Lorain
good morning! Good morning! Time to wake up! Time to wake up!
Ang ingay naman. Anong oras na ba? Gusto ko pang matulog. Ppatayin ko na sana yong maingay na alarm clock pagtingin ko sa orasan napabalikwas agad ako ng bangon.
"oh my gee! Shemay! Malelate na naman ako" pangalawang beses na akong tanghli na gumigising.
Nagmadali na akong kumilos. Hindi na nga ako nakapag-agahan sa pagmamadali. Ako lang naman kasi ang naiiwan sa bahay maaga pang umaalis sina kuya kaya wala talaga akong tagagising kundi yong alarm clock kong late ng tumunog.
Takbo! Takbo! Takbo! Tak---Blag!
"my gosh! They'd kissed"
"oh my! Sinadya nya siguro nyan"
"tama ka dyan girl"
"ang landi naman kabago-bago lumalandi na."
"miss?"
"sorry! Sorry!" natataranta kong sabi. Tumayo ako bigla malelate na ako! Pinulot ko agad ang mga gamit ko. Hindi ko na nagawa pang kausapin yong taong nakabangga ko. Tumakbo na ulit ako! Oh my gosh! My first kiss wala na...Sa kakatakbo ko hindi ko namalayang may mabubunggo ako.
"Ms. San Pedro your late!" natigil ako sa pagiisip ng may sumigaw. Nakaabot napala ako sa classroom ng hindi ko namamalayan.
"sorry sir" nagtatakang tumingin sa akin si beshy. Nakailang missed calls kasi sya at ni isa sa mga yon hindi ko nasagot.
"take your seat. Next time your not allowed to enter this classroom if you will be late again" strikto pala to kala ko mabait eh.
"yes sir" umupo na ako. Oh my! Pano pala to? Marami pa lang nakakita sa nangyari. Patay na naman ako nito. Mabilis pa naman kumalat ang tsismis.
Raven
Maaga akong pumasok sa school may practice kasi kami alam nyo naman pag captain bawal malate dapat on time para kung sinong malate mapaparusahan hehehe. Kakatapos lang naming magpraktis ng maisipan kong maglakad-lakad muna sa corridor mamaya pa naman ako may pasok. May babaeng tumatakbo at mukhang hindi nya ako nakikita.
Blag!
Hindi ko na nagawang umilag. Shit! Ang sakit ng likod ko.
""my gosh! They'd kissed"
"Oh my! Sinadya nya siguro nyan"
"Tama ka dyan girl"
"Ang landi naman kabago-bago lumalandi na."
"Miss?" untag ko sa kanya. Mukha kasing walang planong umalis sa ibabaw ko. Masakit kaya sa likod.
"Sorry! Sorry!" natataranta nyang sabi. Tumayo sya't pinulot ang mga gamit nya. Just a typical girl. Tumakbo na naman sya ulit napatingin na lang ako sa likod nyng papalayo.
"Oh my! Raven! Hindi ka ba nagagalit?" may mga babaeng lumapit sa akin. Sila siguro yong mga babaeng nagtsitsismisan kanina.
"oo nga, pag nalaman to ni Jaira siguradong magagalit yon" girl #1
"sigurado ako sinadya nya yon" girl #2
Hindi ko sila pinansin. Tiningnan ko ulit yong dinaanan nya.
"oh girl her name pala is Lovey Rain T. San Pedro" naptigil ako ng marinig ko ito. May hawak silang I.D. naiwan nya siguro sa pagmamadali.
"miss pwede ko bang makuha yang hawak mo?" konting charms lang makukuha ko na to.
"why?"
"gusto ko lang may gagawin lang ako"
"sure! Sure! We know that parurusahan mo sya sa ginawa nya." Tsk! Hindi ko yan naiisip.
A typical girl and definitely not my type of girl. Napangiti na lang ako ng maalala ko yong nangyari kanina. We'll meet soon girl. Hindi na mawala ang ngiti ko dahil sa nangyari. Hindi naman ako magkakasala nito diba? I Love Jaira gusto ko lang makilala ang babaeng to.
BINABASA MO ANG
Stalking The Basketball Player
RomanceTypical lang na babae si Lovey Rain. Hindi sya yung maganda na mapapatingin ka kapag dadaan sya. Isa lang syang simpleng babae na humahanga sa isang basketbolista ng kanilang campus. Isa lang ang kanyang pangarap ang mapansin sya ng lalaking matagal...
