"သူက.....ငါ့ချစ်သူ အခုတော့ပြီးသွားပါပြီ"
သူမ ခပ်တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်ပြီးကျွန်မ ကိုကြည့်လာပြန်သည် ခံစားချက်တွေ ပေါက်ကွဲထွက်လာမှာစိုးလို့ မျက်လုံးကိုစုံမှိတ်ကာထိန်းချုပ်လိုက်ရသည်
ပြန်ဖွင့်လိုက်တဲ့အချိန်မှာ မျက်ရည်စတစ်ချို့က မျက်ဝန်းထဲမှာခိုကပ်ကျန်နေခဲ့သည် သူမ မမြင်ပါစေနဲ့လိုဆုတောင်းရင်း ပြတင်းပေါက်ဘက်ကိုလျှောက်သွားလိုက်သည်
"ငါသူနဲ့လိုင်းပေါ်မှာတွေ့ခဲ့တာ သူကငါ့ထက် သုံးနှစ်ကြီးတယ် သူ့နာမည်က မင်ဟိုတဲ့ ငါသူနဲ့တွဲနေတာ လပိုင်းလောက်ဘဲရှိပါသေးတယ် ဒါပေမယ့် သူကငါနဲ့တွဲနေတုန်း သူ့အရင်ရည်းစားတွေနဲ့ အဆက်သွယ်လုပ်တယ် အဲ့တာနဲ့ ငါသူ့ကိုလမ်းခွဲလိုက်တာ သူကလက်မခံဘူး သူ့ကိုအခွင့်ရေးပေးဖို့ဘဲပြောနေတယ် အဲ့တာနင်သူ့ကိုပြောပေးနိုင်မလား ငါ့ကိုမနှောက်ယှက်တော့ဖို့"
ကျွန်မ မမေးပေမယ့် ကျွန်မ သိချင်နေတဲ့အကြောင်းတွေကို သူမ အကုန်လုံးပြောပြခဲ့တယ်
သူမ မှာရည်းစားရှိနေလို့ငိုရမှာလား ပြတ်သွားတဲ့အတွက်ပျော်ရမှာလား သေချာတာတော့ ကျွန်မ ဒေါသထွက်နေတယ် သူမအပေါ်သစ္စာဖောက်ခဲ့တဲ့ အဲ့ဒီကောင်ကို တစ်ခုခုလုပ်ပစ်လိုက်ချင်တယ်
ရုတ်တရက် ကျွန်မ ကတိတစ်ခုကိုသတိရသွားခဲ့တယ် အဲ့တာက
"မင်း သူ့ကိုတကယ်ချစ်လား"
သူမ ကိုလှည့်မကြည့်ဘဲ မေးလိုက်သည် ငါမင်းဆီကတောင်းထားတဲ့ကတိကို မင်းမှတ်မိကောင်းပါရဲ့
"ငါ မသေချာဘူး"
တိုးတိုးလေး သူမ ရေရွတ်လိုက်ပေမယ့် ကျွန်မ ကောင်းကောင်းကြားလိုက်ပါသည်
အရင်တစ်ယောက်လိုမျိုးမင်းပြတ်ပြတ်သားသားမဖြေနိုင်ဘူးဘဲni
မင်း ဘက်ကစဖြတ်တာခြင်းအတူတူ ဒီတစ်ယောက်နဲ့ကြမှ မင်းစိတ်နဲ့ကိုယ်နဲ့မကပ်သလိုဖြစ်နေတာဘာကြောင့်လည်း
"နင် မလုပ်ပေးနိုင်ဘူးဆိုလည်းရပါတယ် ငါဘာသာဘဲ..
"ငါကတိပေးပြီးပြီni ငါ့ကတိကိုငါတည်ချင်တယ် ဒီတော့ ငါလုပ်ပေးမှာပါ"
YOU ARE READING
Memory (Completed)
Fanfictionကံမကုန်လို့ ပြန်ဆုံကြတဲ့အခါ ပထမဆုံးပြုံးပြနိုင်တဲ့သူက ငါဖြစ်ပါစေ...
