ရွင္သန္လာတဲ့ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္
ၾကည္ေတာက္ေနသည့္ မ်က္၀န္းေလးရဲ႕ဘာသာစကားကိုပဲေဂ်ာင္ဂုက ဖတ္ခဲ့တာ။
ဂြၽန္ေဆာ့ဂ်င္ႏူတ္မွ “ကိုကို”ဟုဆိုတာနဲ႕
ေဂ်ာင္ဂု႔ကမၻာေလးဟာ.... ပန္းႏုေရာင္ေလးသန္းလို႔။
အပိုေတြဆိုတာ မဟုတ္ေပမယ့္ ေဂ်ာင္ဂုကေလ ဂြၽန္ေဆာ့ဂ်င္ကို သိပ္....သိပ္ခ်စ္တာ.....။
...........
“ပုခက္ကို နည္းနည္းေလးတိုးပါအုံးကိုကိုရဲ႕”
အခန္း၀၌ရပ္ေနသည့္ေဆာ့ဂ်င္ဟာ ေဖာင္းထြက္ေနေသာဗိုက္ေလးထက္ လက္တင္ထားသည္။ထို႔ေနာက္ႏူတ္ခမ္းတေထာ္ေထာ္ျဖင့္ လက္ညိုးထိုးကာေဂ်ာင္ဂုကိုၫႊန္ၾကားေနေသးသည္။
“ရၿပီလား! ဒီေလာက္ဆို”
ေခြၽးသံေတြျဖင့္ စို႐ြဲေနေသာ ေဂ်ာင္ဂုရဲ႕တီရွပ္ေလးဟာ ေရခ်ိဳးထားသည့္အတိုင္းပင္။ တစ္ကိုယ္လုံးလည္း လူပ္ရွားထားရသည္မို႔ပင္ပန္းေနေလသည္။
အေၾကာင္းမွာေတာ့ အမႊာေလးမ်ားေနဖို႔အခန္းေလးျပင္ဆင္ေနျခင္းျဖစ္သည္။ သားနဲ႕သမီးအတြက္ အျပာနဲ႕အပန္းကို ေသခ်ာသုံးကာ ျပင္ဆင္ထားသည့္အခန္းေလးဟာ သူတို႔အိပ္ခန္းႏွင့္ေဘးခ်င္းကပ္လ်က္။
ေခါင္းအုံးပိစိေလးမ်ားကိုလက္ျဖင့္ထိေတြ႕လိုက္သည္။ထို႔ေနာက္ ခ်ိတ္ဆြဲထားသည့္ အ႐ုပ္ေလးမ်ားကို ျမင္ေတာ့ ရင္ထဲသိမ့္ခနဲ။
ရက္ပိုင္းအတြင္း လူ႕ေလာကထဲေရာက္ေတာ့မည့္အမႊာေလးတို႔အတြက္ အကုန္လုံးအဆင္သင့္ျဖစ္ေနၿပီ။ အိပ္စက္ဖို႔အခန္းေလးလည္း အဆင္သင့္၊ နားခိုဖို႔ သူတို႔ရင္ခြင္ေလးလည္း အဆင္သင့္ပါပဲ။
“အင့္”
႐ုတ္တရက္ ေနာက္မွသိုင္းဖက္လာသည့္ေဂ်ာင္ဂုေၾကာင့္ ေဆာ့ဂ်င္ကိုယ္ေလးတုန္တက္သြားရသည္။ထို႔ေနာက္ ဗိုက္ေလးကိုထိန္းကိုင္ရင္းပဲ ေနာက္သို႔လွည့္ၾကည့္လိုက္သည္။
၀င္းဖန႔္ဖန႔္ မ်က္ႏွာထက္ စို႐ြဲေနသည့္ေခြၽးမ်ားအားလက္ခုံေလးျဖင့္ သုတ္ေပးလိုက္သည္။နားထင္၌ ေနရာယူထားသည့္ေခြၽးစက္မ်ားဟာလည္း မနည္းလွသည္မို႔ စားပြဲ၌တင္ထားသည့္ သဘတ္ေလးျဖင့္သုတ္ေပးလိုက္ေတာ့သည္။
YOU ARE READING
ချည်
Fanfictionပျက်စီးနေတဲ့နှလုံးသားနှစ်ခုအား ပြန်လည်ချည်နှောင်ပေးခဲ့သော နှောင်ကြိုးတစ်စုံ.............။ Started -29, November,2021🤍 Ended -3, December,2021🤍
