1.5 yıl sonra Güney Kore
"Jimin, beni merak etmeyin. Hayır iyiyim. Seans bitsin gelirim yanınıza ama ufak bir işim var. Tamam görüşürüz"
Telefonu cebime geri koyup karşımdaki 14 yaşında olan, yeşile karışık ela gözlü, kumral saçlı ve oldukça güzel olan kıza baktım.
"Pekala küçük hanım. Pek konuşmadın ama olsun. En azından önceki seansımızda olduğu gibi ters tepkiler vermedin. Seansımız bitti. Annen dışarıda seni bekliyormuş. Hosçakal ufaklık"
Kız hiç bir şey demeden çıktığında montumu alıp telefonumu cebime attım ve klinikten çıktım.
Arabam ile mezarlığa geldiğimde park edip yavaşca indim ve ağır ağır ilerledim.
"Ben geldim sevgilim."
Mezarlığın yanındaki minik tabureye oturup anlatmaya başladım.
"Bugün yıllarca hayalini kurduğum kliniği açtım. Ve ilk hastam minik bir kız oldu. İlk seansını okulunda yaptık çünkü henüz atanamamıştım. Bugün o kız geldi tekrar. Yüzü seni anımsatıyor bana. O kadar özledim ki seni, keşke diyorum o gün sana haber verseydim de o 3 haftayı birlikte geçirseydik. Yarın tekrar gelicem. İşim var şimdi. Jimin çağırdı da. Yarın gelirken çiçek de alırım. Seni seviyorum sevgilim."
Gözyaşlarımı tutmaya çalışarak ayağa kalktım. Arabaya doğru ilerlemeye başladım. Tam o anda sağdan gelen korna sesi ile bakışlarımı oraya çevirdim. Büyük kamyon bana çarpıp ani fren ile durduğunde yerde yatıyorum kanlar içinde.
Ölüyor muydum? Ölüm böyle bir şey miydi? Sanki doğduğum zamana gitmiştim. Çok huzurlu ölüyordum. Gözlerimin önüne Taehyung'un yüzü geldiğinde hafifçe tebessüm ettim.
"Yanına geliyorum sevgilim."
Bilincimi kaybetmeye başladığımda ambulans sirenleri ile gözlerim kapanmıştı.
•
•
•
Final mi acaba?
ŞİMDİ OKUDUĞUN
7020 // Taekook
FanfictionGece uyuyamadığı için omegleye giren Jungkook, karşısına çıkan çocuğa aşık olur. Fakat mesafeler istedikleri zaman buluşmalarına engeldir. Bu da yetmiyormuş gibi dünyaya bir virüs yayılır.
