CHAPTER 5
"ARE you okay?" may pag-aalalang tanong ni Lorenzo kay Levi nang makita niyang umubo ito. Inabutan niya ito ng tissue at kaagad naman nitong kinuha iyon saka tinakpan ang bibig.
Itinaas ni Levi ang kamay para sabihing okay lang siya. Nang matapos siyang umubo, tumikhim siya at humugot ng malalim na hininga.
"The fuck? What mate?" he asked.
"Soulmate," Lorenzo said, smiling widely. "You" —itinuro siya nito— "and I" —itinuro nito sa ang sarili— "are soulmates."
Napakurap si Levi. His cold and indifferent expression are gone and replaced by confusion. "Mates? How did that happen? We're both males!" aniya. Hindi siya makapaniwala. Levi saw the hurt expression of Prince Lorenzo.
Lorenzo was slightly hurt when he saw that Levi didn't believe him but he smiled and calmly said, "we're mates. In mates, there are no genders. Baka hindi mo pa nalaman na marami na sa ating mga lobo ang may mate na kapareho nila ng kasarian ang mga mate nila. Levi, is it hard to have a male mate?" he asked. Hiding his hurt feelings.
Nagbaba ng tingin si Levi. Parang nasaktan rin siya na hindi niya matanggap na ang mate niya ay isang lalaki. And he feels like he owns him an explanation. "I didn't shift." Aniya.
Bahagyang nanlaki ang mata ni Lorenzo. "Did you lose your sense of smell?"
Umiling si Levi at tumingin kay Prince Lorenzo – his mate. Like what the hell? His mate is a prince. The prince of werewolves. "I didn't shift but I still have the ability of werewolf. And I don't have a wolf inside me." Tinignan niya si Prince Lorenzo. "I didn't know that you are my" —tumikhim siya— "my mate."
Ngumiti si Lorenzo at tinignan sa mata si Levi. "Amore mio." Aniya.
Nanlaki ang mata ni Levi. "Don't call me that!" he hissed. 'Amore mio' is the Italian of 'my love'.
Umiling si Lorenzo. "I want to call you Amore mio. You're my mate so I will call you that."
Mabilis na hinawakan ni Levi ang katana. "Don't you dare call me that again or else I'll kill you." He threatened with his menacing voice.
But the prince is not threatened. Maybe because he's already get used of it from the reble hunters and evil rogues. So, he's not afraid. He chuckled and crossed his arms over his chest. "Go on. Kill me." Hamon niya kay Levi. "But I'm sorry in advance, I won't stop calling you Amore mio." Tumayo si Lorenzo saka naglakad palapit kay Levi.
Levi got tensed. Mas lalong humigpit ang hawak ni Levi sa katana. Naging traydor ang katawan niya nang lumapit sa kaniya si Prince Lorenzo, pumunta ito sa likuran niya at humawak ito sa mesa kaya nakulong siya sa braso nito at parang nakayakap na rin ito sa kaniya saka nito inilapit ang bibig sa tainga niya. And because of their closeness, Levi could strongly smell Lorenzo's mind and chocolate scent and it's good. So, addictive. "You're smell good, Amore mio. I know you can't accept me for now but I will make you fall for me and that's a promise." And Prince Lorenzo kissed his temple.
"Renzo, get away from me!" he hissed angrily. He's not only angry to Prince Lorenzo but also angry to himself because his body was a traitor. He wanted to pushed Prince Lorenzo away from him because he's too close but he doesn't know, he can't do it.
Lorenzo chuckled and stood straight. "See you again, Amore mio. Don't forget what I said, hmm." Malambing niyang saad at naglakad paalis. Mabilis siyang lumabas ng café at tumakbo patungo sa likuran ng café. Napahawak siya sa katawan ng punong naroon at doon niya pinakawalan ang hininga na kanina pa niya pinipigilan.
Damn! He smelled so good. So, addictive and intoxicating. And fuck! I want to kiss him badly.
Nagtaas baba ang dibdib ni Lorenzo at kinalma ang kaniyang sarili. Mabuti na lang at napigilan niya kanina ang sarili na halikan si Levi. He knew that Levi is a male but he doesn't give a shit. Levi is his mate and he's keeping him.
But is he going to keep you too?
Natigilan si Lorenzo sa tanong na 'yon ng kaniyang isipan.
'I wished.' Enzo said.
Lorenzo smiled. I can get whatever I want including him... Levi Fontana. I will make him mine.
KINALMA ni Levi ang puso niyang mabilis ang tibok. Napailing siya sa sarili at inubos ang kape na malamig na. He clutched his head. His body's reaction...it is different this time. He felt the urge to kiss Prince Lorenzo earlier but he masked it by hissing at him angrily. Napailing siya. They're both male for pete sake.
But you two are mates. Said at the back of his mind.
He sighed. Naglapag siya ng bayad sa mesa saka siya lumabas ng café at pumasok sa kotse. Pinaandar niya ito at kaagad na pinaharurot palayo. Kailangan niyang mapag-isa muna sa ngayon. Tinawagan niya ang Daddy Stefano niya.
"Hey, son, you called."
"Dad, hindi muna ako uuwi diyan. Doon muna ako sa condo ko noon." Aniya.
Nagtaka naman si Stefano. "Why? What happened?"
Levi sighed. "Wala naman, Dad. I just wanted to be alone for now. Don't worry, Dad. I won't go for missions. Magpapahinga lang po ako doon."
"Okay, son. Just be careful there."
"Yes, Dad. Thank you."
"Bye, son."
"Bye, Dad."
And the line dead.
Napailing si Levi saka mas binilisan ang takbo ng kotse hanggang sa makarating siya sa dating condo niya. Alam niyang malinis ito dahil sinabi ng Daddy Stefano niya na hindi nito binenta ang pad niya at pwede siyang tumira rito kapag gusto niya.
Masyadong maraming nangyari sa araw na 'to at kailangan niyang mapag-isa at mag-isip.
Nang makarating siya sa condominium, kaagad siyang nagtungo sa condo niya. Pagpasok niya, napangiti na lang siya ng tipid nang makitang walang nagbago sa ayos ng condo niya. Humugot siya ng malalim na hininga saka inilapag ang hawak niyang katana sa sofa. Pumasok siya sa kwarto at nakita niyang hindi nagbago ang ayos ng kwarto niya. His father really took care of his condo while he's not here in Italy.
He was thankful to his Daddy Stefano that he found him when he was a kid because if not because him, siguro wala na siya. Siguro napatay na siya ng mga rogues na pumatay sa magulang niya. His Daddy Stefano saved him and he's grateful. He has a debt of gratitude of him so he let him trained him to be a hunter.
Lumabas siya sa balkonahe ng kwarto niya...nang may mapansin siya sa ibaba. Bahagyang nanlaki ang mata niya nang makita ang isang puting lobo na nagtatago sa may halamanan. Nakatingin ito sa kaniya. By his sharp vision, he saw the white wolf eyes color. They are beautiful bright blue eyes. And the white wolf stature shows that he is a male. Kumunot ang nuo ni Levi.
Those eyes were familiar. Prince Lorenzo? Renzo?
The white wolf let out a wolfy grin before he shifted to his human form. Nanlaki ang mata ni Levi nang makilala kung sino ang white wolf. "R-renzo?"
The prince waved his hand at him before he shifted back to his white wolf form and run into the woods.
Fudge!
BINABASA MO ANG
Full Moon [BxB] COMPLETED
Kurt AdamLevi is a half-werewolf and half-human. His father is a rogue and his mother is a hunter. His life has not been easy after his parents died protecting him from another group of rogues. Levi is packless and wandering, and he was used of fighting for...
![Full Moon [BxB] COMPLETED](https://img.wattpad.com/cover/307873033-64-k308601.jpg)