Nefesini enseme üfledi kulağıma fısıldadı
"Bugün yanında yatmak istiyorum,izin verir misin ?"dedi arkam alpaslana dönüktü izin vermesem de yanımda yayacaktı biliyordum kibarlik etmeye çalışıyordu sadece,olumlu anlamda başımı salladım belimden tutup...
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
Alpaslan
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
********* Elisa'dan Salonda hep birlikte oturuyorduk herkes birbirine sert bir şekilde bakiyorlardı. Dayanamayıp sessizliği bozmuştum "Ben size çay getireyim" deyip Alpaslanın yanından kalktım mutfağa kendimi attığımda derinden bir soluk aldım.
Neydi öyle ya biri birsey dese hepsi birbirine dalacak korkmuştum doğrusu ben alışık değildim böyle sık kavgaya çayı çoktan demlemiştim "Selam" arkamı döndüğümde alpaslanın kız kardeşi bana gülümsüyordu sarı saçları vardı abisi gibi masmavi gözleri sahipti Gülümsedim "Selam" dedim yanıma geldi "Yardım etmek istedim ve tanışmak" cana yakın bir kızdı "Teşekkür ederim " "Ben alev Alpaslan abinin en küçük Kardeşiyim bu evin şımarık çocuğu benim" dedi gülümseyerek "Bende elisa" alev kollarını bana sardı ilk başta şaşırmıştım kendime gelip sarılmasına karşılık verdim. "Şimdi sen abimin sevgilisi misin?" "Ben,ben" Ne diyecektim ki ben bile bilmezken neyi olduğumu aleve ne diyecektim doğruyu söyleyecektim "Biz sevgili de-" o sırada Alpaslan içeriye girdi "Eliaa çayla nerede kaldı" bir bana bir aleve baktı "Ha abi gel bizde senden bahsediyorduk" dedj Alpaslan bir bana baktı bir aleve baktı "Abi sevgilin çok tatlı" gözlerimi kocaman açıldı "O benim sevgilim değil,arkadaşım" ikimizde alpaslana döndük ne kadar duygusuz bir şekilde doyledi bu cümleyi gözlerinin içine baktığım da hiç bir duygu belirtisi yoktu Alpaslan bana baktı "Hadi çayları getirin" şuan Çay tepkisini kafasına geçirmemek için zor duruyordum. İçeriye geri döndü istemsizce gözlerimi kapattım derin bir iç çektim.
Neye üzüldüm ki ben evet biz sadece arkadaştık yanlış birsey soylememisti Alpaslan?
İçeriye emre girdi bana baktı "Elisa seni bekliyor"dedi gözleri yanımdaki kızı bulunca şaşırdı bir aleve bir emreye baktım emre şaşkınlık içindeydi alevse canı açıyormuşcasına bakıyordu emreye aralarında birsey geçmiş belli ama emre bana bunu hiç anlatmamisti bunu hesabını soracaktim ona
Alevi dürtükledim "Alev yardım et bana" alev olumlu anlamda başını salladı gözlerini emreden ayirmiyordu emre daha fazla bakmak istemediği için mutfaktan çıktı bizde arkasından çıktık. Alevle çayları dagittiktan sonra yerime oturdum dayı ve poyraz da gelmişti onların geldiğini duymamıştım açıkçası "Ee dayı sen nasılsın?" Dedi alpaslanın annesi daha adını öğrenemimiştim "Iyu sayılır sevgi,senin bu deli oğlun bırakmadı ki girdiğim yere geri döneyim" alpaslanı işaret etti sevgi abla gururla alpaslana bakıp gülümsedi "Öyledir benim oğlum" "Hey sevgi sultan biz oğlun değil miyiz kıskanıyoruz" diye sitem etti savaş evdekilerin hepsi kahkaha attı "Hepiniz benim canımsınız oğlum ayırmam evlatlarımı" dedi çok sevecen bir kadındı yolda görsem alpaslanin ablası sanırdım dört tane çocuk doğurmuş ama fiziğine hiçbir bozukluk yoktu "Hıhı kesin öyledir" dedi ahmet abi kısık sesle söylemişti aslına ama biz duymuştuk "Ne demek istiyorsun oğlum?" Canı aciyordu sevgi ablanın bunu sesiyle belli ediyordu sarılmak istemişti ama ahmet buna müsaade etmedi nişanlısını yanında görünce o da sarılmak istemedi "Evet hiçbirimizi ayirmiyorsun sevgi hanım?" Annesine adıyla seslenmistir anne dememişti bu daha çok canı yakmisti belli gözlerini kapatıp derin bir nefes aldı "Bu kadin seni dolduruyor ondan uzak dur dedikçe dibine giriyorsun ahmet" herkes susmuş ikiliyi dinliyordu "Yıldırım düşse benden bileceksiniz sizde" dedi Feyza kendini beğenmiş bir şekilde "Onu karıştırma!" Diye bağırdı aralarında ne geçti bilmiyorum ama annesine bile bağıracak kadar seviyor muydu bu kadını yoksa annesine inat mı yapıyordu?
