Stalking The Basketball Player

Chapter 17

Chapter 17

Lorain

"nasaan ang anak ko?" boses babae.

"mom" boses ni kuya dave.

"were she is?" boses lalaki naman ngayon.

"how is she son?" tanong ulit ng babae. Gusto kong imulat ang aking mga mata pero hindi ko ginawa. Gusto o munang marinig kong anong pinag-uusapan nila. Alam ko na ang lahat.

"is she okay?" naramdaman kong papalapit sya sa akin. I know its my mom. All this time akala ko wala akong ina.

"yes mom. Yon yong sabi ng doctor" kuya dave.

"nasabi nyo na ba ang lahat sa kanya?" tanong ni dad. Gusto ko sila yakapin. I miss them kahit hindi sila nagpakita sa akin sa loob ng tatlong taon.

"hindi pa dad. Pagkatapos pa sana ng activity nila sa school kaya lang may problemang dumating kaya umabot kami ditto" kuya Darwin.

"ang baby ko, miss na miss ko na, kung pwede lang kitang iuwi ginawa ko na" my mom. Ano pa ba ang sasabihin nila? Bakit parang may problema pa silang dinadala?

"hon, you know the consequences of bringing her back lalo na ngayong my naaalala na sya" dad. Pano nya nalaman?

"how did you know dad?" tanong ni kuya dave.

"hindi nagkakamali ang instinct ko son. You know me."

"we know that dad. I think nakakaalala na rin naman sya dahil sa nangyari kanina" kuya Darwin.

"really son? Im happy"

"but don't tell her that we came her for her own safety"

"ok dad" may mga bagay pa rin pala akong hindi alam.

Raven

'anong gagawin mo ngayon? Sigurado bumalik na alaala non?" tanong ni seph.

"babalik na lang ako bukas iiwas muna ako sa gulo ngayon"

"sigurado ka ba dyan? 3 taon din"

"oo."

"ikaw ang bahala" sya pa rin ang nagmaneho ng sasakyan pauwi.

"ditto na tayo"

"alam ko"

"ang tahimik mo kasi" saka pumasok kami sa loob. "iniisip mo pa rin ba yong nagyari tatlong taon na ang nakakaraan?" dagdag nya. Nasa iisang bahay kami nakatira ngayon, iba lang talaga kami ng pinapasukang paaralan.

"hindi ko maiwasan. Ako may kasalanan non eh"

"panong ikaw? Ikaw ba pumukpok sa ulo nya?"

"hindi"

"hindi naman pala"

"hindi nga pero ako ang dahilan kung bakit nangyari ang bagay na yon"

"ginusto mo ba yon?"

"hindi"

"yon naman pala eh. Ang isipin mo ngayon ay kung pano mo haharapin ang babaeng minahal mo mula pa noon"

"tsk! Oo na. Maiba nga tayo. Kamusta kayo?"

"ok na kami"sagot nya.

"buti naman"

"mabuti talaga. Uuwi na nga sya bukas"

"ilang araw ding nawala ang babaeng yon."

"oo nga eh. Namimiss ko tuloy"

"kaw talaga"

"mabuti naman at dumating na kayo" natigil kami sa pag-uusap ng may biglang nagsalita. Hindi namin inaasahan ang kanyang pagdating.