ျပာလဲ့ေနေသာ ေကာင္းကင္ႀကီးထက္
ျဖဴလႊလႊတိမ္စိုင္မ်ား ပ်ံ့လြင့္ေနသည္။
ပ်ံသန္းေနေသာ ငွက္ငယ္ေလးမ်ားဟာလည္း
ဟိုတစ္စု ဒီတစ္စု။
တိုက္ခတ္ေနတဲ့ေဆာင္းေလျပည္ေတြမွာလည္း
ကြပ္ပ်စ္ေပၚ ထိုင္ေနသည့္ လူႏွစ္ေယာက္ၾကား
တိုးေဝွ႕ေနလ်က္။
ေနေရာင္ပ်ပ်မွာလည္း ေမပယ္ပင္ၾကားမွ
ထိုးထြက္ေနသည္။ ပန္းပင္မ်ားမွာလည္း
ၿခံ၀န္းထဲ ႐ႊင္လန္းေနၾကသည္။
ထို႔အတူ ေဂ်ာင္ဂုလည္း ေဆာ့ဂ်င္ဆီေရာက္ေနတာ သုံးရက္ပင္ ျပည့္ေတာ့မည္။
ဒီသုံးရက္လုံး မနက္ပိုင္းဆိုသတ္လိုက္ရန္ျဖစ္လိုက္နဲ႕ညဆိုရင္ေတာ့တည့္သြားၾကတာ
ခဏခဏ။
“အားး ကိုကို!!!!”
ယခုလည္း ဖက္ထားသည့္ၾကားမွ အေပၚစီးျမင္ေနရသည့္ေဆာ့ဂ်င္ပါးစုန႔္ႀကီးအားကုန္းကိုက္လိုက္သည့္ေဂ်ာင္ဂုေၾကာင့္ ၿခံ၀န္းထဲ
ထြက္ေပၚလာသည့္ ေအာ္သံ။
“ဘြာေတးဘြားေတး အသဲယားလို႔ !”
ကိုက္ၿပီးမွ စပ္ၿဖီးၿဖီးလုပ္ေနတဲ့ေဂ်ာင္ဂုေၾကာင့္
ေဆာ့ဂ်င္ရဲ႕ေဒါသမီးေတာင္ေလးေပါက္ကြဲေလေတာ့သည္။
“ကိုက္ရေအာင္ ေခြးလား....နာလိုက္တာ
သူေတာင္းစားရယ္!”
ကိုက္ရာႀကီးထင္းေနသည့္ ပါးေလးအားလက္ျဖင့္အုပ္ရင္း ပစ္ပစ္နစ္နစ္ဆဲခ်လိဳက္ေလသည္။
ေဂ်ာင္ဂုကေတာ့ နာရေကာင္းမွန္းမသိ
ယုန္သြားႀကီးထင္းေနေအာင္ ရီေလရဲ႕။
“ရီမေနနဲ႕! ျဖတ္ရိုက္လိုက္ရ!”
“အံမယ္ ရိုက္ရဲရိုက္ၾကည့္ေလ......ငါျပန္ထိုးလိုက္မွ ဗိုက္ထြက္ေနမယ္!”
အထာကိုင္ကာ ေျပာသည့္ေဂ်ာင္ဂုေၾကာင့္
ပါးကိုင္ထားသည့္ၾကားမွ ေဆာ့ဂ်င္ခမ်ာ
အူေၾကာင္ေၾကာင္ေလးျဖစ္သြားရသည္။
“ဘာေျပာတယ္ ဟိတ္ေကာင္!”
ပါးေဖာင္းေဖာင္းေလးအားအုပ္ကိုင္ထားသည့္
လက္မ်ားလည္း ေဖာင္းအစ္အစ္။
ႏူတ္ခမ္းဖူးဖူးေလးမွာလည္း ေဆးမလိုေအာင္
နီေစြးေနသည္မို႔ ၾကည့္ေနသူေဂ်ာင္ဂုအဖို႔
တံေတြးမ်ိဳခ်ရတာ အႀကိမ္ႀကိမ္။
KAMU SEDANG MEMBACA
ချည်
Fiksi Penggemarပျက်စီးနေတဲ့နှလုံးသားနှစ်ခုအား ပြန်လည်ချည်နှောင်ပေးခဲ့သော နှောင်ကြိုးတစ်စုံ.............။ Started -29, November,2021🤍 Ended -3, December,2021🤍
