The President's Wife

Chapter Thirty Seven

After works, meetings, responsibilities and being the leader of the leaders, after all of this are done, he became Jayden again. A person, a son, a brother, a friend and a man who's love for his woman remained after loosing her.

Yes, she's gone and it's been four years after that night. After that night when he supposedly started his plan on how he can save Kate from danger the Elders planted for her. But, she left him.

He is no longer busy now and drooped in the middle of his silent office at Palace. Sitting on his swivel chair while looking with nothing.

"President?" Morgan is now standing infront of his wide and shinning office table.

Napapansin ni Jayden na may nakatayong tao sa harapan niya at naririnig niya ito pero masyadong malalim ang iniisip niya para takpan ang conscious mind niya.

"President?" He called him again when he didn't noticed him. Nahalata niyang malalim ang iniisip ni Jayden dahil nakatulala pa rin siyang nakatingin sa kawalan. Nasanay na din siya na simula noong mawala si Kate ay ganito na ang naging behaviour ni Jayden. He can still manage to do all of his works and responsibilities perfectly but everytime na wala itong ginagawa ay napapatulala na lang itong bigla. He is worried to him dahil nakikita niya kung gaanong nahihirapan si Jayden na piliting maging matatag para sa bayan sa kabila ng matinding kalungkutang nadarama niya.

"Ahem, President!" This time ay nilakasan na niya ang boses niya baka sakaling pansinin na siya ng pangulo. Napaangat nga si Jayden sa kanya at dahan-dahang inayos ang sarili. But, the serious looks and emotionless eyes of him never changed.

"Did you find her?" ang mabilis niyang sagot.

"I'm sorry, pero wala pa rin pong information and even clue," he said. Ganito palagi ang unang tinatanong sa kanya ng Presidenti sa tuwing magkakasulubong ang kanilang mga mata sa unang segundo ng pagkikita.

"O sige, keep on searching," he stand up from his swivel chair and walk towards his coat hanged at the back of his table. Sa apat na taon na paghahanap niya, hindi niya maiwasang masanay na din sa palaging sagot ng sekretarya niya at di nadin umasang mahahanap pa niya si Kate. But the hope from his heart is still begging that he needs wait till his last breath.

Napatigil siya sa pag-aayos ng kanyang executive coat nang magtanong si Morgan.

"President, wala ba talaga kayong balak na sabihin sa publiko ang pagkawala ng first lady?" Napalunok si Morgan sa tanong. Alam naman niya ang dahilan ni Jayden kaya hanggang ngayon ay wala pa ring kamalaymalay ang mga tao ng bansa na nawawala nga si Kate. They tought that the active first lady of the country is living and helping his husband privately. Kaya wala na ding lumalabas na issue about sa biglang pagkawala niya sa publiko.

"Morgan alam mo naman ang dahilan ko siguro?" Napalingon siya sa sekretarya na tila ba inulit ang dahilan niya mula sa kanyang mga tingin. Na ayaw niyang lumabas ang iba pang issue tungkol sa kanya. Ayaw niyang maging dahilan ito para masira ang image ni Kate which she hates the most.

"Naiintindihan ko po," napayuko na lamang si Morgan. Bilang sekretary ni Jayden ay kinailangan din niyang alalahanin ito at intindihin kahit pa minsan hindi siya nakikinig sa mga payo lalo na kung tungkol sa first lady.

"Anong schedule?" He is about to step to the door of his office when the reply of Morgan made him turn to him again.

"At the warehouse, President,"

Tinaasan niya ng kilay si Morgan asking why from his words. Tapos na ang mission ng Pentagon because they already captured the person they want to catch last two years pero bakit kinailangan niya ngayong pumunta sa grupong  matagal na niyang binuwag?