Flower Boy [Taegyu]

[1.2]

Bölüm Adı : "O güvende"

Beomgyu önündeki cinayetlere bakarken YeonJun'a sordu.

"Neden böyle bir şey yapma gereksinimi duysunlar peki?"

YeonJun devam etti.

"Bundan daha emin değilim ama kan görmekten hoşlandıkları belli. Görünen o ki çocukları toplama işi bittikten sonra hepsinin organları başka bir yerde olacak."

Beomgyu'nun yüz hatları gerilmişti.

"Taehyun'un da."

YeonJun gözlerini Beomgyu da gezdirdi.

"Bu sefer sizin için daha önemli sanki?"

Beomgyu kaşlarını çattı.

"Ne demeye çalışıyorsun?"

YeonJun kollarını bağladı.

"Uzun süredir bu çetenin peşindeyiz ve bu tarz olaylara pek fazla tepkiler vermezdiniz. Alışmıştınız artık. Ama şimdi görüyorum ki dehşet içindesiniz."

Beomgyu kaşlarını çattı ve mırıldandı.

"O zaman ne kadar kalpsizmişim."

Omuz silkti.

"Benim için özel bir nedeni yok. En kısa zamanda bir şeyler yapmamız gerek."

Masanın üzerindeki yerleştirmeli telefon çalmaya başladığında onay beklemeden YeonJun açmıştı.

Beomgyu'ya döndü.

"Polis Choi Soobin diye birini tanıyor musunuz?"

Beomgyu sinirle nefes verdi.

"Evet aynı vakayla ilgileniyoruz."

Kafasını salladı ve telefona konuştu.

"Gelsin."

YeonJun ayağa kalktı ve baş selamı verdi.

"Aşağıda onu karşılayacağım efendim."

Beomgyu kafasını salladı.

"Mümkünse sen uğraş."

YeonJun'un arkasından odadan çıktı. Başını çevirdiğinde Taehyun'un yattığı odanın kapısının açık olduğunu gördü.

Kaşları çatılırken duvara yaslandı ve beklemeye başladı.

Bir süre sonra banyodan çıkan çocuğu gördüğünde gülümsedi.

"Günaydın."

Taehyun duyduğu sese karşı hızla gülen bedene başını çevirdi. Beomgyu'yu gördüğünde gülümseyerek kafasını yana yatırdı.

"Günaydın."

Islak eli ile kızıl saçlarını geri doğru tarayarak görüşünü açtı.

"Gel bakalım, kahvaltı yapalım. "

Taehyun hızla Beomgyu'nun yanına geldi. Beomgyu kolunu kızıl saçlı çocuğun omuzuna atarak aşağı adımladı.

"Rahat uyudun mu?"

Taehyun başını evet anlamında salladı.

"Çok rahattı, teşekkür ederim."

Beomgyu gülümsedi.

Aşağı indiklerinde karşılaştıkları bedenlere karşı Beomgyu kaşlarını çattı.

Soobin ile Beomgyu göz göze geldiğinde, Beomgyu söylendi.

"Sana konum attığımı hatırlamıyorum."

Soobin tek kaşını kaldırdı.

"Polis olduğumu unutuyorsun."

Beomgyu gözlerini devirdi. O sıra YeonJun savunmaya geçti.

"Bay Choi'nin evini bulmak bu kadar kolay değil. Bizzat bununla ben ilgileniyorum. Birine sormadığına emin misin?"

Soobin sinirle YeonJun'a bakarken pes eder gibi ellerini kaldırdı.

"İyi bir sohbetim vardır. İnsanlar bana güvenir."

YeonJun kollarını bağladı.

"Şirketi aradın, şirkette Bay Choi ile aynı davaya baktığın için seni buraya yönlendirdi. Sabah telefon ettiler. Bay Choi'nin geleceğinden haberi vardı."

YeonJun zaferle gülümseyip Beomgyu'ya baktı.

Taehyun gerginliğe karşı aradan sıyrılarak mutfağa ilerlemeye başlamıştı.

Soobin çocuğun peşine takıldığında Beomgyu da onu takip etmişti.

"Rahat mısın burada? Kötü hissediyorsan bir şeyler ayarlaya bilirim."

Beomgyu buzdolabına yaslanıp çocuğun ne cevap vereceğine odaklandı.

"Şimdilik iyiyim. Geçici olarak Bay Choi bana evini açtı ve buna çok minnet duydum."

Aldığı cevaba karşı tatmin olmuş bir şekilde gülümsedi ve Soobin'in yanına yürüdü.

"O iyi."

Soobin omuz silkti.

"Güvende olduğuna kanaat getirebilir misin?"

Beomgyu başını salladı.

"O güvende Soobin."

Taehyun'un kaşları çatıldı.

"Neden güvende olmayayım?"

Beomgyu Soobin'e baktı.

"Boş boş konuşuyor işte ne ciddiye alıyorsun şunu."

Taehyun kafasını yavaşça sallayarak tezgaha dayandı.

"Peki kahvaltı yapabilir miyiz? Çok acıktım."

Beomgyu kafasını salladı ve dışarı adımlayan bedene baktı.

"Hep beraber yapalım."

YeonJun durduğu yerde Beomgyu'ya döndü.
Beomgyu gözlerin YeonJun'un yüzünde gezdirdi ve tebessüm etti.

YeonJun nefes vererek kapıyı örttü. Beomgyu buna karşı Soobin'e döndü ve omuzlarına uzanarak sandalyeye oturttu. Gideceğini hissetmişti.

Ardından YeonJun'a da sandalye çekerek dolabı araladı.

"Pankek'i neli istersiniz?"

Yumurta çıkarırken oturan üçlüye döndü.

"Bana farketmez." diye mırıldandı Soobin.

Beomgyu kafasını salladı ve Taehyunla YeonJun'a baktı. Sonra cevap almaktan vazgeçip masanın üstüne reçel, çikolata ve benzeri şeyler koydu.

"En iyisi ben sade yapayım siz nasıl yerseniz yiyin."