Zion Ward.'' Pagpigil ko sa iba pa nitong sasabihin na ikinatawa naman ng mga kasama namin. Damn! sana pala hindi na lang ako pumunta dito.

''Chill bro, what happened?" napabaling ako kay Hunter.

''Nothing, Cai. I just need a peace of mind.'' sabay tingin ko kay Zion ng masama. Pero ang loko tanging tawa at iling lang ang sagot nito.

''Then, you should go home. Doon ka nalang magpahinga.'' suggestion nito na ikinatango ko na lamang.

''Okay, Thank you. Ikaw lang talaga ang matino dito.''

''Hey!'' sabay angal ng mga kasama ko sa loob ng Headquarter na ikinatawa ko na lang ng mahina.

Hating gabi na nang makauwi ako ng bahay kaya tahimik akong sinalubong sa loob ng bahay. Hindi ko na din inabala ang mga tao sa bahay dahil alam kung tulog na ang mga ito kaya naisipan ko na lang na dumiretso sa kwarto ko.

When the morning comes, I thought it was a good day, a good morning. But, it was hellish of my day.