CHAPTER 4

1.8K 73 3
                                        

CHAPTER 4

LEVI SIGHED. He's staring at his hand. His hand that Prince Lorenzo touched when he was at the hospital. Until now, he can still feel Prince Lorenzo's firm hand and the sparks that he felt. Naalala niyang parang may kung anong mainit na bagay ang dumaloy sa ugat niya nang hinawakan nito ang kamay niya. At hanggang ngayon hindi niya pa rin makalimutan ang paghalik ni Prince Lorenzo sa kamay niya. And this feeling...he felt like there is a connection between him and Prince Lorenzo.

Wait...nanlaki ang mata niya nang may bigla siyang ma realize. "Is this the thing they called...mate?" mahina niyang saad. "Like what the heck?!"

But wait, Prince Lorenzo is a werewolf and he is also a werewolf. When it comes to mate, he's not ignorant. It's just that he's a werewolf but he didn't shift but can he still have a mate. Levi shook his head. No, don't go there. I can't have a mate—a male mate.

Yes, you can. Sabi ng kaniyang isipan.

Napabuga ng hangin si Levi. Bumangon siya at nagpalit ng damit. Nang matapos siyang makapagpalit ng damit, lumabas ng kaniyang kwarto. These past days, hindi mawala sa isipan niya si Prince Lorenzo. Hindi siya nagpapahalata sa Daddy Stefano niya para hindi ito mag-aalala sa kaniya. Pero talagang hindi mawala ang prinsipeng 'yon sa isipan niya. May nagtutulak pa nga sa kaniya na puntahan niya ito sa pack house ng mga ito. But like what the heck? He'll die first before that will happen.

Shaking his head, he went to outside and saw a lot of hunters, training. Kumunot ang nuo niya nang makita ang isang babaeng hunter na abala sa pag-e-ensayo. Bigla niyang naalala si Sky, ang kaisa-isa niyang matalik na kaibigan. Sky thought that he's dead and he knew that she's grieving now but it's better for her to know that he's dead. Mas magiging ligtas ito. Malalagay lang sa peligro ang buhay nito kapag malapit ito sa kaniya. Sky—his best friend—doesn't have an idea that werewolf exist and he's a hunter. It's better that they only run in her imagination.

Pero sana lang ay hindi na ito guluhin ng taong nanggugulo rito. That's what he worried about but his father told him that he let some hunters to guard his best friend. He just hoped that they will never meet again because if they will meet again, Sky will surely castrate him and worst, kill him.

Levi sighed and passed the hunters and went straightly to his car. And he saw his katana at the passenger seat. Napangiti na lang siya saka pinaandar ang makina ng kotse. Minaneho niya ito palabas ng compound saka pinaharurot palayo sa bahay nila. His father's house was also their Headquarters. Their house isn't look like a house but look like a headquarters. Napailing siya saka binilisan ang takbo ng kotse sa walang katiyakang direksiyon pero hindi naman niya namalayan na nakarating siya sa Greyson Golden Pack. May mga nagbabantay sa entrance ng Greyson Golden Pack, mga pack warriors ang mga ito. Kung sa katulad niyang hunters at dahil malakas ang pang-amoy niya, naaamoy niyang lobo ang mga nagbabantay sa entrance pero kapag ang mga tao, makikita lang nila na normal na guwardiya ang mga ito.

Human, hunters and werewolves are now in peace, especially the hunters and werewolves. Human doesn't know that werewolves exist so humans see werewolves as normal humans. At sigurado na siya na oras na malaman ng mga tao na may nakakasalamuha ang mga itong lobo, they will surely freak out. Well, he shrugged. That's human.

Entering the Greyson Golden Pack, but now it became a town because it's prospering, he looked side by side of the road. There's a lot of establishments alongside of the road. Nang makakita siya ng café, itinigil niya ang kotse. Kinuha niya ang katana niya saka bumaba ng sasakyan. Wearing his cold and indifferent face, naglakad siya papasok sa loob ng café. Inside the café, they're playing sweet music.

Nang makaupo siya sa pangdalawang mesa, lumapit sa kaniya ang isang waiter at nagtanong ng order niya.

"Just give me coffee and one slice of cake," he looked at the menu, "and your specialty sandwich. Thank you."

"Wait for your order, sir." Magalang na saad ng waiter.

Tumango lang si Levi saka tumingin sa labas ng café. Pero ramdam niya ang tingin ng ibang customer sa kaniya. Hindi na siya magtataka. Not boasting but he's a good-looking guy. Sanay na siya sa mga nakukuha niyang atensiyon sa ibang tao lalo na sa mga babae. But he doesn't know, he doesn't want to go for a date even the girl's asked him. He will just politely decline and focus on his work.

Nang dumating ang order niya, nagsimula na siyang kumain. Well, this is now his breakfast dahil hindi naman siya kumain kanina sa bahay nila. Hindi pa siya nangangalahati sa pagkain niya nang malanghap niya ang pamilyar na amoy. A mix of mint and chocolate scent. Kumunot ang nuo niya. Prince Lorenzo?

And his thought was answered when someone sat in front of him. He nearly spurted the coffee he was drinking, mabuti na lang at napigilan niya ang sarili.

"Y-your highness?" he stuttered. Yes, it was Prince Lorenzo who's in front of him right now.

Lorenzo smiled that made his bright blue eyes shined. "Just Lorenzo for you, Levi. Or maybe you can call me Renzo." Aniya.

Ibinaba ni Levi ang hawak na tasa na may laman pang kape. Hindi na niya itinuloy ang pagkain. "What a small world, Your highness." Hindi niya inaasahan na magkikita sila sa Greyson Golden Pack. Oh well, Prince Lorenzo is a part of Greyson Golden Pack.

"I told you just call me 'Renzo', okay?" may ngiti sa labi na sabi ni Lorenzo.

Levi didn't answer. Hindi niya alam kung susundin niya si Prince Lorenzo o hindi. Naramdaman niya kasi na parang may humihila sa kaniya patungo kay Prince Lorenzo. Tumikhim siya at nag-iwas ng tingin. Pasimple siyang humugot ng malalim na hininga. But his cold and indifferent face remained.

"So, good to see you here, Levi." Ani Lorenzo. Hindi niya inaasahan na makikita niya ang mate niya dito sa pack nila. Pupuntahan nga niya sana ito sa headquarters nila para bisitahin. Napansin niyang tumigil sa pagkain si Levi at parang nailing ito sa kaniya kaya sinenyasan niya ang waiter, at nang makalapit ito, nag-order naman siya ng pagkain niya.

"Kumusta ka na?"

Napatingin si Levi kay Prince Lorenzo dahil sa tanong nito. His voice. It was soft while he's asking him. Tumikhim siya. "I'm fine, Your highness... I mean, Renzo."

Lumawak ang ngiti ni Lorenzo. "That's good. Pupuntahan sana kita sa headquarters niyo pero nakita kita dito kaya nilapitan kita."

Tumango si Levi. Dammit! Why am I so nervous? But of course, hindi niya pinakita na kinakabahan siya? Nanatili ang malamig at walang pakialam niyang emosyon sa kaniyang mukha. Sana lang hindi mapansin ni Prince Lorenzo na kinakabahan siya habang kaharap niya. And he can't help but to be mesmerize by Prince Lorenzo's bright blue eyes.

"Are you really cold and indifferent?" tanong ni Lorenzo nang mapansin niyang hindi nagbago ang emosyon ni Levi mula pa kanina. His order arrived and he started to dig in his food.

"I'm already like this before." Malamig na saad ni Levi. "Huwag ka ng magtaka."

Ngumiti si Lorenzo. "Now, I'm challenge."

"What?"

Umiling si Prince Lorenzo. "Let me ask you one thing, Levi."

Tumaas ang kilay ni Levi.

Pinagsiklop ni Lorenzo ang dalawang kamay. "You're a werewolf, right?"

Levi nodded.

Lumawak ang ngiti ni Lorenzo. "Then do you know what is mate?" he asked.

Tumango ulit si Levi. He had seen many werewolves that has a mate and they are in love. Oh well, how she wished he had too. He sipped his coffee.

"Great! We are mates!" Lorenzo said while looking at Levi's eyes.

Shocked, Levi spurted the coffee he was drinking.

What the heck?!

Full Moon [BxB] COMPLETEDTahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon