တိတ်တခိုး ချစ်ရသော....❤️

Part-23🍀

"ကိုကို...ကိုကို ဘာဖြစ်တာလဲ"

သူ့ဆီက ညည်းသံကြောင့် ခုတင်ပေါ်က ပြေးဆင်းလာပြီး သူ့ကို လှုပ်နှိုးလိုက်သည်။ သူ့ နဖူးမှ ချွေးစက်တို့က နားထင်ကတစ်ဆင့် စီးကျလာ​၏။

"ဟင် ကိုယ်တွေ အရမ်းပူနေတယ်"

နဖူးကို စမ်းကြည့်တော့ ပူကြပ်နေတာကြောင့် သူမ အောက်ထပ်ကို ပြေးဆင်းလာသည်။ မနက် လေးနာရီထိုးနေပြီမို့ အပေါ်ဆုံးထပ်က ဦးမောင်ရဲ့ ဘုရားကန်တော့သံ သဲ့သဲ့ကို ကြားနေရ​၏။ မီးဖိုခန်းထဲရောက်တော့ မောင်ထွန်းက အလုပ်ရှုပ်နေသည်။

"ဟင် မမလေး အစောကြီးရှိသေးတယ် ဘာလိုလို့လဲ"

"ကိုကိုဖျားနေတယ် ကိုထွန်း အဲ့ဒါ သူ့ကို ခုတင်ပေါ်သွားရွှေ့ပေးပါဦး နွေဦး ရေပတ်တိုက်ဖို့ လုပ်လိုက်မယ်"

"ဟုတ်ကဲ့ မမလေး"

သူက ခုတင်ဘေးက ဆိုဖာပေါ်မှာသာ စောင်ပါးလေးနဲ့ အိပ်တာကြောင့် အအေးပတ်သွားဟန်တူသည်။ အပူပေးစက်ကလည်း မနေ့ညကမှ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ပျက်သွားခဲ့သည်။

မောင်ထွန်းက လုပ်လက်စတွေကို ချထားခဲ့ပြီး အပေါ်ထပ်ကို ပြေးတက်သွားသည်။ သူမက ဇလုံတစ်ခုထဲ ရေနွေးထည့်ရင်း မတော်တဆ လက်ကိုလောင်းမိကာ အပူလောင်သွားသေးသည်။

"အား...."

လက်ကို ရေအေးနှင့်မြန်မြန်ဆေးပြီး သူ့ဆီ အမြန်ပြန်လာခဲ့သည်။ အခန်းထဲရောက်တော့ သူ့ကို ခုတင်ပေါ်တင်ပေးပြီး မောင်ထွန်းက ရပ်နေသည်။

"ဘာလုပ်ပေးရဦးမလဲ မမလေး"

"ရပြီ ကိုထွန်း နွေဦး ရေပတ်တိုက်ပေးလိုက်မယ်၊ ကိုကိုနိုးလာရင် စားဖို့ ဆန်ပြုတ်ပဲ ပြုတ်ထားပေးပါနော်"

"ဟုတ်ကဲ့"

မောင်ထွန်း အခန်းထဲက ပြန်ထွက်သွားတော့ သူ့ကို ရေပတ်တိုက်ပေးပြီး အင်္ကျီလဲထားပေးလိုက်သည်။ တစ်မနက်လုံး ရေပတ်တိုက်ပေးရင်းနှင့်ပင် ခုတင်ဘေးမှာ ခေါင်းတင်ပြီး အိပ်ပျော်သွားခဲ့​၏။

••••••••••••••••••••••••••••

ညောင်းကိုက်နေသော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် သူ နိုးလာခဲ့သည်။ နားထင်နှစ်ဖက်ကလည်း မခံနိုင်အောင် ကိုက်ခဲနေ​၏။ အိပ်ယာပေါ်ကနေ အားယူထရင်း ဘေးကိုကြည့်လိုက်တော့ လက်ထဲမှာ မျက်နှာသုတ်ပဝါကို ကိုင်ရင်း သူမက အိပ်ပျော်နေသည်။ နာရီကိုလှမ်းကြည့်တော့ ၈ နာရီထိုး....။