EPILOGUE

218 7 1
                                        

Epilogue

His Point of View

Mula nang kami ay musmos pa, magkasama na kami. But I never thought I would fall in love with her, I mean she's a gem, a precious gem, I cared for her truely. But at the very beginning, she was just like a sister to me.

Nang unang magkakilala kami, isa iyon sa pinakamasayang araw ng buhay ko. But that isn't the first time I saw her. Bagong lipat kami nun nang masulyapan ko syang naglalakad patungo sa isang tindahan, bitbit ang kanyang laruang manika. I find her really pretty. Dahil nga bago lang ako roon ay ginusto kong magkaroon ng kaibigan. That's why the other day I intentionally roll my ball towards her direction. I can't forget how I got so happy upon seeing her reaction.

Ang cute talaga.

“Sorry na nga eh, ang sungit mo naman.” I fakely smirked to hide my amusement with her.

“Alangan naman eh masakit nga!” Reklamo nito habang nakaangat pa ang kilay.

I chuckles, “Maganda ka pa naman, hindi bagay.”

Mas lalo akong natuwa nang makita siyang ngumiti. Her smile is gold, swear.

“Totoo ba? Maganda ako?”

“Oo,” I nodded.

She smiled more. “Oh sige na nga, pinapatawad na kita.”

Nagkakilanlan kami pagkatapos nun at nagpasama sya sa akin sa tindahan. Our story started there, the story I never thought ended falling in love with each other.

We became each other's comforts, each other's light, we never leave each other's side, through ups and downs. She's my number one supporter and fan when it comes to my hobby, the basketball. Swear, she's my favorite fan girl.

Ako rin ang unang nakasaksi nang maging dalaga siya. I would always chuckles everytime I remembered that day.

I was playing basketball that time in our house while she's just watching me. She told me that she's thirsty so I stopped playing and walked closer to her.

“Nauuhaw ka?” I asked and she nodded. “Sige, tara samahan kita sa loob,”

Patayo na sya nang mapansin kong may pulang mantsa sa inuupuan niya, ganoon din sa suot nyang short. I fainted and felt nervous. Napansin niya siguro iyon kaya nagtataka siyang tumingin sa akin.

“V-vanny, may sugat ba sa pwet mo?” I nervously asked.

“H-ha? Anong pinagsasabi mo?”

Nanginginig ko siyang pinatalikod, nang makitang dugo nga iyon ay mas lalo akong kinabahan.

“Hoy gagi! May dugo! Vanny, may dugo sa pwet mo!”

Sa sobrang taranta ko ay agad kong tinawag si Mommy. She hurriedly ran towards us and when she knows what happened, she laughed at me. That was the time we knew that she had his first menstrual period. She was 12 that time when she became a lady. At nandoon ako sa tabi nya nun.

Kahit nang nagkaroon ako ng first girlfriend, si Cassandra. She never left my side, but she's distancing herself to me. Ang sabi nya ay ayaw niyang maging dahilan siya ng pag-aaway namin ni Cassy.

Though Cassy and I didn't work as couple, we became in a relationship for two months and then Cassy left me.

“Ayoko na Lance! Puro ka nalang Vanny! Vanny! Wala ka ng ibang bukambibig kundi 'yang pisteng Havannah na yan-”

“Do not ever disrespect my Vanny in any way, Cassandra. Not in front of my fucking face,” I cutted her words.

Cassandra was my first heartbreak, but I moved on fastly. And Havannah was there, helping me to healed.

LOVE DOULOGY 1: Entangled Heartstrings Mga kuwentong kahuhumalingan mo. Tumuklas ngayon