The President's Wife

Epilogue

"Thank you, tito Jake for accompanying me," napangiti si Zian nang lingunin niya si Jake sa kabilang seat ng private plane na sinasakyan nila. They will be flying to Canada with exhausted condition dahil galing pa sila sa trabaho at agad ng bumyahe.

"Are you that excited Zian at parang kanina kapa ngiti ng ngiti jan?" Jake responded while leaning his head and closed eyes. He's tired, really! Pero kinailangan niyang samahan ang pamangkin nang dahil sa wala namang ibang sasama dito kung hindi siya lang. Galing pa siyang seminar at hinila na siya ni Zian. Same with him, ang pamangkin niya kanina ay katatapos lang din sa kanyang operation when one call made them travel in this hour. Ang tawag na ilang taong ding hinintay ni Zian.

"Tito, alam mo naman na kulang na lang buksan ko ang mundo para lumabas papuntang universe mahanap ko lang ang ina ko," he said. Binalik niya ang pagkaka-upo ng maayos at sumandig din sa kinauupuan habang patuloy na ngumingiti. Hindi niya maintindihan pero talagang ang saya niya. When other child's heart is filled with anger from parents abandonment, it's an opposite for him. He longed for mother for too long kaya para sa kanya, wala siyang dahilan para magkaroon ng sama ng loob sa ina.

"Hmm... how I wish ganyan din ka-excited ang daddy mo sayo but sad to say it's an opposite!" He sighed and then pull his blanket to properly sleep.

"Hindi ko muna iniisip yan. I'm preoccupied with my mom's presence, tito," Zian's voice is almost whispered and emotional. Hindi na din niya nilingon pa ang tiyuhin dahil alam niyang makakatulog ito. He close his eyes and he slept with pleasure in his heart.

Pagkatapos ng Ilang oras na byahe ay dumating na din sina Zian at Jake sa hotel kung saan muna sila magse-stay. It's 4 pm in the afternoon at kailangan muna nilang maghanda para sa meeting nila ng kanyang ina and that will be at the same hotel where they are now.

"Tito, It's okay for me kung di kana sasama." He said when they arrived at thier room. Napansin kasi niya na kama agad ang tinalon ng tiyuhin at pagod na pagog na humilata. Hindi naman kasi dapat pilitin siya ni Zian dahil pinilit talaga niyanh bumyahe sila agad. At isa pa, sapat na sa kanya na may kasama siyang hindi galit sa kanyang ina and dared to make effort of meeting her.

"Oh really? Thank you my dear nephew. Okay lang ba talaga na ikaw na lang ang makipagkita sa mommy mo? Subrang pagod talaga ako eh," Jake's voice is low and almost closing his eyes.

"I'm sorry, wala kasi talagang may gustong samahan ako eh. Ewan ko talaga, parang nakakahawang sakit ang pangalan ni mommy eh. 'Di pa ako tapos magsalita no na agad. So disappointing!" Napailing siya sa sinabi. At lumungkot ang kanyang mukha.

"I know, I know. Sige na maghanda ka na. Matutulog na muna ako okay? Kaw na lang din umorder ng meal. Mamaya na ako kakain." He then turn his back to Jake to continue his uncompleted sleep.

"Okay! Enjoy the bed. Sleep well,tito Jake," nginitian niya ito mula sa nakatalikod nang tiyuhin.

He snap for a while. Hindi siya gutom. He want to share foods with his mom. Kaya uminom lang siya ng coffee to get rid of his jet lag at saka naghanda para pumunta sa binigay na restaurant ng sekretarya daw ng kanyang ina.

It's 7 pm, the time the woman gave when she called him. 6:45 pm lang ay dumating na siya sa restaurant. The woman said, he will ask for VIP room and the receptionist will lead him there. Tama nga siya, nasa isang private room nga siya pinatuloy. Isang kwartong tanging isang round table ang nandoon na may apat na upuan. The table was covered with dust brown silk cloth with white flower centerpiece. One side of the room's wall was made of glass. Gusto sana niyang tumayo para panoorin ang abalang daan sa labas pero malapit na ang oras at baka dumating na ang kanyang ina.

Exactly 7 pm, the door opened. Nararamdaman niyang may pumasok na sa kwarto. Naririnig niya ang malakas na tunog ng takong na dahan-dahang naglalakad papunta sa kanya. Ilang ulit siyang napapalunok. Hindi niya alam kung excitement or nervous ba?