Unlove Tiffany Madrigal

Freedom

"I love you. I'll marry you when we get back together again. I promise you that you will be forever in my heart even if you are not here with me. This heart of mind knows whom I love. Just please promise me that you will come back" hindi kita kilala pero nasasaktan ako kapag nakikita kitang umiiyak batid ko sobra kang nasasaktan.

"Your my hero, My home and my life.
Ikaw ang rason kung bakit gumigising ako at lumalaban sa buhay. Lalaban ako kahit walang kasiguraduhan na babalik kapa sakin hihintayin kita. I-im sorry if i let you go. I-im sorry kasi hindi ko hiningi ang opinion mo p-ero ito lang ang paraan para mailigtas ka p-please sana mapatawad mo ako oras na malaman mo ang katotohanan. P-lease don't hate me my hero. My lor---".

"Hey rein? Are you okay?" Hm.. ah?

"You look wasted rein?" Napatingin ako sa paligid ko bago tumingin kay ate.
"hm! Nakatulog pala ako, sorry" isang buwan na ang nakakalipas matapos ang gatherings na nangyari sa bahay. Simula ng araw na yun nawalan ako ng gana pumapasok lang ako sa school at sa company hanggang ngayon pala isipan padin sa mga 5 richest kung sino ang may ari ng SV Empire. May hinala din ako na alam ng lolo at lola ko kung sino ang may ari nito.

"Your dreaming" blankong sabi ni tiffany.
Hindi ko mabasa kung anong iniisip nito. Bakit alam niyang nanaginip ako?.

"Nagsasalita ka habang tulog at umiiyak". Dagdag pa nito. Sa nabanggit nito ay nataranta naman ako at pinunasan ang mga luha ko. Umiiyak pala ako nakakahiya.

"Anong napaginipan mo?" Hindi ko alam bakit kinakabahan ako sa tanong niya.

Tinitigan kulang ito dahil walang gustong kumawala sa bibig ko. Simula din ng matapos ang pagtitipon ay naging busy siya pumunta siya ng ibang bansa para sa contract ng engagement namin. Ngayon kulang ulit siya nakita aaminin kung masaya akong makita ulit siya at the same time nasasaktan. Hala kasi ang pagmamadali nito para lang mawala ako sa buhay niya kung pwede lang bawiin ang mga sinabi ko at maging selfish na lang ay gagawin ko. Aaminin ko sa konting panahon na nandito ako minahal ko siya higit pa inaakala ko. Marami akong naging flings at girlfriends pero walang akong sineryoso ni isa sa kanila cguro ito na ang karma ko. Kung may paraan lang sana na maging akin ito gagawin ko.

"I know you miss me". An-ano daw? Fuck nababasa ba niya sa mukha ko? Nakakahiya.

"But you should answer my question first?". Masungit na sabi nito na kinangiwi ko. Sungit talaga buti nalang mahal ko ang babaeng ito kung hindi... hm..

"Hm. Lately I've been dreaming about this.. hm.. i think she's 5 or 7 years old.. she's always crying and saying sorry to this little girl". Saad ko rito.

"This little girl hm.. she's laying on the hospital bed.. im not sure though".

"She's in so much pain, a-and seeing her face like that.. parang tinitusok ang puso ko nakakatawa man isipin pero nafefeel ko na ako ang kausap niya". Pilit na tawang sabi ko rito.

"Is that so". Baliwalang sabi nito.

"What the!" Hindi ko natapos ang sinasabi ko ng makita kung naging makulamlam ang awra nito.

"Are you cursing me?". Makamandag na sabi nito. Napangiwi naman ako dahil nahihigh blood na namin ito.

"H-hindi ah". Nahihintakutang sabi ko rito.

Ahem.

"Mukhang nalimutan niyo na kami ah". Naka ngising sabi ni gab. Sarap ibaon sa lupa. Panira talaga kung hindi kulang to kaibigan ewan ko nalang kung saan lupalot ito pupulutin.

Nalimutan kung nasa cafeteria pala kami hinihintay ang order namin. Magkakasama kaming lahat yung tatlong magjowa, kaming magkakaibigan at kasama si ate with her bestfriend.