Drizzle

drizzle 10

මං බෙල්ල පිටිපස්ස අතකින් මිරිකගන්න ගමන් ඇස් පියාගත්තා. මට විනාඩි 10ක් තියනවා නැප් එකක් දාන්න. මං එහෙම්මම මේසෙට ඔලුව තියාගත්තා. ටික වෙලාවක් ඉන්නකොට මට දැනුනා කවුරුහරි කෙනෙක් මගේ දිහා බලාගෙන ඉන්නවා වගේ. මං බාගෙට පියවෙන ඇස් දෙක ඇරලා නිදිමතේම ඔලුව උස්සලා බැලුවා. 

මෙන්න...ඒ රත්තරන් ඇස් මං ඉස්සරහ !!!!

"යොශේන් අයියා? අද ඔයාට හොස්පිට්ල් එන්න තියන දවසක්ද?" මං ඇහුවේ පුදුමෙන්. ඊයේ රෑවත් මේ යකා කිව්වෙ නෑ නේ. 

"ම්ම්ම්...ඔයා නිදාගන්න. චිරාත් බැලුවා මාව. මං නිකන් ආවේ. නිදාගන්න ඔයා." යොශේන් අයියා මගේ දිහාම බලාගෙන කිව්වා. මං කොහොමද කියන්නේ එයාට එයා ලඟ ඉන්න තියන තත්පරයක්වත් මං ඇස් පියාගෙන අපතේ යවන්න කැමති නෑ කියලා. මං කියාගන්න බැරි ඒ දේවල් පපුවෙම හිරකරගෙන මං දිහා අනුකම්පාවෙන් බලාගෙන ඉන්න ඒ ඇස් එක්ක කතාවක පැටලුනා. 

"එක්ස්කියුස්මී ඩොක්ටර්" නර්ස් කෙනෙක් මට කතා කරා.

"කියන්න මිස්."

"සර් චුට්ටක් එන්න පුලුවන්ද? අවුරුදු 15ක විතර ලමයෙක් ගෙනල්ලා තියනවා ඒ ලමයගේ ඇඟ පුරාම පැල්ලම් වගයක් තියනවා. අතක් කැඩිලා. පොඩ්ඩක් අමුතුයි වගේ සර්. " මේ මොකද්ද මේ කියලා කල්පනා කරන ගමන් මං නැගිට්ටා. 

"චුට්ටක් ඉන්නවද මං එනකන්?" මගේ දිහාම බලාගෙන එහෙට මෙහෙට යන රත්තරන් ඇස් දෙකට මං හෙමීට කිව්වා. එයා ඔලුව වැනුවේ හා කියන්න. මං ඉක්මනට නර්ස්ගේ පිටිපස්සෙන් ගියා. 

අවුරුදු 15ක ලමයෙක්. ගහකින් වැටිලලු. තාත්තා එක්ක ඇවිල්ලා හිටියේ. අතක් කැඩිලා. මං ශර්ට් එක ගලවලා බලනකොට ඇඟේ හැමතැනම දම්පාට පැල්ලම්. මට පොඩි සැකයක් හිතට ඇතුල් වුනා. 

"පුතේ ඔයාගේ මෙතනත් රිදෙනවද?" මං පපුවේ ඉලඇට තියන ප්‍රදේශය අතින් යන්තමට තද කරන ගමන් ඇහුවා. පොඩි එකා කඳුලූ බේරෙන ඇස් වලින් මගේ දිහා බලාගෙන ඉන්නකොට මට උත්තරේ හම්බුනා. 

"මිස්ටර්.... මෙයා කොයි පැත්තටද වැටුනේ?"

"දකුනු පැත්තටද කොහෙද ඩොක්ටර්" කොල්ලගේ කැඩිලා තිබුනේ දකුණු අත නම් තමා ඒත් පපුවේ පැල්ලම් තිබුනේ වම් පැත්තේ.