Unlove Tiffany Madrigal

Untold Story I

*Stefanie*

"Are you done lorein?". Tanong ko rito habang nakatingin kay tiffany. Nakatulog ito sa kakaiyak niya ng malaman na hindi si lorein ang nasa katawan nito.

I admire this woman. Saksi ako sa mga naranasan niya sa buhay. When i first came in this world i don't really remember myself. Ang alam kulang ay ang nahulog ako sa isang halaman because my wife "carmen" keeps crying.
She want to save this cute kitten. Kaya para matigil ito sa kakaiyak ay umakyat ako sa halaman but then accident happen.

At that time i thought it was tiffany's crying. I still remember when I'm asking her about it. She's confused and scared at the same time.

Naalala kulang ang bagay na yun nang makabalik ako sa totoong katawan ko.

I know she's hurt whenever she sees me. And me the stupid one still hurting her i don't know that time na hindi ako ang totoong lorein.

I keep pestering her life. She's always ignoring me, shouting at me and embarrassing me even when our family's around.

But you know there's something bothering me about her. She never hurt me physically. Naalala ku noong nagkasakit o nasusugatan ako siya ang nag-alaga saakin nun. At ang talagang nag-paconfused sa akin noon ang kung papaano niya takutin ang mga babaeng lalapit o mag try na makipag flirt sakin noon. Nagulat din ako noong makita ko yung mga ginawa niyang pagbabanta sa mga babae.

I thought mahal niya ako noon kasi hindi niya naman gagawin yun kung wala siyang nararamdaman para sa akin.

Triny ko siyang pagselosan sa mga babaeng nakakasama ko ngunit hindi ko nakita ang pagmamahal nito kahit na binabalaan niya ang mga ito.

Naaalala kupa ang mga sinabi niya noon.
She never loved me. Never in her wildest dreams but my body is important to her.

Hindi ko maiwasan matawa noon dahil mahalaga rito ang katawan ko pero hindi niya ako kayang mahalin. I thought she was crazy.

Ngunit isang araw gusto kung mapag isa naglibot libot ako sa school until i hear someone crying.

Tiffany's crying. She's suffering while saying my name.

"I felt hopelessness lorein, i try my best but its not enough. Hindi kuna alam ang gagawin ko. Gusto kunang magpahinga sobrang sakit na kasi. Akala ko wala na akong iiiyak pa, akala ko namanhid na ako sa sakit pero akala kulang pala yun. I always trying my best lorein gigising ako sa umaga na umaasa na babalik ka. Before i go to sleep im always praying to God na sana paggising ko nasa tabi na ulit kita. When my birthday comes wala akong ibang hiling kung hindi ang bumalik ka hindi ko kailangan ng mamahaling regalo. I just want you back. You know what worst lorein? Nadidiri ako sa sarili ko he didn't kiss nor touch me pero nadidiri ako sa sarili ko. wala akong magawa kung hindi pakisamahan si oliver when he's around it makes me sick. Wala akong magawa kailangan ko siyang bantayan dahil oras na gumawa ako ng hakbang natatakot ako baka paggising ko hindi kana talaga makabalik sakin. Your body is important to me hindi ka makakabalik oras na may nangyaring hindi maganda sa katawan mo".

Nang marinig ko ang mga sinabi ni tiffany i was loss. Hindi ko alam ang gagawin ko. Wala akong alam sa mga nangyayari. Nalilito ako.

At that moment i want to confront tiffany. Gusto kung magtanong kung papaano nangyari ang bagay na iyon. Then suddenly someone grab my hand naiinis pa ako kung sino man ang taong nanghila sa akin ngunit napalitan ito nang pagtataka ng mapansin kung wala kami sa school.

I got scared hindi ko alam kung papaano ako nakapunta sa lugar na ito. Nakaupo kami sa isang madilim na parte ng isang bar.

"Do you want drinks?". What th- gulat na napatingin ako sa babaeng nagsalita no hindi lang siya babae. She's a Goddess walang sinabi ang ganda ni tiffany sa kaharap ko ngayon.