Chapter 6
“Maybe someday tita, Elly could do it. You'll surely learn to love her by times,”
She shrugged her shoulders, “I don't know Havannah, but I don't see anyone like you.”
I just laughed and say no more. Nakarinig ako ng ingay na parang magsisimula na ang party kaya inaya ko na si tita na pumasok na. Mabuti nalang at hindi na sya nagsalita ulit. Maybe it's overwhelming that the family of the person you love loves you but to think that Lance still didn't like me as much as how they like me for him, it's kind of hurt.
“Good evening everyone! Thank you for coming. We won! Congratulations Lacoste Archers! So tonight, let's call for a celebration! Enjoy everybody!” Lance proudly said before a loud music boomed the area.
Luminga-linga si Lance na wari ba may hinahanap. And when our eyes met, he smiled and walked towards me. Mahinang pinagtagpo namin ang aming mga kamao nang makalapit siya sa akin.
“Naks, congrats!” I greeted.
He smiled, “thank you.”
“Uhm, maiwan ko muna kayo ha,” Tita Luissa said then left us two.
Everybody is busy dancing and tossing their glass of wines. Lance mentioned that we'll be having a pool party afterwards. I got shock because I didn't know and I wasn't prepared but he reminded me of my swimwears that I had left here in their house.
“Uhm, puntahan ko muna yong mga kateam ko,” he asked meanwhile.
I nodded and just gave him a thumbs up.
“Sama ka?”
Umiling ako at tumawa, “hindi na, lalabas muna ako saglit.”
He nodded and pinched my cheeks, “sige miss ganda.” And then winked before he turned his back on me.
My cheeks heated at what he did and I just felt a butterflies on my spine. Damn, loko ka talaga Lance. Minsan, hindi nakakatuwa yong biro mo.
I took a heavy breath before I decided to go outside. Pumunta ako sa may pool kung saan iilan lang ang mga estudyanteng nakikita kong nakaupo at nag-uusap nang may ngiti sa mga labi.
I smiled and hugged myself. I wish I could go back to the time where he is just really a friend to me. Sana ganoon na lang palagi. Bakit ba kasi kailangan ko pang ma inlove sa kanya.
I looked at the crystal blue water on the pool. The water is so clear that I can even make it as a mirror. I deeply surveyed my body, from the toes up to my face. The lips who keeps smiling and telling everyone that I'm fine and happy. But when I look at my eyes, it screams everything that I feel. The miserable and hurt eyes who wished to be loved by someone who love someone else. Mga matang nakatago ang lihim na pagmamahal at nangagarap na mapansin ito ng taong minamahal niya. Desperate Havannah, miserable and unlucky Havannah, that's how I could describe my reflection.
My eyes grew bigger when someone pushed me. Napasigaw ako sa pag-aakalang mahuhulog ako sa pool ngunit may isang bisig ang humila sa akin pabalik. Hinihingal ako sa kaba nang muling mabalik sa kinatatayuan.
“What the hell Elly?!”
Napatingin ako kay Lance na nasa tabi ko na galit na galit na nakatingin kay Elly na nasa harapan ko.
“I didn't mean to! B-babe,” sinubukan ni Elly na lumapit ngunit lumayo si Lance.
“We need to talk, follow me.” Utos ni Lance at agad na naglakad, sumunod naman sa kaniya si Elly na nakuha pa akong irapan.
Huminga ako nang malalim at halos hindi makapagsalita. Things become clearer to me, Elly pushed me and Lance save me from falling to the pool.
“Okay ka lang?” Agarang tanong sa akin ni Vennisse.
Tumango ako, “Okay lang ako, medyo kinabahan lang. Akala ko mahuhulog nako sa pool, ano ng susuotin ko.”
“Ingrata talaga yong Elly na yon, ano kayang nagustuhan ni Lance sa kaniya.” Saad naman ni Jericho.
“Shh, wag na nating pag-usapan. Mamaya ay baka may makarinig pa sa inyo,” suway ko sa kanila at inaya sila papasok ng mansiyon.
Ilang saglit pa lang ay natigil ang malakas na tugtog at nakita ko si Lance na pumunta sa gitna ng stage.
“Uhm, so bago natin simulan ang pool party. Can I request Havannah Claire Martinez to give me a song,” he sexily chuckled and looked for me and when our eyes locked, kinawayan niya ako. “Sige na, Vanny. Please?”
I sighed and nodded my head. Dahan-dahan akong pumunta sa harapan. Umupo ako habang hinihintay namin ang gitara niya. He handed me his guitar meanwhile.
“Isang palakpak naman diyan!” He announced and everyone clapped their hands.
Huminga ako ng malalim at ibinuga lahat ng kaba sa dibdib ko. Lance know how much I love music. Ang sabi nga niya ay iyon ang naging dahilan kung bakit bumili siya ng gitara.
I started strumming the guitar and when my notes started, my mouth opens and started to sing.
“Mga gabing, nakatingin... Sa salaming nagtatanong sakin,” I sang the first part. “Kailan kaya makakamit, pagsuyo na hindi binabalik... Maghihintay ako... Hanggang mapasayo..”
Mula sa gitara ay inilipat ko ang tingin sa harapan. The first one I saw is him. Matiim siyang nakatitig sa akin. Binalewala ko iyon at ipinikit ang mga mata.
“Pasalubong naman, sa'king nararamdaman... Pag umamin sayo, sana ay mapagbigyan...” I paused and looked at him once again. “Kaibigan? O kaya bang mag-ibigan... Kapalaran ka'ba? O pangarap lang.”
“Hindi ko alam kung may pag-asa pa sayo, nahihilo o malay natin pareho lang tayong natatakot... Kaya idadaan sa tawanan, ang palaisipan kung kaya bang, maidahan-dahan. Ika'y makatuluyan...”
“Pasalubong naman, sa'king nararamdaman...” I was just strumming the guitar and singing my heart. Hindi ko alam kung bakit ito ang kantang napili ko. But this song hits me. “Kaibigan? O kaya bang mag-ibigan? Kapalaran ka'ba? O pangarap lang...”
Everyone are so quite. When I looked at Lance, I am clueless by his expression. Hindi ko mabasa. Ngunit kung anuman ang pagtingin niya sa kanta ko. Kanta lang naman, bahala na kung anong sasabihin niya.
“Aaminin ko na, gusto kita...”
BINABASA MO ANG
LOVE DOULOGY 1: Entangled Heartstrings
RomanceCOMPLETED We all dream of being loved back by the ones we adore. But fate often has a cruel way of making us fall for those we can never have. Havanna Claire Martinez is hopelessly, secretly, and passionately in love with her best friend, Lance Zand...
