Chapter 11
Hindi ako nakapagsalita sa tinuran ni Ashton. I didn't expect him to said that right in front of his grandmother. His Lola is smiling at me and all I could do is to smile too even if I'm nervous for real.
“Lalakad na kami lola ha at malapit ng dumilim, baka mapagalitan pa si Havannah.” Ashton bid his goodbye meanwhile.
“Ingat kayo apo, salamat sa pagdalaw.” Lola sweetly said and softly caressed my hands, “Salamat sa pagsama sa apo ko.”
“Walang anuman po, lola.”
Hinatid ako ni Ashton hanggang sa bahay namin. He insisted because he said he wanted to talked to mama. Pero hindi na naman kailangan, nakapagtext na ako kay mama kanina pa at pumayag naman ito. But still, Ashton have decided already so I let him.
“Kamusta ka? Nagustuhan mo ba ang pagsama sa akin?” Ashton asked when were infront of the house.
“Oo naman, ang bait ni lola eh. Halatang nagmana ka,”
He laughed. “I'm so glad that you've met her.”
Katulad ng sabi niya ay sumama nga siya sa akin sa loob ng bahay. Magalang niyang binati si mama. Iniwan ko sila saglit para magbihis. Pagbalik ko ay nakauwi na rin pala si Papa na siyang kausap na ngayon ni Ashton.
Lumapit ako sa kanila at nagmano kay Papa. Papa looked at me maliciously that made me laughed and rolled my eyes. He asked me to help Mama prepare our dinner so I did.
Nakangiti si mama sa akin nang maabutan ko sa kusina.
“Ano po?” I asked curiously.
“Ang bait ni Mr. Pogi noh,” she said and giggled.
Natatawa akong umiiling iling. Nagluluto si mama ng adobo kaya hinanda ko narin ang mesa. Ang sabi ni mama ay dito ko na daw ipakain ng hapunan si Ashton na sinang-ayunan ko na lang. Bahala na nga.
“Kuya! Kuya! Maganda ba si ate?” Biglaang tanong ni Hannah sa gitna ng hapunan namin.
Pinandilatan ko si Hannah kaya tinawanan nila akong lahat.
“Sobra, sobrang ganda,” mahinang bulong ni Ashton habang nakatingin sa akin.
Umubo si Papa kaya natawa naman si Mama. The whole dinner was so awkward to me. Kinukulit ng kinukulit ni Hannah si Ashton tungkol sa akin. Pasaway na bata.
“Pasensya ka na kay Hannah ha, ang kulit talaga nun!” Saad ko kay Ashton habang hinahatid siya palabas.
“It's okay,” he laughed. “You know what? I enjoyed this day a lot.”
Matipid akong ngumiti at tumango. Nahihiya parin sa nangyari.
“Ang bait ng pamilya mo. Akalain mo, hindi pa nga ako nanliligaw, tanggap na daw ako.” He whispered while smiling ear to ear.
“Baliw ka talaga!” I laughed fakely.
He chuckles and held my two hands softly. I nervously looked at him, he smiled and gently caressed my palm. Sweat was starting to form on my forehead and my breathing become heavy.
“Maghihintay ako Havannah, kahit gaano man yan katagal, maghihintay ako.”
Buong gabi akong hindi nakatulog. Nakadagdag pa ang sinabi ni mama na bakit hindi ko raw bigyan ng pagkakataon si Ashton.
I admit, Ashton is worthy to be loved. And I don't know but when I'm with him, I'm happy. Hindi ko rin alam kung bakit kinakabahan na ako kapag bigla niyang hinahawakan ang kamay ko. Is this a sign? That my heart is slowly opening for him? Pero si L-lance, paano siya?
However, Lance is already happy with Elly. Sisirain ko pa ba ang kasiyahan ng kaibigan ko? Bakit nga ba? Bakit nga ba hindi ko subukang magmahal ulit?
Kinabukasan, kasama ko si Ashton sa may field. Nasa upuan kami sa ilalim ng malaking puno ng mangga. Sunlight highlighted the green bermuda grass itself. The wind is fresh and mindblowing.
“Ashton, may sagot na ako sa tanong mo.” Mahinahong ani ko.
Ashton looks at me. I laughed when I saw how sweat his forehead is. Natatawa kong tinakpan ang mukha niyang kabado.
“Pero bago iyon, tanungin mo muna ako ulit.” I whispered and chuckles.
He breath heavily in and out before he held my hand. Dahan dahan siyang tumayo kaya iyon rin ang ginawa ko. I smiled when he carefully and gently placed some strands of my hair at the back of my ear.
He eyed me deeply and smiled, “Havannah Claire Martinez, can I court you?”
I sighed heavily and smiled. Then I slowly nodded that made his eyes widened and bigger. Tumawa ako at hinaplos ang pisngi niya.
“Yes Ashton, I'm now giving you the permission to court me.”
“Yehey!” He jumped into the air.
“No!”
Sabay kaming napalingon sa sumigaw sa aming likuran. Bumilog ang mga mata ko nang makita si Lance na galit na galit na lumapit sa amin.
“No! No you're not going to court her!”
“Ano ba Lance?!” Sigaw ko.
I become startled when Lance held my wrist and pulled me. He then ran away, pulling me.
“Teka Lance?! Ano ba!”
But he didn't listen. Naririnig ko pa si Ashton na tinatawag kami. Pilit akong kumawala sa pagkakahawak niya sa pulso ko pero malakas siya. He opened his car and pushed me in. Napasinghap ako ng malalim nang pumasok rin siya at pinaharurot palayo ang kotse.
“Anong kagaguhan to, Lance?! I need to go back, kailangan kong balikan si Ashton! Stop the car!”
But he didn't listened instead he drove fast.
“I said stop this damn car!” I shouted frustratedly.
He then stopped the car. Nagulat ako nang makita kong bumigat ang paghinga niya at unti unting may tumulong luha sa nga mata niya.
“Please Vanny, samahan mo muna ako,” umiiyak niyang saad sa mahinang boses.
“Kailangan kita ngayon, your bestfriend needs you now.”
“Lance,” mahinahong tawag ko.
“Pwede bang ako naman? Si Ashton nalang lagi. Pwede bang ngayon ako naman muna? Vanny, I need you more now.” He sobs.
A tears escaped from my eyes seeing how weak he is. I immediately leaned closer and embraced him.
“Hush, I'm here. I won't go anywhere.” I softly whispered while stroking his hair.
He continued driving. Wala akong ideya kung saan siya pupunta pero alam kong may problema siya. At hindi ko kayang iwanan siya ngayon.
I'm sorry Ashton but he needs me.
BINABASA MO ANG
LOVE DOULOGY 1: Entangled Heartstrings
RomanceCOMPLETED We all dream of being loved back by the ones we adore. But fate often has a cruel way of making us fall for those we can never have. Havanna Claire Martinez is hopelessly, secretly, and passionately in love with her best friend, Lance Zand...
