Full Moon [BxB] COMPLETED

CHAPTER 38

CHAPTER 38

THE hospital agreed that they could take Levi's mother home with Lorenzo as her attending doctor. Syempre, masaya si Levi dahil kahit papaano ay magkasama sila ni Lorenzo sa Headquarters but they needed to be careful of their action. He couldn't really tell to his father about his relationship with Lorenzo. He doesn't have the courage. Mabuti na lang at iniintindi siya ni Lorenzo.

Levi sighed while he is in his office. He clutched his head. Sumasakit ang ulo niya dahil sa mga natatanggap niyang report mula sa iba't-ibang panig ng mundo tungkol sa panggugulo ng mga Rebel Hunters sa ibat-ibang packs at sa mga Headquarters.

There's a knock on the door.

"Come in. It's open."

The door opened. Levi was too occupied on his works so he didn't notice who entered his office.

"Just leave it to my desk, Pietro. I'll read that later." Aniya.

"As far as I can remember, 'Pietro' is not my name."

Mabilis na nag-angat ng tingin si Levi at nakita si Lorenzo. "Renzo, ikaw pala." Aniya.

Napailing si Lorenzo saka inilapag ang hawak na tray na may lamang pagkain sa mesa ni Levi. "Kumain ka na muna."

Levi looked at the food. "Wala akong gana. I need to give feedback to these reports and I need to deal with those problems caused by the Revel Hunters and Rogues," sabi niya.

Hindi nagsalita si Lorenzo. Ang pinakaayaw niya sa lahat ay ang pinababayaan ni Levi ang sarili nito kaya naman kinuha niya ang hawak nitong folder. He doesn't want his mate to get sick just because he wanted to finish his work before he eat.

"Renzo!"

Lorenzo didn't speak. He just collected the folders on Levi's table and placed them on the sofa. Ipinunta niya sa harapan ni Levi ang tray na may lamang pagkain. "Eat," he said sternly.

Natigilan si Levi. "Are you mad?"

"Yes," seryosong sabi ni Lorenzo. "After you eat, I'll let you deal with those papers again but first eat, Levi."

Levi pouted. He's really mad. He doesn't want to add more fuel to the fire so he started to eat.

Umupo si Lorenzo sa harapan ni Levi.

"OO nga pala, my mother—"

"Eat," Lorenzo cut him off.

Ngumuso si Levi saka pinili na lang ang kumain. Hindi pa niya nakikitang magalit si Lorenzo. Giovanni told him that Lorenzo is different when mad. He wanted to see it but not now. Marami siyang inaasikasong problema. Sakit talaga sa ulo niya ang mga Rebel Hunters at mga Rogues.

May kumatok sa pinto ng opisina niya. Bumukas ito at pumasok si Pietro.

"Your Excellency—"

"Can't you see he's eating?" Lorenzo said. He's pissed. "Let him eat first."

Tumingin si Pietro kay Levi. Umiling naman si Levi. Tumango si Pietro saka tahimik na inilapag ang dalawang folder sa mesa ni Levi saka tahimik na lumabas.

Nagpatuloy naman sa pagkain si Levi pero pasulyap-sulyap siya kay Lorenzo na tahimik lang habang nakakunot ang noo. Halatang naiinis ito. And he's sure that he is the reason why Lorenzo was pissed. He made him pissed unintentionally.

Levi sighed.

Nang matapos sa pagkain si Levi, tumingin siya kay Lorenzo. "I'm done."

Tahimik na inilapag ni Lorenzo ang binabasa nitong libro saka tumayo. "Your mother has a reaction now. Siguro malapit na rin siyang magising." Aniya.

"Really?" Levi asked excitedly.

Tumango si Lorenzo at kinuha niya ang tray saka lumabas ng opisina ni Levi.

"It's a silent quarrel." Ani Levi.

When Lorenzo stepped out from Levi's office, nakita niyang nasa labas si Pietro. Yumukod ito sa kaniya. Tinanguan lang ni Lorenzo si Pietro saka siya naglakad patungo ng kusina. May mga nakasalubong siyang mga hunters at yumukod ang mga ito sa kaniya. Tumango lang si Lorenzo saka nagtungo sa kusina. Hindi niya inaasahan na madadatnan niya doon ang ama ni Levi.

"Hmm...mukhang ikaw lang ang makakapagkain sa kaniya." Anang Valerio.

Tumingin si Lorenzo sa ama ni Levi. Para kasing may ibang ibig sabihin sa kaniya ang sinabi nito. "Po?"

Umiling si Valerio. "Nothing, mio figlio." My son.

Natigilan si Lorenzo nang marinig ang huling binanggit ng ama ni Levi. Napatitig siya sa ama ni Levi. "Ano pong sinabi niyo?"

Ngumiti ang ama ni Levi at tinapik ang balikat ni Lorenzo saka lumabas ng kusina. Napatitig si Lorenzo sa pintong nilabasan ng ama ni Levi. Nagtaka siya. Mio figlio? He smiled and washed the dishes that Levi used. Does Levi's father know the score between me and Amore mio? Oh, hope it goes well.

Lumabas siya ng kusina at nagtungo sa kwartong kinaroroonan ng ina ni Levi. Nang makapasok siya roon, umupo siya sa stool.

"Signora, I hope that you will wake up now." Aniya.

Hinawakan ni Lorenzo ang kamay ng ina ni Levi. Humugot siya ng malalim na hininga. Naramdaman niya ang mainit na bagay sa palad niya at naipapasa ito sa ina ni Levi. Nakita niyang gumalaw kanina ang daliri ng ina ni Levi. Alam niyang malapit na itong magising pero hindi siya sigurado kung kayang gisingin ng kakayahan niya ang ina ni Levi. Well, if there's a glim of hope, why not try it? Wala namang mawawala.

Lorenzo closed his eyes as he felt the surging of energy in his veins.

"Lorenzo, what are you doing?" narinig niyang tanong ng ama ni Levi na hindi niya namalayan na pumasok sa loob.

"Waking up Signora, Sir." Aniya. "I hope this method will work."

Nanlaki ang mata ni Valerio nang makita niyang may lumabas na dugo sa gilid ng labi ni Lorenzo.

"Lorenzo, you should stop it if you couldn't do it. You're bleeding now."

Pero umiling si Lorenzo. Levi was already stressed because of the Rebel Hunters and Rogues. Iniisip pa nito ang tungkol sa ina nito. Gusto niya itong tulungan at isa ito sa naisip niyang paraan.

"Lorenzo!"

The surging of energy slowly died down.

Lorenzo opened his eyes and let go of Levi's mother's hand he's holding. Kinuha niya ang panyo sa bulsa at pinunasan ang dugo sa gilid ng labi niya.

"Are you okay?" may pag-aalalang tanong ng ama ni Levi kay Lorenzo.

Tumango si Lorenzo. He sighed. He just hoped that Levi didn't feel anything but he doubted that. Hindi nga siya nagkamali dahil Makalipas lang ang ilang minuto, Levi entered the room.

"Are you okay?" Levi asked Lorenzo, worried.

Ngumiti lang si Lorenzo.

Levi was about to ask Lorenzo when he saw a movement. His eyes widen as he looked at his mother.

"Mom is awake!" Levi said happily when he saw his mother slowly opened her eyes.